tag:blogger.com,1999:blog-22825746346901304702012-02-01T05:44:34.138-08:00சாரல், தூரல், பேய் மழைபுதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.comBlogger1111100tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-78609258895004002962012-02-01T05:44:00.000-08:002012-02-01T05:44:34.188-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-YvsZR3eITz4/TylBjbGeFzI/AAAAAAAAAM8/8CNPbb-d7UY/s1600/images%2B%25282%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="229" width="220" src="http://3.bp.blogspot.com/-YvsZR3eITz4/TylBjbGeFzI/AAAAAAAAAM8/8CNPbb-d7UY/s320/images%2B%25282%2529.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /> ஒரு வானத்துல ஒரு தேவதை இருந்துச்சாம். அந்த தேவதை எப்பயுமே நல்லது செய்யனும்னு நினைக்குமாம்.யாரு யாரு எல்லாம் ரொம்ப கஷ்டப்படுறாங்களோ அவங்களுக்கு எல்லாம் அது நேராவே போய் உதவி செய்யுமாம். ஒரு தடவ அது பூமியப் பாக்கும் போது மூணு குடும்பம் ரொம்ப கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டு இருந்தது தெரிஞ்சது. உடனே தேவதை மனுசன் ரூபத்துல மாறி அந்த மூணு குடும்பத்தோட வீட்டுக்கும் போச்சு.<br /> <br /> மொதக் குடும்பம் இருக்கிற வீட்டுக்குள்ள போனதும் அங்க இருக்கிறவங்க எல்லாம் ரொம்ப பசியால வாடிக் கிடந்தாங்க.அது ராத்திரி நேரம். மனுசன் ரூபத்துல இருந்த தேவதைய பாத்து திருடன்னு நினைச்சிக்கிட்டு எங்ககிட்ட தான் ஒன்னுமே இல்லயே நீ எதத் திருடப் போறனு கேட்டாங்களாம். உதவி பண்ண வந்த நம்மல போய் திருடன்னு நினைச்சிட்டாங்களேனு வருத்தப்பட்ட தேவதை நான் திருட வரல.உங்களுக்கு உதவ வந்திருக்கேன்னு சொன்ன உடனே எல்லோரும் சந்தோஷப்பட்டாங்க. "என்னிடம் கொஞ்சம் பணம் இருக்கிறது, நிரைய அன்பு இருக்கிறது எது வேண்டும்?" அப்படினு கேட்டுச்சாம் தேவதை .வீட்டில இருக்கிற குடும்பத் தலைவன் "எங்க அம்மாவுக்கு மருந்து வாங்கனும், பிள்ளைக்கு பால் வாங்கனும், பொண்டாட்டிக்கு நல்லத் துணி வாங்கனும், அதனால பணம் தான் வேணும்."நு சொன்னானாம். தேவதை அவனுக்குப் பணத்தக் குடுத்திட்டு போயிடுச்சு.<br /><br /> அடுத்த வீட்டுக்கு தேவதை போனப்போ அவங்களும் அப்படி தான் இருந்தாங்களாம். அவங்க கிட்டயும் தேவதை ""என்னிடம் கொஞ்சம் பணம் இருக்கிறது, நிரைய அன்பு இருக்கிறது எது வேண்டும்?"னு கேட்டதும் அங்க இருந்த அம்மா "எங்க நிலம் அடமானத்துல இருக்கு, அதனால எம் புருசன் தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டாரு,எம் பொண்ணுக்கு கல்யாணம் பண்ணனும், அதனால எனக்கு பணமே தாங்க" அப்படினு சொல்லி அழுதாங்களாம்.தேவதையும் சரினு சொல்லிட்டு பணம் குடுத்துட்டு கிளம்பிருச்சாம்.<br /><br /><br /> கடைசியா மூணாவது வீட்டுக்கு வந்து பாத்துச்சாம் தேவதை. அங்க திண்ணையில முனங்கிகிட்டே படுத்திருந்த கிழவர்கிட்ட உங்களுக்கு என்னா கஷ்டம்னு கேட்டுச்சாம். "எனக்கு உடம்பு எல்லாம் நோவு, மருந்து வாங்க பணமில்ல. நிலம் அடமானத்துல இருக்கிறதுனால எம் பைய்யன் டவுனுல பெயின்ட்டு வேலைக்கு போனான். மேல இருந்து தவறி விழுந்து செத்துப் போய்ட்டான். அவன் பிள்ளைக பசியால அழுகுது.எம் மருமக மாத்துத் துணியில்லாம வெளிய வரவே முடியாம இருக்கா"நு சொன்னாரு. ரெண்டு வீட்டு கஷ்டத்தையும் இந்த வீடு சேத்து சொல்லுதேனு நினைச்ச தேவதை எப்படியும் பணம் தான் கேப்பாங்க கொடுத்திரலாம்னு பைய்யில கைய்ய விட்டுக்கிட்டே "என்னிடம் கொஞ்சம் பணம் இருக்கிறது, நிரைய அன்பு இருக்கிறது எது வேண்டும்?" னு கேட்டுச்சு. கிழவர் கொஞ்சம் கூட யோசிக்காம அன்புனு சொன்னாரு. உடனே தேவதை மகிழ்ந்து போய்."கவலப்படாதிங்க தாத்தா நான் இங்கேயே தங்கி உங்கள பாத்துக்குறேன்னு" சொல்லி அங்கயே தங்கிடுச்சு. <br /><br /> தாத்தாவுக்கு மூலிகை மருந்து எல்லாம் எடுத்துட்டு வந்து தினமும் காலையிலயும் சாய்ங்காலமும் ஊட்டி விடும் அப்புறம் அவரு மருமகளுக்கு நிரைய துணி வாங்கி கொடுத்து தைக்கவும் கத்து கொடுத்துச்சு, பிள்ளைகளை நல்ல பள்ளிக் கூடத்துல சேர்த்து விட்டிருச்சு.கொஞ்ச நாள்ல தாத்தாவோட உடம்பு சரியாகிடுச்சு, தைக்கிறதுனால கிடச்ச காச வச்சு நிலத்த மீட்டிட்டாங்க அதுல தாத்தா நல்லா வெவசாயம் பண்ண ஆரம்பிச்சாரு.பிள்ளைங்களும் நல்லா படிக்க ஆரம்பிச்சிருச்சுங்க. வந்த வேலை முடிஞ்சிருச்சுனு சொல்லி தேவதை கிளம்பிருச்சு."எங்கள விட்டு போகாதிங்க"னு அந்த குடும்பமே கெஞ்சுனாங்களாம்.ஆனா தேவதை நான் கிளம்ப வேண்டிய நேரம் வந்திருச்சு நான் போறேன்.யாராவது அன்ப கேட்டு வந்தா அவங்களுக்கு உங்க அன்ப கொடுங்கனு சொல்லிட்டுப் போயிடுச்சு.<br /><br /> போற வழியில முன்னாடி பணம் கொடுத்த ரெண்டு வீட்டையும் பாத்துட்டுப் போகலாம்னு உள்ள போன தேவதைக்கு அதிர்ச்சி இன்னும் அந்த ரெண்டு குடும்பமும் கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டே இருந்துச்சு.அவங்களுக்கு தேவதைய முதல்ல அடையாளம் கூட தெரியல.அதுக்கப்புறம் அடையாளம் தெரிஞ்சுகிட்டு நீங்க கொடுத்த பணம் எல்லாம் தீந்துபோச்சு அப்படினு சொல்லி அழுதாங்க. "சரி சரி உங்களுக்கு நான் கொடுத்த பணம் தீந்து போச்சுனு அழாதிங்க, ஒரு வீட்டுல அன்பு கொடுத்துருக்கேன் அது அப்படியே இருக்கும். போய் வாங்கிக்கங்க சந்தோஷமா இருப்பீங்கனு " சொல்லி மூணாவதா போன வீட்ட காமிச்சுவிட்டு பறந்து போயிடுச்சு தேவதை. வந்தது மனுசன் இல்ல தேவதைனு அப்பதான் அவங்களுக்கு தெரிஞ்சது. தேவதை காமிச்ச வீட்டுக்குப் போய் கிழவர்கிட்ட நடந்ததை எல்லாம் சொல்லுச்சு அந்த ரெண்டு குடும்பமும்.கிழவரும் அவங்கள கூட சேத்துக்கிட்டாரு. விவசாயம் பண்ணியும் துணிய தச்சும் சந்தோசமா வாழ்ந்தாங்க மூணு குடும்பமும்.இத வானத்துல இருந்து பார்த்த தேவதையும் சந்தோசமா அடுத்த குடுமபத்துக்கு உதவ போச்சு .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7860925889500400296?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-26086645643718087132012-01-25T06:15:00.000-08:002012-01-25T06:15:04.094-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4__57p7ky-M/TyANmGQjsRI/AAAAAAAAAMk/dHeWI_sYEYY/s1600/images%2B%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="184" width="274" src="http://2.bp.blogspot.com/-4__57p7ky-M/TyANmGQjsRI/AAAAAAAAAMk/dHeWI_sYEYY/s320/images%2B%25281%2529.jpg" /></a></div><br />மது<br />அருந்துகையில் தெரிந்தது<br />அம்மா காட்டி <br />சோறூட்டிய -என்<br />பால்யத்தின் நிலா.<br /> <br />எவ்வளவு முயன்றும்<br />எடுக்கமுடியவில்லை<br />எனது மதுவில்<br />தெரியும் நிலவை.<br /> <br />குட்டியைத் தூக்கும் <br />தாய் பூனையாய்<br />நிலவைப் புண்படுத்தாமல்<br />மதுவை மட்டும்<br />குடிக்க விழைகிறேன்.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-z_h1yPJiuJc/TyANEdYQ63I/AAAAAAAAAMY/3lRdTu7xq4A/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="210" width="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-z_h1yPJiuJc/TyANEdYQ63I/AAAAAAAAAMY/3lRdTu7xq4A/s320/images.jpg" /></a></div>மதுவுடன் சேர்ந்து<br />நிலவும் வயிற்றுக்குள் <br />போய்விடுகிறது.<br />அப்படியே <br />நிலவுக்குள் இருக்கும் பாட்டியும்<br />அவள் சுடும் வடையும்.<br /> <br /> <br />மீண்டும் மதுவை ஊற்றுகையில்<br />என் காலிக் கோப்பையை<br />நிலவும் சேர்ந்தே நிறைக்கிறது.<br />அப்படியே<br />நிலவுக்குள் இருக்கும் பாட்டியும்<br />அவள் சுடும் வடையும்.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-DPfm6GeHmIs/TyAOObQNZUI/AAAAAAAAAMw/V9ajGxlY83c/s1600/download.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="131" width="197" src="http://1.bp.blogspot.com/-DPfm6GeHmIs/TyAOObQNZUI/AAAAAAAAAMw/V9ajGxlY83c/s320/download.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2608664564371808713?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-8779462001785927412012-01-25T06:01:00.000-08:002012-01-25T06:05:02.366-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RDTTEq_SYQQ/TyAK-hFXrlI/AAAAAAAAAMM/3PX0x7pnULg/s1600/3386142030_6e288d7f62.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="320" width="252" src="http://4.bp.blogspot.com/-RDTTEq_SYQQ/TyAK-hFXrlI/AAAAAAAAAMM/3PX0x7pnULg/s320/3386142030_6e288d7f62.jpg" /></a></div>நீ<br />குளிக்காத<br />மூன்றாவது நாளில் <br />வரும் நாற்றம்<br />சகிக்கமுடியாதது.<br /><br />எல்லோரையும் போல்<br />மலமும் மூத்திரமும்<br />கழிக்கும் உயிரி <br />நீ.<br /><br />ஜலதோசத்தின் போது<br />உன் நாசியில்<br />ஒழுகும் சளியும்<br />அதை உறிஞ்சும்போது<br />எழும் சத்தமும்<br />ஒவ்வாதவை.<br /><br /><br />எனக்கிருப்பதைப் போல்<br />மூளையும் இதயமும்<br />இரத்தமும் சதையும்<br />கொண்ட சாதாரண மனுஷி நீ...<br /><br />உன்னைச்<br />சாதாரண மனுஷி<br />என எழுதுவதற்குள்<br />ஆயிரம்சவுக்கடி வாங்கியது<br />என் ஆம்பிளைத்தனம்..<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-877946200178592741?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-14485489822181068272012-01-25T05:51:00.000-08:002012-01-25T06:04:33.985-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-eVv-tSJeOGs/TyAI6cxzNZI/AAAAAAAAAMA/JPatsFHqFGc/s1600/swearing.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="241" width="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-eVv-tSJeOGs/TyAI6cxzNZI/AAAAAAAAAMA/JPatsFHqFGc/s320/swearing.jpg" /></a></div><br />வேலையில்லா<br />பேச்சுலர்களின் வாய்<br />கெட்டவார்த்தைகளால்<br />நிரம்பி வழிகின்றன<br /> <br />ஈழம் குறித்த<br />காணொலி பார்க்கையில்<br />ராஜபக்சேவுக்கு ஒரு கெட்டவார்த்தை<br /> <br />பெட்ரோல் இல்லாமல்<br />பாதியில் நிற்கும் வண்டிக்கு<br />அம்மா இல்லை என்றாலும்<br />அதே கெட்டவார்த்தை<br /> <br />குடை இல்லா நாளில்<br />பெய்யும் மழைக்கு<br />வேறொரு கெட்டவார்த்தை<br /> <br />விரக்தியின் போது-யாராவது<br />கடவுள் காப்பாற்றுவார் என்றால்<br />கடவுளையும் சேர்த்து ஒரு கெட்டவார்த்தை<br /> <br />காசில்லா போது <br />பசிக்கும் வயிற்றுக்கு உணவாய்<br /> சில கெட்டவார்த்தைகள்<br /> <br />இப்படி<br />வாழ்கை கெடும்போதெல்லாம்<br />வார்த்தைகளும் கெடுகின்றன்<br /> <br />கடைசியில் ஒரு நாள் <br />பேச்சுலரும் கெட்டவார்த்தை<br />ஆகிவிடுகிறது.<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1448548982218106827?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-41025751492368954372012-01-19T03:48:00.000-08:002012-01-25T05:45:00.309-08:00<br /> மிகக் கோலகலமாக நடந்து முடிந்துள்ளது சென்னை புத்தகத் திருவிழா.கரும்பு கடிக்காமல் பொங்கலோ பொங்கல் எனக் கூவாமல் பொங்கல் இவ்வளவு மகிழ்ச்சியாய் கழிந்தது என்றால் மொத்த காரணமும் சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி தான். புத்தகக் கண்காட்சி நடந்த செயின்ட் ஜார்ஜ் ஆங்கிலோ இந்தியன் மேல்நிலைப் பள்ளியில் கால் வைத்த உடன் தோன்றியது "ஏலேய் இது எம்மண்ணு... இவிங்கே எம் மக்க" என்கிற நினைப்பு. இது தான் புத்தகத்தின் மேல் வெறி கொண்டு அலையும் அனைவருக்குமே தோன்றியிருக்கும். நிரைய மக்கள் கூட்டம். அதில் வாசகர்களை விட எழுத்தாளர்கள் தான் அதிகம். புத்தகக் கண்காட்சியில் நுழைந்த உடனே முதலில் அண்ணன் யுவகிருஷ்ணா எழுதிய அழிக்கப் பிறந்தவன் தான் வாங்கினேன்.நல்ல த்ரில்லர்.இதுவரை தமிழில் வந்த மட்டமான த்ரில்லரை மட்டுமே படித்து அலர்ஜி அடைந்திருக்கும் என் போன்றோர்க்கு பெரிய ஆறுதல். பின்பு ஒவ்வொரு கடையாக சுத்திப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். கடந்த நான்கு வருடங்கள் போல் இந்த வருடமும் பொன்னியின் செல்வன் தான் பெஸ்ட் செல்லர். ஏறக்குறைய எல்லா முன்னணி பதிப்பகங்களும் பொன்னியின் செல்வன் போட்டிருந்தார்கள்.<br /> <br /> நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ் கடையை கடக்கும் போது கீழ்கண்ட உரையாடலைக் கேட்க நேர்ந்தது.<br /> "ரெண்டு நாள்ல... 2000 புக்கு காலியாகிடுச்சண்ணே"<br /> "என்ன புத்தகம்?"<br /> "விலைப்பட்டியல் புத்தகம் தான்"<br />இதைக் கேட்டுக் கொண்டே நகரும் போது.இரண்டு இளைஞர்கள் பேசிக்கொண்டு வந்ததும் காதில் விழுந்தது.<br /> "ஒவ்வொரு கடையிலும் இருக்கிற கேட்டலாக் (விலைப்பட்டியல்) வாங்கி எடைக்குப் போட்டாலே எப்படியும் பத்து கிலோவுக்கு மேல் தேரும்டா, ஒஸ்தி சரக்கே வாங்கலாம்"<br />முன்னணி பதிப்பகம் ஒன்றில் 64 பக்கத்துக்கு விலைப்பட்டியல் இலவசமாக எல்லோருக்கும் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அதே அளவு கொண்ட மற்ற புத்தகங்கள் 50 முதல் 100 ரூபாய் வரை இருந்தது. விலைப்பட்டியலுக்குப் பதில் அந்தப் புத்தகங்களைக் கொடுத்திருந்தால் என்னைப் போன்ற ஏழை எழுத்தாளர்களாவது படித்து இன்புற்றிருப்பார்கள்.<br /> <br /> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-X4Uhwtmh8RI/TxgCk2_fvFI/AAAAAAAAAL0/LM08tVBb3xk/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="187" width="270" src="http://1.bp.blogspot.com/-X4Uhwtmh8RI/TxgCk2_fvFI/AAAAAAAAAL0/LM08tVBb3xk/s320/images.jpg" /></a></div> <br /><br /><br /> வழக்கம் போல் இந்த முறையும் புத்தகத் திருவிழாவில் நிரைய புத்தகங்கள் வெளியிடப்பட்டன. சில ஆயிரங்கள் செலவழித்து நடத்துவதற்கு இது போன்று புத்தகத் திருவிழாவில் மக்கள் மத்தியில் வெளியிடுவது எவ்வளவோ மேல் என்று எழுத்தாளர் ஒருவர் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். ஞானி, மனுஷ்யபுத்திரன், போன்றவர்கள் தங்களது கடைகளில் உட்கார்ந்து கொண்டு வரும் வாசகர்களுக்கு கையெழுத்துப் போட்டுக் கொண்டும், அவர்களது கேள்விகளுக்கு பதில் அளித்துக் கொண்டும் இருந்தார்கள்.<br /> <br /> பொன்னியின் செல்வனுக்கு அடுத்தபடியாக விற்றவை மணிமேகலைப் பிரசுர புத்தகங்கள் தான். குழந்தைகளுக்கு ஸ்நாக்ஸ் செய்வது எப்படி? அழகாய் ஆவது எப்படி? போன்ற நிரைய புத்தகங்கள் பரபரப்பாக விற்றது. எப்போதுமே கூட்டமாகவே காணப்பட்டதால் மணிமேகலை பிரசுரத்துக்குள் நுழையவே முடியவில்லை. "எப்படி என்கிற கேள்வி இருக்கும் வரை மணிமேகலை பிரசுரம் இருக்கும்." என்கிற நண்பரின் கருத்து மறுக்க முடியாத ஒன்று.<br /> நல்ல விற்பனையான இன்னொரு புத்தகம் சு.வெங்கடேசன் எழுதி சாகித்ய அகாடமி பரிசு பெற்ற காவல் கோட்டம்.தமிழினி பதிப்பகக் கடையிலேயே உட்கார்ந்திருந்தார் அவரைத் தெரிந்தவர்கள் மட்டும் கையெழுத்து வாங்கிக் கொண்டு போனார்கள்.இளைஞர்களின் கனவு நாயகன் கவாஸ்கர் கூட இரண்டு வாங்கிக்கொண்டு கிளம்பினார்.<br /> <br /> குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்கள் போனமுறையை விட இந்த முறை அதிகரித்துள்ளதாகவே தோன்றியது. அதில் குறிப்பிடவேண்டியவை செம்பருத்தி,புக்ஸ் ஃபார் சில்ட்ரன்,யுரேகா. அதிலும் செம்பருத்தி வெளியிட்ட அண்ணன் அஜயன் பாலா அவர்களின் புத்தகம் 1000 குழந்தைகளின் கருத்தைக் கேட்டு அதற்கு ஏற்ப வடிவமைக்கப் பட்டிருந்தது என்பது சிறப்பு.புத்தகத் திருவிழாவில் யூமா வாசுகியின் ஏழு சிறுவர் நூல்கள் வெளியானது.அதில் ஒரு நூலை என்னைப் பெற்றுக் கொள்ளச் செய்த தோழர் ஜி.நாகராஜன் அவர்களுக்கு நன்றிகள். சந்தித்த பதினைந்து நிமிடங்களிலேயே எனக்குள் ஒரு பெரும் மதிப்பை ஏற்படுத்திவிட்டார்.யூமா வாசுகி. குழந்தைகளை அதிகமாக ஈர்த்தவை கார்ட்டூன் சிடிகள். நல்ல தமிழ் பாடல்களை கார்ட்டுன் பொம்மைகள் பாடி ஆட அதைப் போலவே ஆடிப் பாடிக்கொண்டிருந்தன மனித பொம்மைகள்.<br /><br /> இன்னொரு பக்கம் உங்களது குழந்தைகளின் ஐ.கியூ வை வளர்க்க எங்கிற ஆங்கிலத் தட்டி வைத்து 0-5 வயதுக்குள் உள்ள உங்கள் குழந்தையை அறிவுடையவர் ஆக்குவோம் என்று அங்கே வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் பெற்றோர்களிடம் விளக்கிக் கொண்டிருந்தனர். மூன்று வயது மகனிடம் அட்வெஞ்சரஸ் என்கிற வார்த்தையைப் படிக்கச் சொல்லிக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார் ஒரு அம்மா.<br /> <br /> எஸ்.ரா வின் இலக்கிய பேருரை சீடியும் சக்கை போடு போட்டது.ஏழு பேர் சேர்ந்து மொத்தமாக வாங்குபவர்கள்,ஏற்கனவே வாங்கியவர்களிடம் காபி பண்ணிக்கொள்ளலாம் என்கிற நினைப்பில்<br /> இருப்பவர்கள் ஆகியவர்களையும் கடந்து சீடி நன்றாய் போனதாய் கேள்விப்பட்டேன்.<br /> <br /> தமிழ் காமிக்ஸ் கடையைத் தேடி நாயாக அலைந்த போது.எல்லோரும் சொன்னவை "தமிழில் காமிக்ஸ் அழிந்துவிட்டது.ஆங்கிலக் காமிக்ஸ் தான் கிடைக்கும்" . கடைசியில் இருந்த ஒரே ஒரு காமிக்ஸ் கடையைத் தேடிக் கண்டு பிடித்த போது அங்கே இருந்த காமிக்ஸ் புத்தகங்கள் எல்லாம் ஆக்ஷன் காமிக்ஸாகவே இருந்தன.எல்லாவற்றிலும் டமால்,, டுமீல்... படார்... என்றே இருந்தது... மிகவும் நொந்து போனதில் அடுத்த புத்தகத் திருவிழாவுக்குள் ஒரு சண்டை இல்லாத இயல்பான தமிழ் காமிக்ஸை கொண்டு வரவேண்டும் என்கிற சபதம் நெஞ்சில் ஏறியது.(ஆர்வம் உள்ள ஓவியம் வரைய தெரிந்த நண்பர்கள் தொடர்பு கொள்ள்லாம்). தலைவர் அதிஷாவையும் ஒரு காமிக்ஸ் புத்தகம் எழுத வேண்டிக் கொண்ட போது.. அவர் யூமா வாசுகிக்கு போட்டியாக குழந்தை எழுத்தாளர் ஆகப் போவதாக சங்கல்ப்பம் எடுத்தார். அடுத்த கண்காட்சியில் செம்பருத்தியில் அதிஷாவின் குழந்தை கதைகள் என்கிற தலைப்பில் புத்தகம் காணக் கிடைக்கலாம்.<br /> <br /> திரு.இரா.நடராஜன், அசோகமித்ரன்,அப்துல் ரகுமான் என நான் படித்து வியந்தவர்களை நேரில் பார்க்கும் போது ஏற்பட்ட உணர்வை எழுத முடியாது.இயக்குனர்கள் பாலாஜி சக்திவேல், ராம், சசிக்குமார், அகத்தியன்,பாலுமகேந்திர போன்ற சினிமாகாரர்களையும் அங்கே காணமுடிந்தது.<br /> <br /> இருப்பதிலேயே அதிகமான கூட்டம் நொருக்குத்தீனி மற்றும் சாப்பாட்டுக் கடையில் தான்.சிலர் பெருமைக்காக வேண்டும் என்றே இரண்டு கை நிரைய புத்தகங்களை அள்ளிக் கொண்டு வந்தார்கள். ஹைகூ கவிஞர் மு.முருகேஷ் அவர்களது கடையில் உட்கார்ந்திருந்த போது அந்தக் கடைக்குள் நுழைந்த தன் மனைவியை தடுத்து "உனக்கு சமையல் புத்தகம் தான் வாங்கித் தருவேன். படிச்சிட்டு நல்லா சமச்சுப் போடு" என்று கூட்டிச் சென்றதைக் கேட்டு தலையில் அடித்துக் கொண்டார் மு.முருகேஷ். மு.முருகேஷ், கவிஞர் அ.வெண்ணிலாவின் கணவர். அ.வெண்ணிலா எழுதப் போகும் நெசவு பற்றிய நாவலுக்கு உறுதுணையாக அவருடன் சேர்ந்து நெசவு மண்ணில் தங்கப் போகும் அற்புதக் கணவன் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. <br /> <br /> நேருக்கு நேர் என்கிற நிகழ்ச்சியில் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு எழுத்தாளருடன் வாசகர்கள் சந்திப்பு நிகழ்த்தியது நன்றாக இருந்தது. வாசகர்களின் அபத்தமான கேள்விகளுக்கு கூட எழுத்தாளர்கள் அமைதியாக பதில் அளித்தார்கள்.இந்த சந்திப்புகளில் கலந்து கொண்ட ஒரே ஒரு பெண் எழுத்தாளர் பாமா மட்டும் தான். இன்னும் இரண்டு பெண் படைப்பாளிகளையாவது அழைத்திருக்கலாம் என்று தோன்றியது.<br /> <br /> கவிஞர்.அ.வெண்ணிலா அவர்கள் பதிப்பித்த இந்திய சரித்திரம் என்கிற 8 தொகுதிகள் அடங்கிய நூல் மிகவும் முக்கியமான நூல். 140 ஆண்டு உலக, தமிழக, இந்திய வரலாறு அடங்கியது. அந்நூலை பா.சிவனடி எங்கிற தனிமனிதனாய் உட்கார்ந்து எழுதியுள்ளார். அவரது புகைப்படம் கூட கிடைக்கவில்லை என்பது கவலையான விசயம். அந்த ஒரு நூலை வாங்குவதற்காகவே நெசவுத் தொழிலாளி ஒருவர் தன் மகனுடன் வெகுதூரத்தில் இருந்து வந்தார்(ஊர் மறந்துவிட்டது). இது போன்ற ஆட்கள் இருப்பதனால் தான் புத்தகங்கள் வாழ்கின்றன..<br /> <br /> எனக்கு தனிப்பட்டு நிரைய நண்பர்களை அறிமுகப் படுத்தியது இந்தப் புத்தகத் திருவிழா.பூ.கோ. சரவணின் காசில் இரண்டு புத்தகங்களை லபக்கிக்கொண்டேன்.அவர் பேசியதை பொறுமையாகக் கேட்டதற்கு அவர் இன்னும் ஐந்து புத்தகங்கள் பரிசளித்திருக்கலாம். முதல் இரண்டு நாட்கள் என்னுடன் சுத்தியதாலோ என்னவோ காச்சல் கண்டு படுத்த மதன் செந்தில் பிறகு புத்தகத் திருவிழாவுக்கு வரவே இல்லை.<br /><br />இம்முறை நாவல் மட்டுமே வாங்கிக் கொண்டிருந்தேன்.அசடன், கரமசோவ் சகோதரர்கள் எல்லாம் வாங்கலாம் என் ஆசைப்பட்டாலும் நான் அம்பானி அல்லாத காரணத்தால் வாங்கமுடியாமல் போயிற்று.<br /> <br /> பாரதி புத்தகாலயத் தோழர் ஒருவர் போஸ்டர் ஒன்றை பரிசளித்தார்.அதில் எழுதியிருந்தவையைக் குறிப்பிட்டு இக்கட்டுரையை முடிக்கலாம் என நினைத்தேன்.<br /> <br />"தனிமைத் தீவில் தள்ளப்பட்டால் என்ன செய்வீர்கள்?" என்கிற கேள்விக்கு "புத்தகங்களுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்துவிட்டு வருவேன்"என்று பதிலளித்தார் ஜவகர்லால் நேரு.<br /> <br /> "என் கல்லறையில் மறக்காமல் எழுதுங்கள்,இங்கே ஒரு புத்தகப் புழு உறங்குகிறதென்று"என்றார் பெட்ரண்ட் ரஸல். <br /> <br />மனிதனின் ஆகப் பெரிய கண்டுபிடிப்பு எது என்று வினவப்பட்டபோது யோசிக்காமல் "புத்தகம்" என பதிலளித்தார் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன்.<br /> <br />"கரண்டியை பிடுங்கி விட்டு புத்தகங்களைக் கொடுத்தால் போதும்" என்றாராம் தந்தை பெரியார்.<br /> <br />"வேறு எந்தச் சுதந்திரமும் வேண்டாம். சிறையில் புத்தக வாசிப்பை மட்டும் அனுமதிக்க வேண்டும்" என்றாராம் நெல்சன் மண்டேலா.<br /> <br />பிறந்த நாளுக்கு என்ன வேண்டும் என நாடு கேட்ட போது புத்தகங்கள் என சற்றும் தயங்காமல் லெனின் கூறிட குவிந்த புத்தக்ங்கள் பல லட்சம்.<br /> <br />ஒவ்வொரு படமும் நடிக்க ஒப்புக் கொள்ளும் போது முதல் நூறு டாலருக்கு புத்தகம் வாங்குவாராம் சார்லி சாப்ளின்.<br /> <br />"ஒரு குழந்தைக்கு நீங்கள் வாங்கித் ட்ஹரும் ஆகச் சிறந்த பரிசு புத்தகங்கள் தான்" என்றார் வின்ஸ்டன் சர்ச்சில்.<br /> <br />"ஒரு கோடி ரூபாய் கிடைத்தால் என்ன செய்வீர்கள்" என்கிற கேள்விக்கு "நூலகம் கட்டுவேன்" என்றார் காந்தி. <br /> <br />பயங்கரமான போராட்ட ஆயுதங்கள் எவை என கேட்ட போது புத்தகங்கள் தான் என்றார் மார்டின் லூதர் கிங். <br /> <br />தான் தூக்கிலிடப்படுவதற்கு ஒரு நிமிடம் முன்பு வரை வாசித்துக் கொண்டே இருந்தாராம் பகத்சிங்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4102575149236895437?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-28441921083756172412011-12-30T00:10:00.000-08:002012-01-28T19:22:38.141-08:00மானுடராய்ப் பிறந்த<br />எல்லோரிடமும் ஒரு கத்தி இருக்கிறது.<br />அவரவர் வசதிக்கு ஏற்ப<br /> <br />சிறிதாகவோ பெரிதாகவோ<br />கூராகவோ மொன்னையாகவோ<br />புதிதாகவோ பழையதாகவோ<br />எப்படியோ <br />ஒவ்வொருவரிடமும் ஒரு கத்தி இருக்கிறது.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/--mSEN7KxqI4/Tv1x9gAZi0I/AAAAAAAAALk/u35jed1nW5A/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="176" width="286" src="http://3.bp.blogspot.com/--mSEN7KxqI4/Tv1x9gAZi0I/AAAAAAAAALk/u35jed1nW5A/s320/images.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /> <br /> <br />ஒட்டு மொத்த வர்க்கத்துக்கு <br />வழங்கப்பட்ட கத்தியை பயன்படுத்தி<br />நமக்குள் குத்திக் கொண்டு<br />எதிராளியுடன் சேரவே விரும்புகிறோம்<br /> <br /> <br /> நண்பன் குத்துகையில் 'துரோகி' என்றும்,<br />காதலி குத்துகையில் 'தேவடியா' என்றும்,<br />கொப்பளிக்கும் நாம்.<br />நாம் பிரயோகிக்கும் போது மட்டும்<br />'சூழ்நிலை' எனச் செப்புகிறோம்.<br /> <br /> <br />நம்மை <br />கத்தியை வெறுக்கும் அஹிம்சாவாதியாகவும்<br />அடையாளப் படுத்திக்கொள்ளவும் முயல்கிறோம்.<br /> <br /> நம்மிடம் இருக்கும் கத்தியை வைத்து<br />ஆப்பிள் வெட்டலாம்<br />மயிரைச் சரைக்கலாம்<br />எனச் சொல்லித் தரும்<br />சமூகத்தின் காட்டு இரச்சலில்<br />"களையும் எடுக்கலாம்"<br />என்கிற குரல் தூரத்தில் சன்னமாக ஒலிக்கிறது.<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2844192108375617241?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-30643663033287040142011-12-21T04:27:00.001-08:002011-12-21T04:50:37.757-08:00தோழன் எனும் ராட்சஸன் அவனைப் பார்த்த முதல் நாள் எல்லாம் எனக்கு நினைவில் இல்லை.இதுவரை மொத்தம் 20 வருடம் மட்டுமே வாழ்ந்திருக்கும் இந்தச் சின்ன பையனின் வாழ்க்கையில் 11 வருடங்களைத் தன் நட்பினால் நிரப்பி ஓடவிட்டவன்,அவன். அவனை நினைக்கும் போதெல்லாம் நான் சிரிக்காமல் இருந்ததே இல்லை.ஆனாலும் அவனைப் பார்க்கையில் எல்லாம் எனக்குள் ஒரு குற்ற உணர்வு ஓடிக் கொண்டேயிருக்கும். பொதுவாய் பெற்றோர்கள் தங்களது கனவுகளை பிள்ளைகளின் மீது திணித்து அவர்களது வாழ்க்கையை கெடுப்பது வழக்கம். அதே வேலையை நான் அவனுக்குச் செய்திருக்கிறேன். இருவரும் எதையாவது பற்றி பேசும் போதும் சினிமாவை வைத்தே பேசுவோம். சூரியன் மஞ்சளாய் தெரியும் போது இந்த லைட்டிங்க்ல ஹீரோயின் இன்ட்ரோடக்ஷன் இருந்தா சூப்பரா இருக்கும்ல என்பான். எனது சினிமா கனவை என்னால் தொடரமுடியாது என ஏதோ ஒன்று எனக்கு உணர்த்த அதை அவனது மண்டையில் ஊற்றிவிட்டேன். ஐந்தாம் வகுப்பில் இருந்து சினிமா பற்றிய ஆசைகளை நான் வளர்த்து விட்ட காரணத்தால் கல்லூரியில் சேரும்போது விஸ்காம் சேரப் போகிறேன் என அவன் வீட்டில் அடம் பிடித்தான் .(இத்தனைக்கும் +2 வில் கணக்கில் 199 /200) பின் வழக்கம் போல் எல்லா மகன்கள் மாதிரி இஞ்சினியரிங்கே எடுத்து படித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.ஆனாலும் அவனது சினிமா ஆசை இதுவரை குறையவில்லை நானும் எனது கதைகளை எல்லாம் அவனுக்கு தந்து படம் எடுக்கச் சொல்வேன். அவன் ஒவ்வொரு படம் எடுக்கும் போதும்என்னதான் நாம் விழுந்து விழுந்து வேலை செய்தாலும் "அவர் சின்சியர் தைங்க்ஸ் டு" என்று அப்போது அவனுக்கு இருக்கும் கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் பேரைப் போடுவான் அதை மட்டும் பொறுத்துக் கொள்ளவேண்டும். டைரக்ஷனைப் பற்றி எதுவும் எனக்குத் தெரியாது என்றாலும் அவன் படம் எடுக்கும் போதெல்லாம் கண்டிப்பாக நான் இருக்கவேண்டும். ராத்திரி பதினொரு மணிக்கு அழைத்து "மாப்ள கிளாசா ஒரு ஸ்டோரி பண்ணனும் டா" என்பான். திடீரென அழைத்து "வெயிட்டா ஒரு கதை வச்சிருக்கேன் கேக்குறியா?" என கதை சொல்வான். காரித் துப்புவது போல் கதை இருக்கும். அதை நான் அதற்கு மேல் கழுவி கழுவி ஊத்துவேன். அவன் கோபித்துக் கொள்வான் என்று எனக்கு எப்போதும் பயம் கிடையாது. இதை வைத்து அவன் கோபப்படாத சாந்தமானவன் என்று நினைத்துக் கொள்ளவேண்டாம். சரியான தொட்டாச் சிணுங்கி எதற்கெடுத்தாலும் கோபித்துக் கொள்வான் என்பதால் தான் நான் அவனது கோபத்தைப் பெரிது படுத்த மாட்டேன். இது வரை அவனுடன் போன் பேசி கெட்டவார்த்தையில் திட்டு வாங்காமல் இருந்தது இல்லை. அவன் திட்டவில்லை என்றாலும் அவனை கடுப்பேற்றி திட்டுவாங்குவேன். அவனை கடுப்பேற்றுவது ரொம்பவும் சுலபம் நான் ஒரு அழகான பெண்ணிடம் இன்று பேசினேன் என்று சொன்னால் போதும்.ஊடல் என்பது காதலில் மட்டுமல்ல நட்பிலும் இன்பம் பயக்கும்.அவன் எனக்கு வாங்கித் தராமல் அவனது கேர்ள் பிரண்டுக்கு எதாவது வாங்கித் தந்தால் நான் கோபித்துக் கொள்வேன்.சமாதானம் பண்ணத் தெரியாமல் அவன் அல்லாடுவது பயங்கரமான குஷி கிளப்பும். ரொம்ப வெகுளி.நான் சொல்வதை எல்லாம் அப்படியே நம்பும் ஒரே ஜீவன் (பொய் என்று தெரிந்தாலும்).பள்ளி நாட்களில் ஒரு பெண்ணும் நானும் காதலிப்பதாகவும் பார்க்கு பீச்சு என்று சுத்துவதாகவும் சொல்லி கடுப்பேற்றுவேன் (தேனியில் பீச்சே இல்லை என்பதலாம் வேறு விசயம்) அதை நம்பி அவனும் ஒரு பெண்ணை காதலித்து அவன் அப்பாவிடம் மாட்டி பெல்ட் அடி வாங்கி கை கால் எல்லாம் வீங்கி வந்தபோது அவனுக்கு மிகுந்த ஆறுதலாய் நான் இருந்தாலும் உள்ளுக்குள் எழுந்த பயங்கரச் சிரிப்பை என்னால் கட்டுபடுத்த முடியவில்லை.அவனது இரண்டாவது காதல் தோல்வியைப் பற்றி தோழி(அவளும் ஒருவனுடன் காதலில் இருக்கிறாள்) ஒருத்தியிடம் அவன் சோகமாகச் சொல்லிக் கொண்டிருந்த போது எனக்கு எழுந்த சிரிப்பைப் பார்த்து அவனுக்குத் தெரியாம் அவள் என்னை கண்ணால் அடக்கினாள்.அவன் மேல் எனக்கு எப்போதும் ஒரு பொறாமை உண்டு. நான் சொன்ன பொய் கதையை கேட்டு காதலித்த அவனுக்கு இரண்டு லவ் பெயிலியர் ஆகிவிட்டது (இரண்டுமே டபுள் சைட்) ஆனால் நான் இன்னும் கதை மட்டுமே சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன். எதாவது மகிழ்ச்சியான விசயம் என்றால் அவனுக்குத் தான் கடைசியாகச் சொல்லுவேன்.துக்கமான விசயம் என்றால் அவனுக்குத் தான் முதலில் சொல்லுவேன். நான் நிரைய அழுவேன் ஆனால் யாருக்குமே அது தெரியாது. நான் அழுததைக் கேட்ட ஒரே நண்பன் அவன் மட்டும் தான்.சிற்றிதழ் ஆரம்பித்த சமயம் இதழ் மிகவும் மோசமாக வந்திருந்தது. அதனால் இதழையே நிறுத்தும் அளவுக்கு சென்றுவிட்டது.அன்று உதிர்த்த கண்ணீரை வார்த்தைகளால் துடைத்தவன்.இன்றும் அந்த சிற்றிதழுக்காக உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறான். " நீ தான் கதை, திரைக்கதை, வசனம் எல்லாம் எழுதுற பிறகு ஏன் அவன் டைரக்ட் பண்ண சொல்ற நீயே பண்ணா தான் நீ கெத்த்துனு காமிக்க முடியும்" என தோழி ஒருத்தி கேட்டதற்கு நான் கூறியவற்றை இங்கே எழுதப் போவதில்லை.எழுதினாலும் அதை எல்லாம் அவன் நம்பப் போவதும் இல்லை. அவனுக்கு நான் எவ்வளவு முக்கியம் என்று எனக்குத் தெரியும்.எனக்கு அவன் எவ்வளவு முக்கியம் என்று அவனுக்குத் தெரியும். இந்த பதிவுடன் அவனும் நானும் சேர்ந்து எடுத்த புகைப்படத்தைப் போடலாம் எனத் தேடும் போது தான் தெரிகிறது இதுவரை நானும் அவனும் சேர்ந்து நின்று ஒரு படமும் எடுத்ததில்லை என்று. நினைவுக்காகத் தான் நாம் படம் எடுத்துக் கொள்கிறோம்.அவன் எப்போதும் நினைவில் இருக்கிற காரணத்தால் தான் படமே எடுக்கவில்லை போலும்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3064366303328704014?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-81178562749923497582011-11-28T23:28:00.000-08:002011-11-28T23:29:58.946-08:00"இந்தப் பையனையும் விளையாட்டுல சேத்துக்கங்க"<br />"அக்கா இவன் ரொம்பச் சின்னப் பையன் அக்கா"<br />"உப்புச்சப்பாணிக்கு சேர்த்துக்கங்கப்பா"<br />அம்மா என்னை புதுசாய் குடிவந்த ஊரில் உள்ள என்னைவிட மூத்த பையங்களோடு சேர்த்து விட்டார்.<br />உப்புச்சப்பாணி என்பது என்ன என்று சில நகர்புற் நண்பர்களுக்கு விளக்கவேண்டியுள்ளது. எடுத்துக் காட்டுக்கு உப்புச் சப்பாணி என்பவரை கடவுளாகவும் விளையாட்டை வாழ்க்கையாகவும் வைத்துக் கொள்ளலாம் (வாழ்க்கையே கடவுளின் விளையாட்டுத்தானே என தத்துவம் எல்லாம் பேசாமல் நான் எழுதியதை தொடர்ந்து படிக்கவும்).உப்புச் சப்பாணியால் விளையாட்டுக்கு எந்த விளைவும் ஏற்படாது.அதே போல் உப்புச் சப்பாணிக்கும் எந்த விளைவும் ஏற்படாது.சிலர் உப்புச்சப்பாணிகளை வைத்து பிழைத்துக் கொள்வார்கள் நம்மூர் சாமியார்கள் மாதிரி.ஒரு சிறு வித்தியாசம் உப்புச் சப்பாணிகள் அங்கிட்டு இங்கிட்டும் ஓடிக் கொண்டிருப்பார்கள்.<br /> <br /> <br /> உப்புச் சப்பாணி என்கிற வார்த்தை ஒப்புக்குச் சப்பாணி என்கிற வார்த்தையில் இருந்து வந்ததாக அறிகிறேன்.'ஒப்புக்கு' 'உப்புக்கு' ஆகி பின் உப்பாகிவிட்டது.சப்பாணி என்கிற வார்த்தையின் மூலம் தேடிப்போனால் பதினாறு வயதினிலே படத்தின் கமலஹாசனிடம் இருந்து வந்தது எனவும் எங்கள் ஊரில் இருந்து தான் படத்துக்கு வந்தது எனவும் இரண்டு தகவல்கள் கிடைக்கின்றன.(பாரதி ராஜா எங்கூர்காரர்) . எது எப்படியோ உப்புச் சப்பாணி என்பவர் டம்மிபீஸ் ஆனால் அவரை பயன் படுத்திக் கொள்ளமுடியும்.இது தான் டெபனிஷன்.<br /> <br /> உதாரணத்திற்கு ஐஸ்பாய் போன்ற விளையாட்டுகளில் "வாரேன் வருகிறேன் திருப்பிச் சொன்னா வரமாட்டேன்" என்று கத்தி விட்டு பட்டு வருபவன்,எங்கு இருந்து எங்கு செல்கிறான்.யார் யார் எல்லாம் அகப்பட்டிருக்குறார்கள் போன்ற தகவல்களை உப்புச்சப்பாணிகள் மட்டுமே சேகரித்துவரமுடியும். இது போன்ற ஒற்றறிதலில் நான் புலி என்பதால் நான் தான் விருப்பத்துக்குறிய உப்புச் சப்பாணி.அதே போல் பட்டு வருபவன் உப்புச் சப்பாணியை கண்காணித்தால் எல்லோரையும் கண்டு பிடித்துவிடலாம்.இப்படி எல்லாவற்றுக்கும் உதவும் சாதக பாதகம் நிறைந்தவனே உப்புச் சப்பாணி.அவன் நினைத்தால் பலரை சிக்கவைக்க முடியும் ஆனால் அதனால் அவனுக்கு எந்த பிரயோஜனமும் இருக்காது. (நாம கூட கலைஞருக்கு ஆப்பு வச்சோம். நமக்கு எதாவது நடந்ததா அது மாதிரி...)<br /> <br /> எங்கள் ஊரில் கிரிக்கெட் ஆடுகையில் 'ட்ரெயல்','ஓப்பனிங்க் ட்ரெயல்','பேட்ஸ்மேன் ட்ரெயல்','பவுளர் ட்ரெயல்' ,'பீல்டர் ட்ரெயல்','கீப்பர் ட்ரெயல்', என ஒரு ஓவர் சும்மா போடுவார்கள்.இந்த ஒரு ஓவரையும் உப்புச் சப்பாணிகள் தான் பேட் பண்ணுவார்கள்,அவர்கள் தான் பவுள் பண்ணுவார்கள்.இந்த ஒரு ஓவர் விளையாண்டதற்காக பந்து நாட் ரன் போகும் போதெல்லாம் ஓடி எடுக்கவேண்டிவரும்.ஓட்டுப் போடும் போது தேர்தலுக்கு முன்னாடி காசி வாங்கிக் கொண்டு பின்பு அஞ்சு வருசம் அல்லல் படுவோமே அது மாதிரி,ஒரு ஓவருக்கு ஆசைப் பட்டு பின்பு ஓடி ஓடி தேய்ந்துவிடுவோம்..<br /> <br /> அரசாங்கத்திடம் அனுமதி வாங்கி அதற்கு பாதிப்பு வராத அளவுக்கு இடியென போர் முழக்கம் விடுவோம் அல்லவா அதே மாதிரி "எவ்வளவு தூரம் ஓடிப்போய் பந்த எடுத்தேன் தெரியுமா? ஒரு பால் சேர்த்து போடுங்க"என சீனியர்களுக்கு கோபம் வராத அளவுக்கு எதிர்த்து பேசவும் உப்புச்சப்பாணிகள் அனுமதிக்கப் படுவார்கள். அந்த கோரிக்கை சீனியர்களை பாதிக்கவில்லை என்றால் நிறைவேற்றுவார்கள்.(சட்டமன்றத்தில் தீர்மானம் நிறைவேத்தின மாதிரி...).சில சீனியர்கள் போனா போகுதுனு அவங்களாவே உப்புச் சப்பாணிகளை கூப்பிட்டு ஒரு பந்து போடுவங்க (பஸ்ல 50 பைசா குறஞ்ச மாதிரி)<br /> <br /> இந்த உப்புச்சப்பாணிகள் எல்லா சிறுவர்களின் விளையாட்டிலும் இருப்பார்கள் எனச் சொல்ல முடியாது.ஆனால் நமது வாழ்வில் உறவினரிடமோ ,நண்பரிடமோ,அலுவலகத்திலோ,கல்லூரியிலோ,அரசியலிலோ ஏதேனும் ஒரு வகையில் உப்புச்சப்பாணியாகவே நாம் இருக்கிறோம்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-8117856274992349758?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-87048005890530246542011-11-23T20:09:00.000-08:002011-11-23T20:12:25.074-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-A3uL7SBKWtU/Ts3EJFX0TZI/AAAAAAAAALU/GXrFz-E2V9A/s1600/mai.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 268px; height: 188px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-A3uL7SBKWtU/Ts3EJFX0TZI/AAAAAAAAALU/GXrFz-E2V9A/s320/mai.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5678410365524004242" /></a><br /> தோழி எனும் தேவதை<br /><br /><br /> "இனிமேல் உனக்கு கஷ்டம்னாலும் சந்தோஷம்னாலும் எங்கிட்ட சொல்லு, இப்போ இருந்து நான் உன் ஃப்ரெண்ட்"இது தான் அவள் என்னிடம் நேரடியாக பேசிய முதல் நாளில் கடைசியான வார்த்தைக்ள்.அவள் என்னைத் தன் நண்பன் என்று சொல்வதற்கு முன்பே என் சுக துக்கங்களில் பங்கெடுக்க முடிவெடுத்திருக்கிறாள் என அப்போது தெரியவில்லை.அவ்வப்போது சிக்கன சிரிப்பை மட்டும் உதிர்த்துச் செல்வாள்.நானும் அவளுடன் நெருங்கிப் பழகவில்லை பொதுவாகவே எல்லோருடனும் தோழமையுடன் பழகினாலும் என்னை புரிந்த நண்பர்கள் குறைவு.12 வருட பள்ளி வாழ்க்கையில் மூன்று பேர்தான் என்னை 50% புரிந்தவர்கள்.<br /> <br /> பிறகு சின்ன சந்தோஷங்களையும் துக்கங்களையும் அவளுடன் பகிர்ந்து கொள்ள ஆரம்பித்தேன்.பின்பு ஒரு நாளில் அவளே எனக்கு சந்தோஷமாகவும் துக்கமாகவும் மாறிப் போனதை உணர்ந்தேன்.சில துரோகங்களால் உடைந்து போயிருந்தபோது அவளே என்னை சேர்த்து ஒட்ட வைப்பாள் .நான் தேறி முடித்த அடுத்த நொடி "அவங்க உனக்கு அப்படி பண்ணியிருக்க கூடாது"என்று உடைந்து அழுவாள்.என்னுடைய எவ்வளவு பெரிய பிரச்சனைகளையும் சாமானியமாக உடைத்து எறிவாள்.<br /> <br /> <br /> "இனிமே எனக்கு கவிதையே வராது..."என விரக்தியில் அழுதபோது "நீ சொல்றது மீன் குஞ்சு தண்ணில விழுந்து சாகப் போறேன்னு சொல்ற மாதிரி இருக்கு"எனக் கூறி சிரிக்க வைத்தவள்,"தங்கச்சி என்னைத் திட்டிட்டா"என மூன்று மணி நேரம் அழுவாள்.<br />ஓட்டப் பந்தயத்தில் ஓடி விழுந்து முட்டி தேய்ந்து இரத்தம் வழிந்ததனால் தோற்ற போதும் "நான் ஜெயிச்சிருக்கனும் மச்சி"எனும் சொல்லுபவள்."ராத்திரி எல்லாம் கண் முழிச்சு படிச்ச இல்ல அதனால தான் தூக்க கலக்கத்துல பெயில் ஆகிட்ட..."என்பாள்.<br /> <br /> <br /> குச்சி ஐஸ் சாப்பிடயில் முக்கில் ஒட்டியிருக்கும் ஐஸை,சரியாக இன் பண்ணாத சட்டையை, கலைந்திருக்கும் தலைமுடியை,கூன் விழுந்த நடையை என எல்லாவற்றையுமே சைகையினால் சரி செய்வாள்.எனக்கும் அவளுக்கும் நடந்த பெரும் சண்டையில் "நீ எனக்குத் தேவை இல்லை, போய் எங்கிட்டாவது விழுந்து செத்துரு" என அனுப்பிய என் குறிஞ்செய்திக்கு. எதுவும் எழுதாத எஸ்.எம்.எஸ் ஒன்றை அனுப்பி என்னை மவுனத்தால் அடித்தவள்.<br /> <br /> "மேடம் கொடுத்த அசைன்மென்ட்ல இருக்க படம் எல்லாம் ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு.எனக்கு வரையவே மூணு மணி நேரம் ஆச்சு.உன்ன நினைச்சுப் பாத்தேன் அதான் உனக்கும் வரஞ்சு எடுத்துட்டு வந்தேன்.எழுது அது மட்டும் போதும், ஆனா இது தான் கடைசி இனிமேல் பண்ணமாட்டேன்"என்பாள். "இது தான் கடைசி" என்று<br />ஒவ்வொரு முறையும் சொல்லுவாள். நானே வரைந்து எடுத்துப் போகும் படங்களைப் பார்த்து "எரும படம் கூட ஒழுங்க வரயத் தெரியல" எனச் சொல்லி நோட்டை பிடுங்கி அவள் வரைந்து தருவாள்.<br /> <br /> நாங்கள் இருவரும் காதலிக்கிறோம் என எல்லோரும் கிசுகிசுக்கும் போது "உங்க அம்மா மேல் உனக்கு இருப்பது காதல்னா நான் பரிதியை காதலிக்கிறேன்னே வச்சுக்கங்க"என்று சொல்லி எல்லோர் வாயையும் அடைத்தவள். ஏதாவது மொக்கையான கவிதை எழுதும் போது "பரிதியையும் பைத்தியக்காரனையும் தவிர எவனாலையும் இப்படி யோசிக்க முடியாது"என்பாள்.நல்ல கவிதை எழுதும் போது அதே வார்த்தைகளை வேறு தொணியில் சொல்லுவாள்.<br /> <br /> எப்போதும் என்னைப் பற்றியே சிந்தித்துக்கொண்டிருப்பாள் அவளைப் பற்றி நான் சிந்திக்கக்கூடாது என்பாள்.திடீர் என அழைத்து "மச்சி, உன் கல்யாணத்துல நான் தான் சாம்பார் ஊத்துவேன் "என்பாள்.பின்பு "இந்த வயசுல படிப்புத் தான் முக்கியம் நீ நல்லா படி உனக்கு நல்ல பொண்ணா நானே பாக்குறேன்" என்பாள்.<br />அப்பாவுக்கு பயந்த பொண்ணு "காதலிக்கிறவளாம் கையப் புடிச்சு சுத்துறா. நண்பன் கூட சேந்து நடக்க முடியல"என பெருமூச்சு விடுவாள்.<br /> <br /> அவள் உதட்டைப் பிதுக்கி கட்டை விரலை பூமி நோக்கி வைத்து "ஊத்திக்கிச்சு " எனச் சொல்லுகையில் தோல்வி அவ்வளவு அழகாக இருக்கும். அவள் மிக இயல்பானவள் என்பதாலேயே இக்கட்டுரையில் எந்த வார்த்தை ஜாலங்களை கைக்கொள்ள முடியவில்லை.இவை எல்லாம் இன்னும் ஒரு வருடத்திற்குத் தான் கல்லூரி முடிந்தவுடன் அவளுக்கு திருமணம். கணவன் நல்லவனாய் இருந்தால் எப்போதாவது பேசலாம் இல்லை என்றால் அதுவும் முடியாது.ஆனால் ஒரு தேவதை போல் என்னை எப்போதும் ஆசிர்வதித்துக் கொண்டிருப்பாள் என்பது மட்டும் உறுதி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-8704800589053024654?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-45660189285917859072011-11-21T06:43:00.001-08:002011-11-21T06:43:55.866-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-0U_DgH59f-Q/TspjpM_K39I/AAAAAAAAALI/cdfk8qVBSKE/s1600/images%2B%25284%2529.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 259px; height: 194px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-0U_DgH59f-Q/TspjpM_K39I/AAAAAAAAALI/cdfk8qVBSKE/s320/images%2B%25284%2529.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5677459839765897170" /></a><br /> <br /> <br /><br /> வயசு எல்லாம் சரியாகத் தெரியவில்லை. எனக்கு விவரம் தெரிந்ததில் இருந்து (ஒன்னாவது படிக்கும் போதுனு நினைக்கிறேன்) யாராவது நீ யார் ரசிகன் என்று கேட்டால்."இளைய தளபதி" எனக் காலரைத் தூக்கிவிட்டுச் சொல்வேன். அப்பொழுது நான் மட்டும் அல்ல எங்கள் ஊரில் உள்ள 12 பேர் விஜய் ரசிகர்கள் என்பதையும் தாண்டி விஜய் வெறியர்கள். அதே போல் ஒரு 8 பேர் கொண்ட அஜித் க்ரூப்பும் இருந்து வந்தது. எப்போதும் நாங்கள் முட்டிக் கொள்வது எல்லாம் இல்லை.ஆனால் எப்போதும் இரண்டு கேங்குக்கும் ஒரு கோல்ட் வார் நடந்து கொண்டிருக்கும். கிரிக்கெட் விளையாட்டில் இருந்து ஊரில் திருவிழாவுக்கு டான்ஸ் ஆடுவது வரை மறைமுகமாக குரோத நதி ஓடிக்கொண்டிருக்கும்.<br /><br /> விஜய், டி.வி.யில் பேசும் போது "எல்லோர் வீட்டில் இருக்கும் எனது குட்டி குட்டி நண்பர்களுக்கும்" என்பார். அவர் என்னைப் பார்த்து தான் பேசுகிறார் என நினைத்து பூரித்துப்போய் இருக்கிறேன். விஜய்க்காக நான் இழந்தது அதிகம். அதில் மிக முக்கியமான ஒன்றை மட்டும் சொல்லிவிட்டு இந்த கட்டுரை ஏன் எழுத வேண்டும் என நினைத்தேனோ அதை எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.<br /> முன்னமே நான் சொன்னது போல் எங்கள் ஊரில் சிறுவர்கள் தான் திருவிழாவுக்கு ஆடுவார்கள். அங்கே ஜிங்கிலி பிங்கிலி எல்லாம் இல்லை. மிகவும் டீசன்டான ஊர் என்பதால் அப்படி. வருடா வருடம் ஒரு பொண்ணு ஆடும் அந்த பொண்ணு பேரை மறந்துட்டேன்.அந்தப் பொண்ணுடன் ஆடுவதற்குத் தான் அதிகபட்சம் எல்லா பையன்களும் ஆசைப்படுவார்கள். ஆனால் அந்தப் பெண் எப்போது சோலோ டான்சே ஆடும். அந்த வருடம் மட்டும் அந்தப் பெண் ஒரு பையனுடன் சேர்ந்து ஆடப் போவதாகவும் அது நான் தான் என்றும், அவள் அம்மா வந்து சொன்னபோது உண்மையிலேயே நம்ப முடியவில்லை. நான் தான் அந்த வாரத்தின் ஸ்டார் ஆனேன். பலர் வயிர் எரிந்து செத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். டான்ஸ் பிராக்டிஸ் நாள் வந்தது. லிட்டில் ஜானி படத்தில் இருந்து "பூவுக்குப் பொறந்த நாளாம்" பாட்டுக்கு ரிகர்சல் பண்ண ஆரம்பித்தோம். எல்லாம் அன்று மதியம் வரை நன்றாய் போய்க் கொண்டிருந்தது. மதியம் அவள் அம்மா இந்த பாட்டு வேணாம் புதுசா "பூக்காரா"னு பாட்டு வந்திருக்கு அந்த பாட்டுக்கு ஆடலாம் என்றார். முன்னாடி நாள் தான் சிட்டிசன் படப் பாட்டு ரிலிஸ் ஆகியிருந்தது என்பதால் எனக்கு என்ன படம் என்று தெரியவில்லை. யார் ஹீரோ என நான் கேட்ட போது. அஜித் என்றார். "நான் அஜித்து பாட்டுக்கு வரமாட்டேன்" என்றேன். "இல்லப்பா அந்த பாட்டு நல்லா இருக்கும் . கேட்டு பாரு" என்றார். அஜித் பாட்டைக் கேட்கக் கூடாது என்று சபதத்தில் கிளம்பி வந்துவிட்டேன். அதன் பிறகு ஒரு பையன் வீட்டுக்கு விருந்தாளியாய் வந்த பொண்ணைப் பிடித்து ( அவளை விட அழகு கம்மி தான்) "பூவுக்கு பொறந்த நாளாம்" அடினேன்.வேறு ஊருக்கு குடி போனபின் அந்த பொண்ணுக்கும் அவளுடன் பூக்காரா பாட்டுக்கு ஆடியவனுக்கும் இருதலைக் காதல் என்று +2 படிக்கையில் நண்பன் ஒருவன் சொன்னான். நான் ஆடி இருந்தால் எனக்கும் அவளுக்கும் காதல் மலர்ந்திருக்கலாம். அன்று மிஸ் பண்ணிய சான்சால் இன்று வரை நான் சிங்கிளாகவே சுத்திக் கொண்டிருக்கிறேன்.எல்லாம் எதற்காக எங்கள் இளைய தளபதிக்காக.<br /><br /> குஷி, ப்ரெண்ட்ஸ்,யூத் என தளபதி பொளந்து கட்டிக்கொண்டிருக்கும் போது அஜித் ராஜா மாதிரி மொக்கைப் படங்கள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அதனால் அஜித் ரசிகர்கள் எல்லாம் அடங்கி இருந்தார்கள். செம அடாவடி பண்ணிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது தான் வந்தது புதிய கீதை. எனக்குப் படம் சுத்தமாக பிடிக்கவில்லை. ஏன் தளபதி லூசு மாதிரிக் கத்திக் கொண்டிருக்கிறார் எனத் தோன்றியது.இருந்தாலும் அடுத்த படம் நல்லாய் வரும் என்று நம்பிக்கையோடு காத்திருந்தேன்.நம்பிக்கையில் இடியென விழுந்தது திருமலை ரிலீஸ். அந்த திருவிழாவுக்கு "தாம் தக்க தீம் தக்க தய்ய தக்க கூத்து" ஆடியதால் படத்தை நான் ரொம்ப எதிர்பார்த்தேன். ஆனால் புதிய கீதையைவிட விஜய் ஏகத்துக்கும் கத்தினார். தியேட்டர் விட்டு வெளியே வரும்போது என்னைத் தவிர எல்லோரும் சந்தோஷமாக இருந்தார்கள். அந்த படம் தான் நான் விஜய் ரசிகனாய் நான் பார்த்த கடைசி படம். அடுத்து உதயா வந்தது. படு மொக்கை . அதிகாரப் பூர்வமாக விஜய் க்ரூப்பில் இருந்து விலகினேன்.அடுத்து கில்லி வந்தது. மதுர,திருப்பாச்சி, சிவகாசி என நடித்தார். ஹிட்டுகளும் ஆகின. ஆனாலும் என் கண் முன்னே " மேகமாய் வந்து போகிறேன்" எனப் பாடிய விஜயே கண்ணில் வந்து போனார். இது எனது தளபதி இல்லை. அவர் உருகி உருகி காதலிப்பார். எப்போதாவது சண்டை போடுவார். பஞ்ச் டயலாக் பேச மாட்டார். விஜயை எவ்வளவு எவ்வளவு நேசித்தேனோ அவ்வளவு வெறுக்க ஆரம்பித்தேன். விஜய் ரசிகன் கிடைத்தால் கலாசித் தள்ளுவதே பழக்கமாய் கொண்டேன்.<br /><br /> ஆனாலும் விஜயின் போக்கிரி அவரது மாஸைக் காட்டியது. ஆனால் அதன் பிறகு வந்த படங்கள் என்னை கொலைவெறி அடையச் செய்தன. சுறா அதன் உட்சபட்சம்.காவலனில் ஏதோ ட்ரை பண்ணியிருந்தாலும் பழைய ரேஞ்சை எனக்குத் தரவில்லை. வேலாயுதம் கதை என திருப்பாச்சி கதையைச் சொன்னதால் படத்தை பார்க்க ஆர்வம் இல்லை. அதிலும் பாகிஸ்தான் தீவிரவாதிகளிடம் இருந்து நாட்டைக் காப்பாற்றுகிறார் என மார் தட்டி அவர் ரசிகர்கள் சொல்வதை கேள்விப் பட்டதும் ஒரு கட்டிங்க் போட்டுவிட்டு விஜய் ரசிகர்களை எல்லாம் கடத்திக் கொண்டு வந்து கும்பிபாகம் பண்ணவேண்டும் என்று தோன்றியது. இதில் அவரது அரசியல் என்ட்ரி வேறு .அவரது அணில் வேலை இன்னும் எரிச்சல் கெளப்பியது.ஆனாலும் பழைய விஜயை பார்க்க வேண்டும் என்கிற ஆசை மட்டும் அடியில் ஒரு மூலையில் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. "பர்சியூட் ஆஃப் ஹாப்பினேஸ்" போல் ஒரு படத்தில் விஜயை பார்க்க வேண்டும் என்று அந்த படம் பார்க்கும் போதெல்லாம் தோன்றும். எனக்கு மிகவும் பிடித்த பத்து படங்கள் என்று கேட்டால் அதில் த்ரீ இடியட்ஸும் கண்டிப்பாக இருக்கும் . அதில் விஜய் நடிக்கிறார் என்றதும் ஒரு பயமும் அதோடு சேர்ந்து எனது ஆசை நிறைவேற வாய்ப்பு உள்ளது என்கிற மகிழ்ச்சியும் சேர்ந்து கொண்டது. இன்று காலை கூட விஜயின் வேட்டைக்காரனை கலாய்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆனாலும் விஜயிடம் இதை சொல்ல வேண்டும் என்று இருக்கிறது ."விஜய்ணா உங்கள எனக்கு ரொம்ப புடிக்குங்க்ணா..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4566018928591785907?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-26621795268433032762011-10-05T23:08:00.000-07:002011-10-06T00:05:36.465-07:00கடவுள் இருக்கிறார் என்று சிலர் சொல்ல ஆரம்பித்தவுடனேயே கடவுள் இல்லை என்றும் சிலர் பேச ஆரம்பித்தார்கள்.இருக்கிறார்,இல்லை,இருந்தாலும் இருக்கிறார் என்பதற்கு ஆதாரம் இல்லை.இல்லை என்பதற்கு ஆதாரம் போதுமானதாய் இல்லை.இப்படி நிறைய குழப்பமான வாதங்களுடன் கமலஹாசன் படம் போல் புரியாதவராகவே கடவுள் இருக்கிறார் கடவுள். <br /><br /><br /> எல்லா குழந்தைகளைப் போல் நானும் பிறக்கும் போது நாத்திகனே. வளரும் போது பெரும்பாலும் குழந்தைகள் ஆத்திகனாகிவிடும் ஆனாலும் வீட்டுச் சூழல் காரணமாக நாத்திகனாகவே நான் வளர்ந்தேன். கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள், முக்கியமாக பூசாரிகள், ஜோசியக்காரர்கள் எல்லாம் ஏமாற்றுக்காரர்கள் என்று நானே நினைத்துக் கொள்வேன்.எப்போதும் மற்றவர்களை வித்தியாசமாய் காட்டிக் கொள்ள விரும்பும் என் குணம் நாத்திகத்தை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டது. <br /> <br /> நான் நான்காவது படிக்கையில் மியூசிக் என்றொரு பாடமும் அதற்கு பரிட்ச்சையும் கூட இருந்தது. பெரும்பாலும் சமஸ்கிருத பாடல்கள்."சுக்லாம் பரதர விஷ்னு" மாதிரி. ஒன்றிரண்டு தமிழ் பாடல்கள் இருக்கும் "பாலும் தெளி தேனும்" மாதிரி. தமிழ் பாடல்களை மாணவர்கள் எளிதாய் பாடி விடுவதால் சமஸ்கிருத பாடலையே பரிட்சையில் பாடச் சொல்லுவார்கள். தீவிரமாக நாத்திகத்துள் இருந்த நான் எனது நாத்திகத்தை அந்த ஆசிரியைக்கு உணர்த்தும் பொருட்டு. "நான் சாமி பாட்டெல்லாம் பாடமாட்டேன் .வேணும்னா பாரதியார் பாட்டு பாடுறேன்" எனச் சொல்லி 'அக்னி குஞ்சு ஒன்று கண்டேன் ' பாடினேன்.(முந்தைய இரவு தான் அப்பா அந்த பாடலை சொல்லிக் கொடுத்தார்). ஆசிரியை எவ்வளவோ சொல்லியும் நான் மறுத்ததால். பள்ளி ஆசிரியர்கள் மத்தியில் 'நாத்திகன்' என்று அன்றே மனதில் பதிந்து போனேன்.அடுத்தநாள் பள்ளி முதல்வரிடம் அழைத்துச் செல்லப்படேன்."அவனுக்கு அந்த பாட்டு தெரியாததுனால தான் அவன் பாடல" என்று முந்தைய நாள் என்னை பாடச் சொன்ன ஆசிரியரிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் முதல்வர்.உடனே நான் எல்லா பாடல்களையும் பாடி முடிக்க "எப்படி பாட வச்சேன் பாத்தியா" என்று என்னை பார்த்து சொன்ன பிரின்ஸ்பலை ஓங்கி தலையில் கொட்டு கொட்டுனு கொட்டலாமா என்று தோன்றியது.ஏமாற்றப் பட்டோம் எனத் தெரிந்ததும் கண்ணில் தண்ணீர் முட்டிக் கொண்டு வந்தது. அவர் மேல் இருந்த கோபம் ஒட்டு மொத்த ஆத்திகர்கள் மேல் திரும்பியது.என்னை நிறைய தி.க நூல்கள் படிக்க வைத்தது. யாராவது திரு நீறு,குங்குமம், வைத்துக் கொண்டு வந்தால் அவர்களை வம்புக்கிழுத்து கடவுள் இல்லை என்று நிறைய வாதங்கள் வைத்து அவர்கள் பேசமுடியாமல் திணறுவதைப் பார்த்து இரசிக்க ஆரம்பித்தேன். <br /><br /><br /> இந்த சமயத்தில் தான் கிறித்துவைப் பற்றி என்னிடம் பேசினார் ஒருவர். ஏசுவை எதிர்த்து பேச எந்த பாயின்டும் இல்லாததால் ஏசு தான் கடவுள் என்று நம்பி ஞாயிறு தோறும் சர்ச் செல்ல ஆரம்பித்தேன்.எனது அப்பா என்னை தடுக்கவில்லை.ஏசுவை பற்றி அவரிடம் சொல்லுகையிலும் அவர் எதிர்வாதம் பண்ணவில்லை.ஒரு வேளை அவர் அப்படி செய்திருந்தால் தீவிர கிறித்துவனாய் ஆகிருப்பேன்.மார்க்சியம் வாசிக்க ஆரம்பித்த காலம் அதுதான். ஒரு நாத்திகனான என்னை பகுத்தறிவாளனாய் ஆக்கியது. பின்பு யாராவது திருநீறும் குங்குமமும் வைத்திருப்பதைப் பார்த்தால் பரிதாபம் தோன்றியது. எங்கள் ஊரில் கோயில் வேண்டும் என மக்கள் போரடும்போது அப்பா ஆதரவு அளித்தது ஆச்சரியமூட்டியது.அதற்கு அவர் தந்த விளக்கம்."நாத்திகம் என்பது திணிக்கப்படக்கூடாது . மக்களே தெளிந்து வரவேண்டும். சாமியை வணங்காமல் இருப்பதற்கு நமக்கு இருக்கும் உரிமை வணங்குவதற்கும் அவர்களுக்கு இருக்கிறது. " இந்நிகழ்வுக்குப் பிறகு ஆத்திகர்களின் மீதான எனது பார்வை மாறி இருந்தது. <br /><br /> தினமும் குடித்து ஊர் வம்பிழுக்கும் அழகர் மாமா ஐய்யப்பனுக்கு மாலை போடும் போது மட்டும் ஒரு மாதம் குடிக்காமல் இருப்பார். எப்போதும் யாருடனும் பேசுவதற்கு கூச்சப்படும் பஞ்சம்மா சித்தி தீச்சட்டி எடுத்து வரும்போது போடும் ஆட்டம் செமத்தியானது.சீனி மிட்டாய், ஜவ்வு மிட்டாய் , தேனு மிட்டாய் போன்றவைகளை செய்து விற்கும் ஒரு பாட்டி திருவிழா காலத்தில் மட்டுமே கை நிறைய காசு பார்ப்பார். நேற்று கூட சென்ட்ரலில் இருந்து பூங்காவிற்கு போகும் சுரங்க பாதைக்கு அருகே அனுமார் படம் வரைந்து காசு வாங்கிக்கொண்டிருந்தார் ஒருவர். அண்ணன் போட்ட காசை எல்லாம் பாதி மாதத்திலேயே செலவு செய்துவிட்டு மீதி நாட்களில் ஒரு வேளை மட்டுமே சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது வீட்டு ஓனர் பொண்ணு வந்து 'சாமிக்கு படைத்தது' என்று தட்டு நிறைய பலகாரங்கள் வைத்து விட்டு போகும்.கார்பரேட் சாமியார்களுக்கு உதவும் கடவுள்( என்கிற கருத்து )மேல் சொன்னவைகளுக்கும் உதவும் போது அது மேல் இருக்கும் கோபம் குறைகிறது.<br /><br /> <br /> ஐன்ஸ்டீன் சொன்ன இதை எல்லா நாத்திகர்களும் பயன் படுத்திவிட்டார்கள் என்றாலும் இங்கே தேவைப் படுவதால் நானும் பயன்படுத்த வேண்டியுள்ளது."கடவுள் என்று இருப்பதாக எனக்குத் தெரியவில்லை .ஆனால் கடவுள் இருக்கிறார் என்கிற நம்பிக்கை தான் பலரை மனிதர்களாகவே வைத்து இருக்கிறது". சில மனிதர்களை கடவுள் காட்டிதான் நல்லவனாக்க வேண்டியிருக்கிறது எனும் பட்சத்தில் சாப்பிடாத குழந்தைகளை சாப்பிடவைக்க பயன்படும் பூச்சாண்டியைப் போலாவது கடவுளின் தேவை நமக்கிருக்கிறது. ஆனால் கடவுள் இல்லை எனச் சொல்லும் பெரும்பாலன மனிதர்கள் பூச்சாண்டி இல்லாமலேயே சாப்பிடும் குழந்தைகளாய் இருக்கிறார்கள். அந்த குழந்தைகள் சமத்து என்றாலும் அதற்காக பூச்சாண்டிக்காய் சாப்பிடும் குழந்தையை குற்றம் சொல்ல முடியாது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2662179526843303276?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-64631649251011576002011-09-27T23:57:00.000-07:002011-10-06T00:08:03.604-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Hd4VDFX8yxY/ToLE50Zu1KI/AAAAAAAAAKI/ZyGvUO06Wyc/s1600/index.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="194" width="259" src="http://2.bp.blogspot.com/-Hd4VDFX8yxY/ToLE50Zu1KI/AAAAAAAAAKI/ZyGvUO06Wyc/s320/index.jpg" /></a></div> எனது வேர் கிராமத்தில் இருந்து வந்தது. இன்னும் அங்கே தான் ஊன்றி இருக்கிறது.ஆனால் நான் வளர்ந்தது எல்லாமே 30 கி.மீ தள்ளி உள்ள ஒரு குறு நகரத்தில் அல்லது பெரும் கிராமத்தில் என வைத்துக் கொள்ளலாம்.அது கிராமத்துக்கும் நகரத்துக்குமான எல்லைக் கோடாய் இருந்தது.அங்கே கிராமத்து விளையாட்டான பம்பரம்,குண்டு,கிட்டி பிள்ளை (இப்ப எல்லாரும் அதை கில்லினு சொல்றாங்க),காக்கா குஞ்சு, கம்பு தூக்கி,கல்லா மண்ணா,திருடன் போலிஸ், டிக் டிக் யாரது?,சிலை மனிதன்(அதை லாக் அண்ட் கீ என்கிற பெயரில் பின்னாளில் நான் படித்த மெட்ரிகுலேசன் பள்ளியில் விளையாடினார்கள்),ஐஸ் பாய்,எறி பந்து,செவன் ஸ்டெப், மற்றும் சில பெயர் மறந்து போன விளையாட்டுக்கள் தான் பெரும் இடத்தைப் பிடித்திருக்கும். கிரிக்கெட் என்பதற்கு கடைசி இடமே.காரணம் மற்ற விளையாட்டுகளில் எல்லாம் அனைவருமே எப்போதும் ஓடிக்கொண்டு கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும் கிரிக்கெட் அப்படி இல்லை.பீல்டிங்க் பண்ணும் போது பந்து வந்தால் மட்டுமே வேலை. பேட்டிங்க் பண்ணும்போது அடுத்தவன் அவுட் ஆகும்வரை வெட்டியாய் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கவேண்டும். மேலும் மற்ற விளையாட்டுக்களில் பிடிக்காதவனை பட்டுவரச் செய்து நண்பர்களுடன் சேர்ந்து அழுகவிடலாம்.கிரிக்கெட்டில் அது சாத்தியம் இல்லை. ஆனால் காலப் போக்கில் கிரிக்கெட் மற்ற விளையாட்டுக்களை எல்லாம் பின் தள்ளி விட்டிருந்தது. அதற்கு முக்கிய காரணம் அதைத் தான் டி.வி.காரன் காட்டுகிறான்.எங்கள் விளையாட்டை எவனும் காட்டுவது இல்லை. எங்களுக்குத் தெரிந்து பெரிய ஆட்கள் விளையாடும் விளையாட்டு அது தான்.நாங்களும் பெரிய ஆளாக ஆகும் பொருட்டு கிரிக்கெட்டை கையில் எடுத்தோம். தீவிரமாக விளையாட் ஆரம்பித்தோம். எனக்கு பெரிதாய் விளையாடத் தெரியாத போதும். அதன் ஸ்டைல் லுக்குகாக கிரிக்கெட் மிகவும் பிடித்தமானதாய் இருந்தது.பார்க்க பல்க்காக இருந்தாலும் நான் ஒரு நோஞ்சான்.என்னால் ரொம்ப தூரத்தில் இருந்து பந்து எறிய முடியாது என்பதால் எப்போதுமே ஸ்லிப்பில் தான் நிற்பேன். நான் போடும் பந்து மிகவும் மெதுவாக வருவதால் அவசரப்பட்டு பேட்டை எதிராளி சுழட்டிய பின் தரையில் குத்தி போல்டாக்கிவிடும்.இல்லையென்றால் அல்வா வாக வரும் அந்த பந்தை சிக்ஸ் அடிக்க விரும்பி தூக்கும்போது யாரிடமாவது பிடிபட்டுவிடும்.இப்படியாக நான் ஒரு பவுலராக ஃபார்ம் ஆகியிருந்தேன். பேட்டிங்கில் பெரிதாய் அடிக்கவில்லை என்றாலும் அவுட் மட்டும் ஆகவே மாட்டேன்.எதாவது பண்ணி களத்தில் இருந்து கொண்டே இருப்பேன். எப்பவாவது சிங்கில் தட்டுவேன். அப்போது நான் ட்ராவிட்டின் தீவிர ரசிகன்.டெஸ்ட் மேட்சில் ட்ராவிட் விளையாடுவதை லீவ் போட்டு பார்ப்பேன்.நன்றாக விளையாடும் நண்பர்களுக்கு(ஒருவன் மட்டுமே எனது வயதுக்காரன்.மற்ற அனைவருமே மூன்று நான்கு வயது மூத்தவர்கள்) அப்படிப் பட்டவனே தேவை படுவான்.அதனால் என்னை டீமில் சேர்த்துக் கொள்ள பலரும் விரும்புவார்கள். கொஞ்சம் பெரியவனாய் வளர்ந்த பிறகு.எங்கள் ஏரியாவில் நிரைய புது வீடுகள் வர ஆரம்பித்தன.புது வீடுகளில் அதிகமாக அழகனான பெண்கள்(சிறுமிகள், அப்போது அவங்க தான பாஸ் நமக்கு பெண்கள்) நிரைய பேர் குடிவந்திருந்தனர்.எல்லோரும் நகரத்தில் வாடகை வீட்டில் இருந்தவர்கள் இங்கே சொந்த வீடு கட்டி வந்திருந்தார்கள்.அதிக பட்சம் மொட்டை மாடிகளில் வீடியோ கேம்மை கையில் வைத்துக் கொண்டு டொய்ங்க் டொய்ங்க் என சத்தம் வர பட்டனை அழுத்திக் கொண்டிருப்பார்கள், அந்த பெண்களாய் தெரிந்த சிறுமிகள் .அவர்கள் முன்பு கம்புதூக்கி, காக்கா குஞ்சு ,விளையாட எங்களுக்கு நாகரிகக் குறைவாய் இருந்ததால் நாங்கள் கிரிக்கெட்டே கதி என்று ஆகிவிட்டோம்.சிறிது நாட்களில் நான் எல்லா பெண்கள் என்கிற சிறுமிகளுடன் சிநேகம் பிடித்து. ஆம்பளப் பசங்களுடன் விளையாடுவதையே விட்டு விட்டு கேரம், செஸ் ,கலி மண் எடுத்து சிலை செய்வது என்று விளையாட ஆரம்பித்துவிட்டேன் எங்கள் பள்ளியில் பெண்களுடன் பேசக்கூடாது என்பதால் பள்ளியில் பேசவே மாட்டேன்.எங்க ஊர் பிள்ளைகள் வந்து பேசினாலும் பேசமாட்டேன். இது என்னை ஒரு கெத்துக்காரனாக பெண்களின் நட்புக்கு அலையாதவனாக அதே சமயம் பெண்களை மதிப்பவனாக காண்பித்தது(மற்றவர்கள் பள்ளியிலும் பேசமாட்டார்கள் ஊரிலும் பேசமாட்டார்கள்.அவர்களை கடந்து போனால் கிண்டல் அடிப்பார்கள்).இது எல்லாம் ஐந்தாவது படிக்கையில்.என்ன காரணம் என்று தெரியவில்லை மறுபடியும் எனது ஆர்வம் கிரிக்கெட்டில் தொத்தியது. பெண்களுடனும் இன்னும் நாலைந்து சின்ன பசங்களுடனும் கிரிக்கெட் விளையாட ஆரம்பித்தேன். நான் தான் அங்கே சச்சின் டெண்டுல்கர் என்றாலும் அது ரொம்ப உப்பு சப்பு இல்லாமல் இருக்கவே நான் பழைய கேங்குடனே சேர்ந்து விட்டேன். இடைவெளி விட்டு வந்ததாலோ என்னவோ.திரும்பி நான் கிரிக்கெட் விளையாடும் போது நேர்த்தியான விளையாட்டுகாரன் ஆகிவிட்டேன். பிரெட்லீ வந்த புதுசில் பந்து போட்டு எல்லோர் மண்டையையும் உடைப்பாரே .அது போலவே நான் போடுவேன்.எல்லோரும் எனது பந்தை சந்திக்க பயப்படுவார்கள். பேட்டிங்கிலும் கொஞ்சம் தேர்ந்து இருந்தேன். சிக்ஸ்கள் அடிக்காவிட்டாலும் . நேக்காக பந்தை பவுண்டரிக்கு அடிக்க கற்றுக்கொண்டேன். ஏழாவது படிக்கையில் ஹாஃப் ட்ரைவ் ,லெக் ட்ரைவ் எல்லாம் அடித்துவிட்டு பந்து பவுண்டரி போகும் வரை அந்த போசிலேயே இருப்பேன்.முறையே என்னுடன் செஸ், கேரம் விளையாடிய பெண்கள் எல்லாம் மாடியில் இருந்து என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.என்னுடைய மூத்தவர்கள் எல்லாம் பத்தாவது ,பனிரெண்டாவது படித்துக் கொண்டிருந்ததால் ஞாயிறு மட்டுமே வருவார்கள்.மற்றைய நாட்களில் நான் தான் ஒரு டீமின் கேப்டன்.அப்போது கங்குலியின் இரசிகன்.இப்படியாக நான் வளர்ந்து வரும் வேலையிலே நாங்கள் தேனி நகருக்கு குடி பெயர்ந்தோம். அங்கே பக்கத்தில் யார் இருக்கிறார்கள் என்றே தெரியவில்லை. எனது பள்ளி நண்பன் ஒருவன் அவன் வீட்டில் இருந்து சைக்கிளில் வந்து இரண்டு கி.மீ என்னை பின்னே உட்காரவைத்துக் கொண்டு நகரின் மைய்யப் பகுதிக்கு கூட்டிப் போவான் கம்பியூட்டர் கேம் விளையாட. அவன் தான் எப்போதும் ஜெயிப்பான். தினமும் நாங்கள் அப்படி போக ஆரம்பித்தோம். கிராமத்து விளையாட்டு போல் கிரிக்கெட்டின் வரலாறும் அவ்வளவு தான் என நினைத்தேன். கொஞ்ச நாட்களில் வீடியோ கேம்மில் தேர்ச்சி பெற்றவனாய் ஆகிவிட்டதால் அந்த நண்பன் என்னை விட்டுவிட்டு விளையாடத் தெரியாத இன்னொரு நண்பனை கூட்டிச் செல்ல ஆரம்பித்தான். மறுபடியும் வீடு மாறி நகரின் வேறொரு பகுதிக்குச் சென்றோம்.அது எனது பள்ளியில் படிக்கும் பெரும்பாலான மாணவர்கள் இருக்கும் ஏரியா. மீண்டும் கிரிக்கெட் தலை தூக்கியது. ஒரு பவுலரான நான் இங்கே சிறந்த பேட்ஸ்மேன் ஆகிவிட்டேன்.இரண்டு ஓவர்கள் தான் நான் களத்தில் இருப்பேன் என்றாலும் எப்படியும் ஆறேழு சிக்ஸ்கள் பறந்து இருக்கும்.முதல் பந்திலேயே சிக்ஸ் அடித்துத்தான் ரன் கணக்கை தொடங்குவேன்.மற்ற ஊர்காரர்க்ளுடன் மற்ற ஸ்கூல் காரர்களுடன் என விளையாடி ஜெயித்தும் தோற்றும் கொண்டிருப்போம்.அப்போது எல்லாம் சேவாக் வழி என் வழி.பிறகு பத்தாவது வந்த பிறகு.கிரிக்கெட் விளையாடுவது அரிதாகிப் போனது. கிரிக்கெட் விளையாட்டு சகஜமாகிப் போனதால் பெண்கள் யாரும் அதனால் ஈர்க்கப்படுவதில்லை.கிரிக்கெட் விளையாட காரணமே இல்லாமல் போனது. மூன்று வருடங்கள் கிரிக்கெட் விளையாடாமலே இருந்தேன். கல்லூரி வந்த பிறகு ஒரு நாள் விளையாடினேன்.எனக்கு எதுவுமே வரவில்லை. ட்ராவிட் ,சச்சின்.கங்குலி ,சேவாக் என இருந்த நான் ரமேஷ் பொவார் ரேஞ்சுக்கு ட்ரீட் செய்யப்பட்டதால் அதன் பிறகு நான் விளையாடவே இல்லை.பின்பு எழுத்து ,படிப்பு, இலக்கியக் கூட்டங்கள், புதிய தலைமுறை பயிற்சி பத்திரிக்கையாளர், குறும்படம் எடுப்பது, சிற்றிதழ் ஆரம்பிப்பது என ஓட ஆரம்பித்ததில் கிரிக்கெட்டை மறந்தேவிட்டேன்.போன வாரம் பள்ளி நண்பன் வீட்டுக்கு போகும் போது ஐ.பி.எல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.அவன் என்னைவிட ட்ராவிட்டின் வெறித் தனமான ரசிகன்." டெஸ்ட் மேட்ச் எல்லாம் பாத்துட்டு எப்படிடா இத எல்லாம் பாக்குறிங்க" என்றேன். <b>"மச்சான் கிரிக்கெட்டு டா.."</b> என்றான்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-6463164925101157600?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-83203822888376861862011-09-17T23:57:00.000-07:002012-01-26T21:03:17.764-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/301930_287725514574431_100000109535856_1309301_739932399_n.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="540" width="720" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/301930_287725514574431_100000109535856_1309301_739932399_n.jpg" /></a></div>தோழர் என்கிற வார்த்தை எப்போது எனக்கு அறிமுகமானது என்று தெரியவில்லை.எனது சிறுவயதிலேயே அந்த வார்த்தை பழகிவிட்டது. உண்மையில் எனக்குத் தோழர் என்பதற்கு அர்த்தம் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் என்றே வெகு நாட்கள் நினைத்திருந்தேன். எனது மூன்று வயதிலேயே எனது அப்பா எல்லா வெளிநாட்டு கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் பெயரையும் எனது மண்டைக்குள் ஏற்றி இருந்தார். நான் பிறந்ததில் இருந்தே எனது வீட்டுச் சுவறில் மார்க்ஸ் ஏங்கல்ஸ் லெனின் ஸ்டாலின் படம் பார்த்து வளர்ந்தவனாய் இருந்ததால் தமிழ் நாட்டில் வசிக்கும் தெலுங்குகாரர்கள் வீட்டில் வளரும் குழந்தைக்கு தெலுங்கு எப்படியோ. அது போல்வே எனக்கு கம்யூனிசம் ஆகிப்போனது.ஒரு முறை நான் தொலைந்து போன போது ஒரு ஆட்டோகாரரிடம் கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் பெயர் சொல்லி அவங்க படம் இருக்க வீடு எனச் சொல்ல அவர் கட்சி ஆபிஸ்கு கூட்டிச்செல்ல அங்கிருந்து வீட்டுக்கு வந்தேன் .<br /><br /> கம்யூனிசம் என்றால் என்ன என்று தெரியாத போதும் கம்யூனிசம் எனக்குப் பிடித்துப் போனது. அம்மாவை எப்படி அம்மா என்பதற்காகவே பிடிக்குமோ அது போல் கம்யூனிசம் என்பதற்காகவே அதை எனக்குப் பிடித்தது. வீட்டில் நான், அண்ணன் இரண்டு பேர் என்றாலும் அப்பா என்னிடமே கம்யூனிசத்தைப் பற்றி பேசுவார். அப்போது அப்பா எம்.எய்.டி வைத்திருந்தார். அதில் முன்னாடி ஒரு குட்டி சீட் ஒன்று போட்டு என்னை உட்காரவைத்துக் கொண்டு கருத்து முதல்வாதம் பொருள்முதல்வாதம் எல்லாம் பேசுவார்.இன்னும் என்ன எல்லாமோ பேசியிருக்கிறார். பின்னாளில் ஏங்கல்ஸ் எழுதிய "குடும்பம் ,தனிச்சொத்து ,அரசு ஆகியவற்றின் தோற்றம்" நூலை அப்பா பைக் பயணத்திலேயே சொல்லிவிட்டார் என்று படிக்கும் போது தெரிந்து கொண்டேன். <br /> புதியபரிதி என்கிற பெயரைக் கேட்டவுடன் "உங்க வீட்ல தி.மு.க. வா?" எனக் கேட்டவர்களிடம் "நாங்க தோழர்" என்று விவரம் தெரியாத வயதில் சொல்லியிருக்கிறேன். தோழர்கள் நிரைய பேர் வீட்டுக்கு அடிக்கடி வந்து போவார்கள் .அவர்கள் தான் முதன் முதலில் என்னை தோழர் என்று அழைத்தவர்கள். "அநியாயம் நடக்கும் போதெல்லாம் ஆத்திரத்தில் அதிர்ந்து கோபத்தால் பொங்குவாய் ஆனால் நீயும் நானும் தோழர்கள்" என்கிற குவேராவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு அது தான் கம்யூனிஸ்ட்களுக்கான டெஃபனிஷன் என்றே நினைத்துக் கொண்டேன்.ஏழைகளுக்கு இரங்குபவன் கம்யூனிஸ்ட் என்று அப்பா சொல்லிக் கேட்டிருந்ததால் "பேரன்பும் பெருங்கோபமும் உடையவனே தோழன்" என்று தம்பி பட கேப்சன் மாதிரி மனதில் பதிந்திருந்தது. <br /> இரண்டாவது படிக்கும் போது ஒரு நன்காலையில் எங்கள் தெருவழியாக சென்ற போலி விக்கும் பாட்டியிடம் போலி வாங்கியே ஆகவேண்டும் என்று ரெண்டு ரூபாய் அம்மாவிடம் வாங்கிக் கொண்டு ஓடினேன். அடுத்த தெருவில் பாட்டி ஒரு நாற்பது வயது மதிக்கத் தக்கவரிடம் வாக்குவாதம் பண்ணிக் கொண்டிருந்தார். பாட்டிக்கு அந்த ஆள் ரெண்டு ரூபாய் கொடுத்ததாக சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.பாட்டி ஒரு ரூபாய் தான் கொடுத்ததாக சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். அந்தச் சண்டையை சுத்தி ஐந்து தாய்மார்களும் நாலைந்து சிறுவர்களும் பாத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நிலைமையை புரிந்து கொண்ட நான் என்னிடம் இருந்த ரெண்டு ரூபாயில் இருந்து ஒரு ரூபாயை எடுத்துக் கொடுத்து "சண்டை எல்லாம் போடாதிங்க பாட்டி" எனச் சொல்லிவிட்டு திரும்பி நடந்தேன். "யாரு ராசா நீ?" என கேட்ட பாட்டியிடம் "தோழர்" என்று சொல்லி காலரைத் தூக்கிவிட்டுக் கொண்டேன். இந்த விசயம் வீட்டுக்குத் தெரிந்ததும் அப்பாவைப் போல் பிள்ளையும் ஏமாளியாகவே இருக்கிறான் என அம்மா அழுதது இன்னமும் நினைவு இருக்கிறது. <br /><br /> சரியாக சில்லரை கொடுக்காத கண்டக்டரிடம் சண்டை இடுவது போன்ற புரட்சிகர நடவடிக்கைகளிலும், நண்பனை யாராவது அடித்தால் கூட அவர்களை பயங்கரமாய் அடிப்பது போன்ற செயல்களில் ஈடுபட்டு வந்தேன். எங்கள் உறவினர்கள் மத்தியில் இன்று வரை நான் அடாவடிக்காரனே.ஆறாவது ஏழாவது வந்த பின்பு மார்க்சிய புத்தகங்கள் படிக்க ஆரம்பித்த பின் பக்குவப்பட ஆரம்பித்தேன். ஏமாற்றுபவன் ஏழையாக இருந்தால் என்னை ஏமாற்றிவிட்டு போகட்டும் என்கிற மனநிலைக்கு வந்திருந்தேன்.மேலும் நூல்கள் வாசிக்க வாசிக்க தனிமனிதன் மேல் கோபம் என்பதே முற்றிலும் இல்லாமல் போய்விட்டது. சமூக கோபங்கள் அதிகரிக்க ஆரம்பித்தது. எனது பள்ளியில் நான் மிக அமைதியான பையன் என்றே பெயர் வாங்கி வந்தேன். கல்லூரியிலும் அப்படியே பெயர் வாங்கி வந்தேன். மீசை எனது முகத்துக்கு ஒரு முரட்டுத் தனத்தை கொடுக்கும் என்பதால் மீசையை எப்போதும் ட்ரிம் செய்தே இருப்பேன். இந்த மென்மையானவன் போன்ற தோற்றம் என்னை எப்போதும் தனிப்பட்ட சொந்த எதிரிகள் உருவாகாமல் இருப்பதற்கு ஒரு காரணமாக இருப்பதாகவே நான் நினைக்கிறேன். ஆனாலும் சமூக அவலத்தை சாடுவது , தேவையான பொது விசயங்களுக்கு கோபப் படுவது போன்ற விசயங்களில் என்னை முடிந்தவரை தொய்வில்லாமலேயே செயல்படவைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன். <br /> மூன்று நாட்களுக்கு முன்னர் என் கல்லூரியில் படிக்கும் ஒருவனுடன் தகராறு அவன் தான் ஆரம்பித்தான் என்றாலும் நானும் சேர்ந்து தான் வளர்த்து விட்டேன். அவனது நண்பர்கள் 10 பேருடன் அவன் என்னை அடிக்க வர எனது நண்பர்கள் இருபது பேர் எனக்குத் துணையாய் நிற்க அவர்கள் திரும்பிச் சென்றுவிட்டார்கள். ஆனாலும் என்னை அடிக்க வந்தவனை அடித்தே ஆகவேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த நேரத்தில் தோழர் ஒருவரை திடீரென சந்தித்து மார்க்சியம் பற்றி பேசவேண்டிய சூழ்நிலை வந்தது.பேசிமுடிக்கையில் அவன் மேல் இருந்த கோபம் முழுவதும் கரைந்தது விட்டது. எவ்வளவோ விசயத்துக்காக ஒரு தோழராய் நான் சண்டை போட வேண்டிய விசயங்கள் இரு்க்க அவனிடம் சண்டை போடுவது லுச்சா தனமாகத் தெரிந்தது. அவனிடம் நான் மன்னிப்பு கேட்டேன். உலகம் நலம் பெற மட்டும் அல்ல . தனிமனிதன் பண்பட்டவனாய் இருந்து நலம் பெறவும் தோழராய் இருத்தல் அவசியம் என்று பட்டது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-8320382288837686186?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-80892450242105508832011-08-31T19:45:00.001-07:002011-10-06T00:09:24.591-07:001.அம்மாவுக்கு எழுதிய <br /><br />கவிதையை தோழிக்கும்<br /><br />தோழிக்கு எழுதிய <br /><br />கவிதையை அம்மாவுக்கும்<br /><br />மாற்றி கொடுத்துவிட்டேன் <br /><br />"அப்படியே புரிஞ்சு வச்சிருக்க"<br /><br />என்றார்கள் இருவரும் .<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />2.நான் துயரப்படும் போதெல்லாம் <br /><br />அம்மாவாகிவிடுகிறாள் தோழி<br /><br />தோழியாகிவிடுகிறாள் அம்மா.<br /><br /> <br /><br />3.பல நாள் கழித்து <br /><br />ஊர் திரும்புகையில் <br /><br />கறி சமைத்து வைத்திருக்கிறாள் அம்மா <br /><br />கவிதை சமைத்து வைத்திருக்கிறாள் தோழி.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />4.தோழிக்கும் அம்மாவுக்குமான <br /><br />இடைவெளி வெறும் வயதினால்<br /><br />மட்டுமே நிரம்பியிருக்கிறது .<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />5.எனது வீட்டுப்பாடத்தை<br /><br />எழுதித் தரச் சொல்லும் போது <br /><br />"நான் என்ன உன் சோட்டுக்காரப் பிள்ளையா?"<br /><br />என அம்மாவும்,<br /><br />"நான் என்ன உங்க அம்மாவா?"<br /><br />என சோட்டுக்காரப் பிள்ளையும்<br /><br />கேட்டுவிட்டு எழுதித் தந்துவிடுகிறார்கள்.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />6.அம்மாவின் தோழனும்<br /><br />தோழியின் மகனும்<br /><br />பாதி அதிஷ்டசாலிகள்.<br /><br /> <br /><br />7.என்னை அழைக்க<br /><br />அம்மாவுக்கும் தோழிக்கும் மட்டும்<br /><br />என் பெயர் தேவையே படுவதில்லை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-8089245024210550883?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-41277218443368882262011-08-31T19:42:00.000-07:002011-10-06T00:11:10.346-07:001.இறந்த சிறகொன்றுக்கு<br /><br />உயிர் தந்து பறக்கவிடும்<br /><br />காற்று- என் வீட்டு<br /><br />மின்விசிறியில்<br /><br />வெட்டுப்பட்டுச் சாகிறது.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> <br /><br />2.உறைந்த நீர்<br /><br />பனிக்கட்டி<br /><br />பறக்கும் பனிக்கட்டி?<br /><br />காற்று.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />3. காற்று மட்டும்<br /><br />பேசிக் கொண்டிருக்கிறது<br /><br />மயான அமைதி.<br /><br /> <br /><br />4.மீன் நீரில் வாழும்<br /><br /> மான் நிலத்தில் வாழும்<br /><br />நீரும் நிலமும் காற்றில் வாழும்.<br /><br /> <br /><br />5.சிகை கலைத்து<br /><br />விளையாடும்<br /><br />காதலி,காற்று.<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4127721844336888226?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-83577883891878780582011-08-25T05:04:00.000-07:002011-10-06T00:11:22.396-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/316521_273960809284235_100000109535856_1252275_5884271_n.jpg1."><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 476px; height: 456px;" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/316521_273960809284235_100000109535856_1252275_5884271_n.jpg1." border="0" alt="" /></a><br />1.காலியாகும்<br /> ஒவ்வொரு கோப்பையிலும் <br /> நிரப்பப்படுகிறது மரணம்.<br /> <br />2.சரக்குடன் தண்ணீர்<br />கலப்பது போல்<br />அன்புடை நெஞ்சம் கலந்தனவே<br /> <br />3.போதை தரும் இன்பத்தை<br />மிஞ்சுகிறது<br />இன்பம் தரும் போதை.<br /> <br />4.குடி குடியைக் காக்கும்<br />மதுவிற்பனையாளன்.<br /> <br />5. மது வாங்கும் காசை<br />மடித்துக் கொடுங்கள் <br />காந்தி இருக்கிறார்.<br /> <br />6.மனிதன் கொஞ்சம் மதுவை ருசிக்கிறான்.<br />மதுவும் கொஞ்சம் மனிதனை ருசிக்கிறது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-8357788389187878058?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-42826930324669558882011-04-19T20:55:00.000-07:002011-10-06T00:11:33.146-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-MCrsRBXDcCo/Ta5aQx-TT4I/AAAAAAAAAI0/O4C4Ji8CaIg/s1600/217141_218911791455804_100000109535856_973119_4966401_n.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 259px; height: 194px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-MCrsRBXDcCo/Ta5aQx-TT4I/AAAAAAAAAI0/O4C4Ji8CaIg/s320/217141_218911791455804_100000109535856_973119_4966401_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597510631207161730" /></a><br />1.<br /><br />பகல் முழுக்க<br /><br />தூங்கியதால் - நான் <br /><br />இரவு விழித்திருக்கிறேன்<br /><br />இரவு ஏன் விழித்திருக்கிறது?.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />2.<br /><br /> விளக்குகள்<br /><br />எரியும் இடத்தில்<br /><br />உறங்கிக்கொண்டிருக்கிறது<br /><br />இரவு.<br /><br /> <br /><br />3.<br /><br />ஒவ்வொரு தனிமையையும் <br /><br />சூழ்ந்துகொள்கிறது<br /><br />இரவு.<br /><br /> <br /><br />4.<br /><br />இரவு வரும் கனவில் மட்டும்<br /><br />இரவு வருகிறது<br /><br />கூடவே கனவும்.<br /><br /> <br /><br />5.<br /><br />நிலவுக்கு<br /><br />அழகு தரும் இரவு<br /><br />அழகில்லாமல் கிடக்கிறது<br /><br />நிலவில்லையெனில்.<br /><br /> <br /><br />6.<br /><br />மனிதர்களை தூங்கவைத்துவிட்டு<br /><br />மலர்களை எழுப்பி விடுகிறது<br /><br />இரவு.<br /><br /> <br /><br />7.<br /><br />ஒரு காதலியைப் போல்<br /><br />என் படுக்கையறையின்<br /><br />விளக்கணைப்புக்காக<br /><br />காத்திருக்கிறது<br /><br />இரவு.<br /><br /> <br /><br />8.<br /><br />இரவுக்கு மட்டும்<br /><br />எல்லா ஊர்களிலும்<br /><br />நைட்டூட்டி.<br /><br /> <br /><br />9.<br /><br />இரவும் நானும்<br /><br />போட்டி போட்டு <br /><br />ஒருவரையொருவர்<br /><br />குடித்துக்கொள்கிறோம்<br /><br />இரவு ஜெயித்தால்<br /><br />நான் தூங்கிவிடுகிறேன்.<br /><br />நான் ஜெயித்தால்<br /><br />விடிந்துவிடுகிறது.<br /><br /> <br /><br />10.<br /><br /> இரவு எழுதிய கவிதை<br /><br />காலையில் படித்தேன்<br /><br />புரியவில்லை.<br /><br /> <br /><br />11.<br /><br /> <br /><br /> என் பேனாவுக்கு<br /><br />மையாகியே தீர்ந்துபோனது<br /><br />நேற்றைய இரவு.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4282693032466955888?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-76186754114766679652011-03-22T07:45:00.000-07:002011-10-06T00:12:57.888-07:00பிரியமுள்ள கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்களுக்கு<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> நான் இன்னும் இருபதை எட்டாதவன். கைக்கு கிடைத்த புத்தகங்களை படித்து " மார்க்ஸியம் என்றால் என்ன? அதன் இலட்சியம் என்ன? அதன் தேவை என்ன?" போன்ற அடிப்படையை மட்டும் தெரிந்து வைத்திருக்கும் சாமான்ய இளைஞன். பொதுவாகவே கம்யூனிஸ்ட் என்றால் மார்க்ஸ்,ஏங்கல்ஸ்,லெனின்.ஸ்டாலின்,மா சே துங் காஸ்ட்ரோ இவர்களைத்தாண்டி எவரும் என் நினைவுக்கு வருவதில்லை.கம்யூனிஸத்தின் சாதனைகள்,வெற்றிகள்,எல்லாம் சோவியத்திலும் கியூபாவிலும் மட்டுமே நடந்தாக நம்பிக்கொண்டிருந்தவன் நான்.எனக்கு மட்டும் அல்ல இங்கு பலரது நிலைமை இதுதான்.சமீபத்தில் படித்த சில புத்தகங்கள் சில பெரும் தலைவர்களை அடையாளம் காட்டியது. சிங்காரவேலர்,ஜீவா,வி.பி.சிந்தன்,பி.இராமமூர்த்தி,எ.எம்.எஸ், ஜோதிபாசு, சங்கரய்யா என அந்த நீண்ட பட்டியலை வாசிக்கும் போது உண்மையிலேயே இவ்வளவு பேர் இந்தியாவில் கம்யூனிஸ கொள்கையை உள்வாங்கி அதற்காகவே தங்கள் வாழ்வை அர்ப்பணித்தவர்களா? என ஆச்சரியம் என்னைத் தொற்றிக்கொள்கிறது. தல்வார் போராட்டம்,தெலுங்கானா புரட்சி என படித்த போது மெய்சிலிர்த்துப் போனேன்.தோழர் பாலுவின் தூக்குமேடை நிமிடங்களிலும் அவரது கொள்கைப்பிடிப்பு வீச்சுரைகளால் உணர்ச்சிமேலீட்டில் என் கண்களில் இருந்து நீர் வழிந்தது.அது அழுகை அல்ல என்பதை மட்டும் நன்றாய் உணர்ந்திருந்தேன்.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> "வெள்ளைக்காரன் சுதந்திரம் தர நினைக்கும் போது மூன்று கட்சள் தான் இருந்தன. முதலவதா வந்த காங்கிரசுக்கு இந்தா இந்தியா என்றான்.இரண்டாவதாக் வந்த முஸ்லீம் லீக்கிற்கு இந்தா பாகிஸ்தான் என்றான்.மூன்றாவதாய் வந்த கம்யூனிஸ்ட்டுக்கு இந்தா சிறைச்சாலை என்றான்".என்றும் ஜீவா முதலானோர் ஒழிந்து மறைவு வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்ததைப் பற்றியும் எங்கள் ஊர் டீக்கடியில் அமர்ந்து சில தோழர்கள் பேசியதை கேட்டிருக்கிறேன்.அவ்வளவு முன்னரே வந்துவிட்ட கட்சி ஏன் இன்னும் வளரவில்லை?என்ற கேள்வி இயல்பிலேயே மனதில் எழும் ஆனாலும் அது குறித்து தீவிரமாக் யோசிக்கும் வயது அப்போது எனக்கு இல்லை.<br /><br /> <br /><br /> எட்டு மணி நேரம் மட்டுமே வேலை, ஞாயிறு விடுமுறை,சாப்பாட்டுக்கு இடைவேளை,போனஸ்,சம்பள உயர்வு என பலவற்றை சாதித்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை தொழிலாளர்கள் தூக்கி கொண்டாடாமல் இருப்பதற்கு காரணம் என்ன?. ஒருசமயம் தமிழகத்தில் ஆட்சியை பிடிக்கும் அளவுக்கு வளர்ந்திருந்த கட்சி இப்படி நொடிந்து போனது ஏன்? எல்லாவற்றுக்கும் ஒரே பதில் தான் நாம் அந்நியப்பட்டு போய்விட்டோம் தோழர்களே.இன்னும் நாம் பலரது கண்களுக்கு டப்பா குலுக்கிகளாகவே தெரிகிறோம். ரத்தன் டாட்டா எல்லா கட்ச்சிகளுக்கும் பணம் அனுப்பிய போது "இது ஏழையின் கட்சி உனது முத்லாலித்துவ பணம் வேண்டாம்"என் திருப்பித் தந்தது கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்று தோழர்கள் மார்த்தட்டி சொல்வது உண்டு.நமது கொள்கைகளைப் பற்றி பணக்காரர்களுக்கு புரியவைப்பதில் வெற்றி அடைந்திருக்கும் நாம் அதை ஏழைகளிடம் கொன்டு சேர்ப்பதில் பெரும் தோல்வி அடைந்திருக்கிறோம்.உங்களுக்குத் தெரியுமா என்று தெரியவில்லை கட்சிக்குள் இருக்கும் பலருக்கே கம்யூனிஸ சித்தாந்தததில் சரியான புரிதல் இல்லை.களப்பணி ஆற்றுவது மிகவும் முக்கியமெனினும் சித்தாந்தத்தில் தெளிவில்லாமல் களப்பணி ஆற்றுவது என்பது சரியானது அல்ல.முன்பு போல் இல்லை இப்போழுது பெரும்பாலானோர் தங்கள் சுயநலத்தை நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.பொதுநல எண்ணத்தோடு வரும் சொச்சப் பேரையாவது சரியான வழியில் திருப்பிவிடுவது நமது கடமை ஆகும்.எது நமது சித்தாந்தம் என்பதிலேயே நமக்கு குழப்பம் இருக்கிறதோ எனப்பயப்படுகிறேன்.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> "இந்த கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு வேற வேலையே இல்ல இங்குட்டு நெல்லு வெலய ஏத்தும்பாய்ங்க.... அங்குட்டு அரிசி வெலய குறைன்னுவாய்ங்கே..." என்று என் விவசாயி மாமா சொல்லுவார்.விவசாயிகளிடம் இருந்து அரசாங்கம் அதிக விலைக்கு நெல்லை வாங்கி அதை அரிசியாய் மக்களுக்கு விநியோகிக்கும் போது குறைந்தவிலைக்கு விநியோகிக்கவேண்டும் என்ற கோரிக்கை அவரது நன்மைக்காத் தான் என்பதை அவர் அறீயவில்லை.அது அவரது தவறல்ல நமது தவறு.நாம் யாருக்காக போராடுகிறோமோ அவரே எதிரணியில் இருக்கும் போது நமது போராட்டங்கள் எல்லாம் வீணாய்த்தான் போகும்.இனிமேல் தலைவர்களாய் கூடிகூடிப் பேசுவதை விட்டு வெளியே வாருங்கள்.இரகசிய கூட்டங்கள் நடத்தியே நமது கொள்கைகள் எல்லாவற்றையும் இரகசியம் ஆக்கிவிடாதீர்கள்.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> ஈழவிசயத்தில் நாம் நடந்து கொண்டவிதம் நம்மை புரிந்துகொண்ட சில அறிவாளிகளுக்கு நம்மீது இருந்த மதிப்பை குறைத்துள்ளதாகவே படுகிறது.ஈழவிசயத்தில் மார்க்ஸிஸ்ட் கட்சியின் நிலைப்பாடு சரியா? எங்கே எந்த இனம் ஒடுக்கப்பட்டாளும் அதற்கு குரல் கொடுப்பது தானே முறை.அங்கே சிங்களவனை தமிழன் நசுக்கிக்கொண்டிருந்தால் சிங்களவனின் பக்கம் தான் மார்க்சியவாதி நிற்க வேண்டும். அவன் எந்த இனம் என்பது பிரச்சனையில்லை.எங்கே எவன் ஒடுக்கப்பட்டாலும் அவனுக்கு சார்பாய் நிற்பதுவே கம்யூனிசம் என்றே நான் புரிந்துவைத்துள்ளேன்.நீங்கள் தமிழர் என்பதால் இப்படி பேசுகிறீர்கள் என விவாதம் செய்தால் உண்மையிலேயே அது சிறுபிள்ளைத்தனமானது.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> நமது தேர்தல் கூட்டணியும் கூட நமது மதிப்பை குறைத்து விடுகிறது.தி.மு.க், அ.தி.மு.க ஆகிய கட்சிகளுக்கு ஓட்டு சேர்த்தே நம்து மதிப்பை நாம் கெடுத்துக்கொண்டோம்.காங்கிரசையும் அதன் கூட்டான தி.மு.க வையும் எதிர்க்கும் பொருட்டு அ.தி.மு.க் வில் இருக்கிறோம். அ.தி.மு.க பா.ஜா.க வுடன் கூட்டு சேர்ந்தால் அதை முறியடிக்கும் பொருட்டு தி.மு.கவுக்கு வருவோம்.ஒரு திருடனை தடுக்க இன்னொரு திருடனுடன் கூட்டு சேர்கிறோம். பிறகு அந்த திருடனைத் தடுக்க மறுபடியும் பழைய திருடனுடன் கூட்டு சேர்கிறோம். இதற்கு ஊரை எழுப்பிவிட்டு இரண்டு திருடர்களையும் அடையாளம் காண்பிப்பதுதான் நல்ல வழி. நமது கட்சிக்கு பதவி ஆசை இல்லை என்பதை பலமுறை நிருபித்துள்ளோம்.இன்னும் ஏன் ஓட்டு அரசியலில் இருக்கவேண்டும்.ஓட்டு அரசியலை விட்டு விலகி மக்களுக்கான ஒரு மாபெரும் இயக்கமாக மாறினால்.மக்களே நம்மை மீண்டும் ஓட்டு அரசியலுக்கு அழைத்து ஆட்சியை தருவார்கள்.அன்று உண்மையிலேயே இந்தியா ஒளிரும்.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> இப்படிக்கு<br /><br /> மார்க்சியம் பிடித்த மாணவன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7618675411476667965?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-84327973931646796652011-02-25T03:23:00.000-08:002011-10-06T00:13:17.643-07:00என் பெயர் பாண்டி. நான் இந்த வீணாப்போனவனின் கதை மாந்தன்.இவனுடை ய கதையில் மட்டும் அல்ல எல்லாருடைய கதையின் முக்கிய மாந்தன் நான். இவனுக்கு வேலை இல்லை என்றாலோ இல்லை திடீரென்று கிறுக்கு பிடித்துவிட்டாலோ சிறுகதை எழுதிகிறேன் என்ற பெயரில் எதையாவது எழுதிவிடுவான். அதில் தேவை இல்லாமல் என்னை உருவாக்கி அலையவிடுவான்.சிறுகதைக்கான கூறு, அழகியல் எதுவுமே இல்லாமல் கதை எழுதும் இவனுக்கு அவை எல்லாவறையும் இழுத்து வருவோம். ஒரு கதை எழுத ஆரம்பித்து விட்டு பின் பாதியிலேயே போட்டுவிட்டு வேற கதை எழுத ஆரம்பிக்கும் இவனைப் போன்ற பொறம்போக்குகளிடம் என்னாலும் என் சகாக்கலாலும் படமுடியவில்லை. இவனுங்கள் பேர் வாங்க வேண்டும் என்று எதையாவது எழுதிவிடுவார்கள். மாபெரும் கஷ்டங்களை எல்லாம் எங்கள் மேல் சுமத்திவிடுவார்கள். நாங்கள் கஷ்டப்படுவதைப் படித்துவிட்டு நீங்களும் அவர்களை பாராட்டிவிட்டால் அவ்வளவுதான். அது போல்வே இன்னும் இரண்டு எழுத ஆரம்பித்துவிடுவார்கள்.அதைக்கூட தாங்கி கொள்ளலாம் கதையைப் படித்துவிட்டு அதே மாதிரி ஒரு கதை எழுதி இந்த கதையில் இருந்து அந்த கதையில் எங்களை இழுத்துப் போடுவார்கள். சில கதையில் என்னை ஆணாக வைத்திருப்பார்கள் சில கதையில் பெண்ணாக. எப்போதாவது காதல் கதை எழுதும் இவர்களுக்கு தொரியாது அந்த கதையில் மட்டும் தான் நாங்கள் சந்தோஷமாக இருப்போம் என்று.<br /><br />பெரியவங்களுக்கான கதையைவிட குழந்தைகளுக்கான கதையே எங்கள் விருப்பம்.அதில் தான் எந்த பிரச்சனையும் வராது அது மட்டுமல்லாமல் அங்கே தான் மானாகவும் முயலாகவும் மாறமுடியும்.பெரும்பாலும் குழந்தைகளுக்கான கதைகளில் குழந்தைகளும் வந்துவிடுவார்கள்.தேவதைக் கதைகளில் பெரும்பாலும் தேவதையாக குழந்தைகளே இருந்து விடுவதால் நாங்கள் பேசும் மரமாகவும் பறக்கும் பாயாகவும் இருந்துவிடுவோம் குழந்தைகள் கதையில் அரக்கனாய் வந்து சாவதில் கூட சுகம் உண்டு.<br /><br />சில க்ரைம் கதை ஆசிரியர்கள்.மிகவும் கொடுரமாக யோசிப்பார்கள்.க்ரைம் கதை ஆசிரியனின் கதையில் இருந்தால் சாணித்தாளில் தான் அச்சாக வேண்டும். அதனாலேயே எனக்கு க்ரைம் கதைகளில் இருப்பது பிடிக்காது க்ரைம் கதையில் இருந்தால் அதிகபட்சம் இரண்டு வேலைதான் இருக்கும் ஒன்று கொலை செய்வது இன்னொன்று கொலை செய்யப்படுவது. ஒரு க்ரைம் ஆசிரியர் என்னை மிகவும் கொடூரமான முறையில் கொண்டிருந்தார். அவரது எழுத்துத்திறமையைக் காட்டுவதற்கு வருபவர்களிடம் எல்லாம் அதை வாசித்துக்காட்டி என்னை மீண்டும் மீண்டும் கொடூரமாக கொன்றார்.ஏன்டா அவரது கதைக்கு போனோம் என்றாகிவிட்டது.<br /><br />சில மொழிமாற்ற வல்லுனர்கள் ஒரு மொழியில் பேசிக்கொண்டிருக்கும் எங்களை இன்னொரு மொழியில் பேசவிடுவார்கள்.அப்போது எல்லாம் ரொம்ப வித்தியாசமாக இருக்கும். சிலர் மொழிமாற்றத்தில் கதை மாற்றம் செய்து விடுவார்கள் மூலக்கதை மூழ்கிச்செத்துவிடுவதைப் பற்றி எல்லாம் கவலை படமாட்டார்கள்.அவர்கள் கணக்கில் ஒரு கதை வேண்டும் அவ்வள<br /><br />சில பெரிய ஆட்களின் கதையைப் போட்டால் வியாபாரம் ஆகும் என்று நம்பி சில வார இதழில் கேட்டு வாங்கி தொடராய் போடுவார்கள்.பலசமயம் அந்த பெரிய எழுத்தாளருக்கு வேலை இருக்கிறது என்று அவரது உதவியாளர் எழுதி அனுப்புவார்.ஆனால் அது அந்த பெரிய எழுத்தாளரின் பெயரிலேயே வெளியாகும்.<br /><br />இப்படி பட்ட ஒரு தொடர்கதையில் நான் பாத்திரமாக சுத்திக் கொண்டிருந்த போது இதழ் ஆசிரியர் தொலைப் பேசி செய்து கதையில் சுவாரஸ்யம் கூட்டுங்கள் என்று சொல்ல அந்த வாரம்"பாண்டி ஏழாவது மாடியில் இருந்து தலை கீழாய் தரை நோக்கி போனான். ஒரு பெறும் கல் அவன் தலையை பதம் பார்க்க காத்துக் கொண்டிருந்தது" என்று முடித்தார்.ஒரு வாரம் தலைகீழாக கல்லை நோக்கியே போய்கொண்டிருந்தேன்.ஒருவாரம் கழித்துத்தான் கீழே விழுந்து பைத்தியமானேன்.கீழே விழுந்த வலியை விட ஒரு வார்ம் தலைகீழாக தொங்கியது தான் வலியை தந்தது.<br /><br />சில பேர் கதை என்று எதையாவது எழுதிவிட்டு புத்தகம் வெளியிடுவார்கள். அந்த மட்டமான கதையில் மட்டமாக சித்தரிக்கப் பட்டிருக்கும் எங்களை புகழ்ந்து அணிந்துரையும், வெளியீட்டு விழாவில் வாழ்த்துரை பேச வந்திருப்பவரின் கற்பனைப் புகழ்ச்சியும் நினைத்தால் தற்கொலை செய்துகொள்ளலாம் எனத் தோன்றும். அதை விட கொடுமையானது நல்ல ஒரு கதையில் பிறந்து யார் கவனிப்பிலும் படாமல் கரையான் அரித்து சாவது.<br /><br />கொஞ்சம் பொறுங்கள்.அவன் வருவது போல் சத்தம் கேட்கிறது.யாரா?. அந்த வீணாப்போனவன்.ஏதும் கதை கிதை எழுதப்போகிறான் போல.நான் அப்புறம் பேசுகிறேன்.முக்கியமான விசயம் நான் இப்படி உங்களிடம் பேசியதை அவனிடம் சொல்லிவிடாதீர்கள் சொன்னால் அந்த பிலக்கா பையன் கதை மாந்தன் பேசுகிறான் என்ற தலைப்பில் இதை எழுதிவிட்டு கதை என்று சொன்னாலும் சொல்லுவான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-8432797393164679665?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-38406165269852558092011-01-12T05:55:00.000-08:002011-10-06T00:13:32.596-07:00மணி காலை 8.30 ஆகியிருந்தது.<br /> "அம்மா பள்ளியோடதுக்குப் போவனும் காசு குடுமா..",பாண்டி<br /> " நேத்து தான எட்டனா வாங்குன",அவன் அம்மா <br /> "தங்கச்சிப் பாப்பா நேத்து குச்சிமுட்டாய் சப்பிக்கிட்டு இருந்தாள அது யாரு காசாம்",பாண்டி<br /> "எங்கிட்ட சில்லர இல்லடா... முழு ஒத்த ரூபாதான் இருக்கு"<br /> "பரவால்ல குடுமா மீதிய சாயங்காலம் தாரேன்"<br /> "வாங்காம போமாட்டியே...ஒனக்கு கொடுத்து கொடுத்து கெடுத்து வச்சிட்டு மண்டய போட்டுட்டான் ஒங்கப்பன் நீ என்ன செய்வ"<br /> சுருக்குப் பையில் இருந்து எட்டனா எடுத்துக் கொடுத்தாள்.<br /> "இப்ப மட்டும் எப்படி வந்துச்சாம் சில்லர"சொல்லிட்டு பதிலுக்காக காத்திரமல் ஒடினான் பாண்டி.<br /> "டேய் பாண்டி பாத்து சூதானமா போய்ட்டு வாடா"அம்மா கத்தினாள்,அதற்குள் அவன் அவர்கள் தெருவை தாண்டி போயிருந்தான்.<br /> அவன் பள்ளியை நெருங்கும்பொது பிரேயர் எல்லாம் முடிந்து வகுப்பு ஆரம்பித்திருந்தது.தலைமை ஆசிரியர் ரவுண்ட்ஸ் வந்துகொண்டிருந்தார். இவன் வகுப்புக்குள் நுளையும் முன் தலைமை ஆசிரியர் பார்த்துவிட்டார்.<br /> "இன்னாடா நேரம் ஆகுது இதா பள்ளிக் கூடத்துக்கு வர நேரமா?",தலைமை ஆசிரியர்.<br /> கைகள் இரண்டையும் முன்னே கட்டிக்கொண்டு,<br />"சார்....எங்க அக்காவுக்கு விஷ ஜொரம் சார் அதுக்கு மாத்திர காப்பி தண்ணி எல்லாம் வாங்கித்தர லேட்டாயிடுச்சி சார்...நாளைக்கு இருந்து வெரசா வந்துடுவேன்சார்.." என்றான்<br /> "உங்க அக்காளுக்கு உடம்பு சரியில்லன்றதுலாம் ஒரு காரணமாடா ? உங்க அக்கா பேரு என்ன?"<br /> "தாயம்மா சார்"<br /> "உம் பேரு?"<br /> "பாண்டி சார்"<br /> "எத்தனாவது பபடிக்கிற?"<br /> "மூணாப்பு சார்"<br /> "உங்க அக்காவுக்கு உண்மையிலே உடம்பு சரியில்லயாடா"<br /> "ஆமாம் சார்"<br /> "இன்னைக்கு புதன் கிழமடோய் பொய் சொன்ன உண்மையிலே உங்க அக்காளுக்கு விஷ ஜொரம் வரும் பாத்துக்க.."<br /> "சத்தியமா சார்"ஒருகையின் மேல் இன்னொரு கையை வைத்து சொன்னான்.<br /> "சரி நேரமாச்சி வகுப்புக்கு போ இனிமே லேட்டா வரக்கூடாது"<br /> "சரி சார் நன்றி சார்"வகுப்பாசிரியர் சொல்லித் தந்தது போல் வணக்கம் சொல்வது போல் இருகைகளையும் கூப்பிச் சொன்னான்<br />கணக்கு டீச்சர் பக்கத்து வகுப்பு டீச்சரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.பாண்டி வகுப்பின் உள்ளே நுழைந்து முருகேசனுக்கு பக்கத்தில் உட்கார்ந்தான்.<br /> "ஏன்டா லேட்டு?" முருகேசன்<br /> "தூங்கிட்டேண்டா" பாண்டி<br />"ஏன்டா முருகேசா புதங்கிழம பொய் சொன்னா அது நடக்குமா டா?",பாண்டி<br />"ஏன்டா கேக்குர"<br />"அக்காவுக்கு விஷ ஜொரம்னு ஹெட்மாஸ்டர்கிட்ட பொய் சொன்னேன்டா"<br />உனக்கு தான் அக்காவே இல்லயே"<br />"தாயம்மாக்காவ தான்டா எங்கக்கானு சொன்னேன்"<br />"ஏன்டா அப்படி சொன்ன?"<br />"தெரியாம சொல்லிட்ட்டேன்டா ஒன்னுக்கு பீரியட்ல பாத்து மன்னிப்பு கேக்கலாமாடா"<br />"சரிடா"<br /><br />தாயம்மா அந்த பள்ளி வாயிலில் திண்பண்டம் விற்பவள்.மா, கொய்யா, நவா பழங்களை அந்தந்த சீசனில் விற்பாள்.எப்பவுமே சீனிமுட்டாயும் ஜவ்வுமுட்டாயும் வைத்திருப்பாள். மற்ற சிறுவர்கள் எல்லோரும் பாயாச கடையையும் ஐஸ் வண்டியையும் மொய்க்க பாண்டியும் முருகேசும் தாயம்மாவிடம் தான் வாங்கித்திண்பார்கள்.<br />தாயம்மாவுக்கு வயது 35 என்றாலும் மூன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் குழந்தையைப் போல் தான் பேசுவாள்.அவளுக்கு பாண்டியின் மேல் ஒரு தனிபாசம் உண்டு.<br /><br />ஒன்னுக்கு பீரியட் மணி அடித்ததும் . இருவரின் கால்களும் தாயம்மா உட்காந்திருக்கும் இடத்திற்கு ஓடின.<br /> "அக்கா", பாண்டி<br />"வாடா பாண்டி.... இந்தா.." என்று கிளிமூக்கு மாங்காயை கீறி மிளகாய்துள் தடவிய மாங்காயை நீட்டினாள்.<br />"உங்ககிட்ட ஒன்னு சொல்லனும்னுகா"மாங்காயை வாங்காமல் சொன்னான்.<br />"முதலில் மாங்காயை பிடி அப்புறம் சொல்லு"என்று மாங்காயைத் திணித்தாள்.<br />பாண்டி அதை முருகேசனிடம் கொடுத்து விட்டு தாயம்மாவை உற்று பார்த்து கேட்டான்<br />"புதன் கிழம பொய் சொன்னா பழிக்குமாக்கா?"<br />தெரியலியே... ஏன்.. கேக்குர?"தாயம்மாக்கா<br />"இவே கெட்மாஸ்டர்கிட்ட பொய் சொல்லிட்டாங்கா"முந்தி கொண்டு சொன்னான் முருகேசன்<br />"என்னடா சொன்னா" ஒரு குழந்தையைப் போல் அவலுடன் கேட்டாள்.<br />"எங்கக்காவுக்கு விஷ ஜொரம்னு சொன்னேன்"என்றான் முகத்தை உம்மென்று வைத்துக் கொண்டு<br />"உங்க அக்கா மேல கொள்ல பிரியமாடா"<br />"அவெ உன்ன தான் அக்கானு சொல்லிருக்காங்கா" என்றான் முருகேசன்.<br />"இன்னும் என்னடா வாங்கி திங்கிரிங்க கிளாசுக்கு ஓடுங்கடா" என்று கம்பெடுத்துக் கொண்டு வந்தார் கதிரவன் வாத்தியார்.இருவரும் கிளாசுக்கு ஓடினர். தாயம்மா அவர்களையே பார்த்து நின்றிருந்தாள்.<br /><br /><br /> அடுத்த இரண்டு நாட்களாய் தாயம்மா வரவில்லை.சனி ஞாயிறு விடுமுறை என்பதால் தாயம்மாவை அவர்கள் பார்ப்பதற்கு வாய்ப்பில்லாமல் போய்விட்டது திங்கட்கிழமை பாண்டியும் முருகேசுன் பேசிக்கொண்டார்கள்.<br />"ஏன்டா முருகேசு தாயம்மாக்காவ எங்கடா காணாம்?"<br />"ஏங்கிட்ட கேட்டா? நீ தான் விஷ ஜொரம்னு புதன்கிழம பொய் சொன்ன உண்மையிலேயே வந்திருச்சஒ என்னமஒ?"<br />"நாம போய் அக்கா வீட்ல பாத்துட்டு வரலாமா"<br />"அவுங்க வீடு உனக்கு தெரியுமா"<br />"தெரியாது"<br />"பெறவு எப்படி போவ"<br />"ரெண்டு பேரும் தேடி கண்டுபிடிப்போம்"<br />"என்னைக்கு?"<br />"நாளைக்கு"<br />"சரி,வாடக சைக்கிள் எடுத்திட்டு போலாம்"<br />"ம்"<br />அடுத்த நாள் இருவரும் சாயுங்காலம் வாடகை சைக்கி எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினார்கள்.எவ்வளவு தேடியும் தாயம்மா வீட்டை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை<br />"எனக்கு பயமா இருக்குடா",பாண்டி<br />"செய்றது எல்லாம் செஞ்சிட்டு இப்ப பயந்தா? அந்தக்கா மட்டும் ஜொரம் வந்து செத்துப்போச்சுனா அந்த பாவம் உன்னதான் புடிக்கும்"<br />"அய்யய்யோ" அழுவது போல் இருந்தான் பாண்டி<br />"கவலை படாதடா கருப்புசாமிக்கு கெடா வெட்டினா பாவம் எல்லாம் போயிரும்னு எங்கப்பா சொல்லிருக்காரு"<br />கசாப்புக்கடைக்காரனின் மகனான முருகேசன் சொன்னான்<br />"அக்காவ எப்படியாச்சு பாக்கனும்டா"<br />"பாயசம் விக்கிர கெழவி கிட்ட கேக்கலாம் அதுதான் அக்காகிட்ட பேசிட்டே இருக்கும்"<br />மறுநாள் காலையிலேயே கிழவியிடம் வீட்டைப் பற்றி கேட்டுவிட்டு இருவரும் கிளம்பினர்.குடிசைக்கதவு பாதி மூடியிருந்தது. இடுக்கு வழியே பார்த்தார்கள். அக்கா போர்வையால் போர்த்தி தலைமட்டும் தெரிய படுத்திருந்தாள்.<br />"அக்கா அக்கா" முருகேசன் கூப்பிட்ட சத்தம் கேட்டு எந்திரிக்க முயன்றாள். அதற்குள் பாண்டி உள்ளே நுழந்து.<br />"படுக்கா படுக்கா"என்றான்.<br />"என்னாக்கா ஆச்சு?" பாண்டி கேட்டான்<br />"வாய்ல நுழையாத பேர் ஒன்னு சொல்றாங்கே விழ ஜொரம்னு வச்சுக்க வேண்டியது தான்"<br />பாண்டிக்கு அழுகையே வந்து விட்டது. அவன் தேம்பி தேம்பி அழ ஆரம்பித்தான்.<br />"டே.. பாண்டி ... என்னடா.. ஏன்டா... அழுகுர?" தாயம்மா பதறினாள்.<br />முருகேசனுக்கு பாண்டியை பார்க்க பாவமாக இருந்தது.<br />"நா... சொன்ன........ பொய்னால....... தான......" முழுசாய் முடிக்கமுடியாமல் திணரினான்.<br />"சீ... கிருக்கு பயலே அது எல்லாம் ஒன்னுமில்ல.... டேய் முருகேசா அந்த சீனிமுட்டாய எடுடா"என்று வாங்கி ஆளுக்கு ரெண்டு கொடுத்து திங்கச்சொன்னாள்,<br />"ஏக்கா டாக்டருக்கு, மருந்துக்கு, சாப்பாட்டுக்கு எல்லாம் துட்டு வச்சிருக்கியா",பாண்டி.<br />"வச்சிருக்கேன்டா தங்கம்" உணர்ச்சிவசப்பட்டு இருந்தாள்.<br />"பொய் சொல்லாத நீதான் ஒரு வாரமா கடை போடலையே"விவரமாக கேட்டான் முருகேசன்.<br />"நான் கடை போடலைனா என்னடா எம்புருசன் பட்டாளத்துல இருந்து பணம் அனுப்புவாரு" என்றாள்<br />ஏதோ கேக்கபோன முருகேசனை பாண்டி"ஏன்டா நொய் நொய்னு கேள்வி கேக்குற அதுவே மேலுக்கு முடியாம கெடக்கு"என்று அடக்கினான்.கொஞ்ச நேரம் மற்ற பேச்சை பேசிவிட்டு கிளம்பினார்கள்.<br />வேளியே வந்து சிறுது தூரம் வந்ததும் முருகேசன் சொன்னான்.<br />"அக்கா பொய் சொல்லுதுடா...."<br />"பெரியவங்க யாராவது பொய் சொல்லுவாங்களா"<br />அவங்க தான் நம்மவிட நிரைய சொல்லுவாங்க"<br />"அக்கா பொய் சொல்லுதுனு எப்படி டொல்ற?"<br />"அக்கா புருசன் பட்டாளத்துல இருந்தா எதுக்கு குடிசைல இருக்கனும்? அது கழுத்துல தாலியே இல்ல.அது மட்டும் இல்லாம ஒரு நாள் பாயாச கெழவிகிட்ட'வாழ்ந்தா பொண்டாட்டியா தான் வாழனும் எவனுக்கும் வப்பாட்டியா இருக்கமாட்டேன்னு' அக்கா சொன்னதை கேட்டேன்டா"<br />"டேய் முருகேசா எப்படி நீ இது எல்லாம் கவனிக்கிற"<br />ஆச்சரியமாய் கேட்டான் பாண்டி.<br />"எங்க பரம்பரைலயே நாந்தான் வெவரம்னு எங்க அப்பத்தா சொல்லும்டா"என்றான் முருகேசன்.<br />அதை கவனிக்காதவனாய் "அக்கா ஏன்டா பொய் சொல்லனும்?" பாண்டி கேட்டான்.<br />"இன்னிக்கு புதன் கிழம டா...."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3840616526985255809?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-79193359270631194432011-01-10T04:45:00.000-08:002011-10-06T00:14:10.001-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TSr_9xs_A8I/AAAAAAAAAIg/i8fhn_YlIEg/s1600/images.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 194px; height: 259px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TSr_9xs_A8I/AAAAAAAAAIg/i8fhn_YlIEg/s320/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560538126721418178" /></a><br />1.<br /><br /> உன் முகம் பார்க்க<br /><br />நானும் உன் கூந்தலும்<br /><br />ஒரு சேர வருகிறோம்.<br /><br />முடியை ஒற்றை விரலாலும்<br /><br />என்னை ஒற்றை கண்ணாலும்<br /><br />ஒதுக்கி விடுகிறாய்.<br /><br /> <br /><br />2.<br /><br /> கருப்பு அருவியாய்<br /><br />கூந்தலை அவிழ்த்துவிடுகிறாய்<br /><br />நீச்சல் தெரியாத நான்.<br /><br /> <br /><br />3.<br /><br /> "அவள் கூந்தலுக்கு<br /><br /> இயற்கையிலேயே மணம் உண்டா?"<br /><br />முட்டாள் தனமான கேள்வி.<br /><br />இயற்கைக்கு மணம் வந்ததே<br /><br />அவள் கூந்தலில் இருந்து தான்.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />4.<br /><br /> <br /><br /> நீ தலையை வாறும்போது<br /><br />விழும் முடியிடம்<br /><br />கேட்டால் தெரியும்<br /><br />சொர்க்கத்திற்கான வழி.<br /><br /> <br /><br />5<br /><br /> "மயிரா போச்சு"னு<br /><br /> சொல்கிற எவனும்<br /><br /> தன் காதலியின்<br /><br /> மயிரை சொல்வதில்லை.<br /><br /> <br /><br />6.<br /><br /> <br /><br /> உன்<br /><br />உதிர்ந்த முடிகளை<br /><br />எடுத்து புத்தகத்தில்<br /><br />வைத்துக் கொள்கிறேன்<br /><br />என்றாவது குட்டி போடலாம்!<br /><br /> <br /><br />7.<br /><br /> <br /><br /> நீ <br /><br />குதிரைவால்<br /><br />என்று தான் போடுகிறாய்<br /><br />ஆனால் யானையின் தும்பிக்கையாய்<br /><br />என்னை தூக்கி அடிக்கிறது<br /><br />அது.<br /><br /> <br /><br />8.<br /><br /> <br /><br /> உன்<br /><br />கலைந்த முடியை<br /><br />சீவும் போதெல்லாம்<br /><br />கலைகிறது மனசு<br /><br /> <br /><br />9.<br /><br />பாவம்<br /><br />உன் இமைமுடிக்கும்<br /><br />புருவங்களுக்கும்<br /><br />கிட்டவில்லை கதோரம் வந்து<br /><br />காதல் பேசும் வாய்ப்பு.<br /><br /> <br /><br />10.<br /><br /> <br /><br /> உன்<br /><br />கூந்தல் காடு-என்<br /><br />உயிரெனும் தண்ணீர்<br /><br />குடித்து வளர்கிறது.<br /><br /> <br /><br />11.<br /><br /> உன்<br /><br />கூந்தல் காட்டின்<br /><br />சிங்கம் நான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7919335927063119443?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-44577693026007212692010-11-17T21:53:00.001-08:002011-10-06T00:14:23.293-07:00ஒரு இரவு<br />நான் தூங்க <br />ஆரம்பித்த பின்<br />நான் எழுதிய கவிதைகளேல்லாம்<br />என் கவிதை புத்தகத்தின் தாள்களை<br />விட்டு வெளியேறி என் படுக்கையறைக்கு<br />வந்துவிட்டன.<br /><br />தனியாய் படுத்திருக்கும்<br />என்னை சூழ்ந்துவட்டமாய்<br />அமர்ந்து கொண்டு<br />ஏதேதோ பேச<br />ஆரம்பித்தன.<br /><br />சின்ன சப்தம் கேட்டு<br />கண்விழித்து என்கவிதைகள்<br />என்றுணர்ந்து ஆடாமல்<br />பேசுவதை கவனித்தேன்.<br /><br />என்னை எழுப்பிவிடக்கூடாது<br />என்று மிகவும் <br />சன்னமான குரலில் <br />பேச ஆரம்பித்தன<br /><br />"இவன் தான் நமது கடவுளா?"<br />கேட்டது என் முதல் கவிதை.<br />"ஆமாம் ஆனால் அவனை கடவுளாக்கியது நாம்"<br />பதில் சொல்லியது என் முதல்கவிதைப் போட்டியில்<br />பரிசு வாங்கி தந்த கவிதை.<br />"இவன் நல்லவனா?"<br />இது என் 8 வயது கவிதை.<br />"அப்படி தான் அவன் நினைக்கிறான்"<br />என் 12 வயது கவிதை.<br />"அது உண்மையா?"<br />"அது இனிமேல் தான் தெரியும்?"<br />"எப்படி கண்டுபிடிப்பது?"<br />"இனிமேல் பிறக்கப்போகும் கவிதையை வைத்து தீர்மானிப்போம்"<br />"இவன் காதலிக்கிறானா?" <br />"இல்லாமல் நாங்கள் வந்திருப்போமா?"<br />காதல் கவிதைகள் ஒரேகுரலில் சொல்லின.<br />"யாரை காதலிக்கிறான்?"<br />"அவனுக்கே இதுவரை தெரியாது"<br />"நாமெல்லாம் எப்படி இவனுள் வந்தோம்?"<br />"இவன் தான் நமக்குள் வந்து நம்மை வெளியே இழுத்துப் போடுகிறான்".<br />"நாம் முழுக்க முழுக்க இவனால் செய்யப்படவில்லையா?"<br />"இல்லை இவனை முழுக்க செய்வதுதான் நம் வேலை"<br />"இவனை மட்டுமா?"<br />"இவன் மூலம் இவ்வையத்தையும்"<br />"முடியுமா?"<br />"முடியும் என்றுதான் இவன் நம்புகிறான்".<br /><br />அப்பொழுது<br />நான் விழித்திருந்ததை<br />பார்த்த எனது<br />சமூக விழிப்புணர்வு கவிதை<br />மற்ற கவிதைகளை<br />கூட்டிக்கொண்டு<br />கவிதைப் புத்தகத்தில் <br />போய் ஒழிந்துகொண்டது.<br /><br />அடுத்த நாள் காலையில்<br />என் கவிதைபுத்தகத்தில்<br />இந்த கவிதை எழுதப்பட்டிருந்தது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4457769302600721269?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-76453563422276341822010-11-16T22:46:00.000-08:002011-10-06T00:14:58.915-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TON8pxGl98I/AAAAAAAAAIU/1Cv3v-1PJQ8/s1600/images.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 276px; height: 183px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TON8pxGl98I/AAAAAAAAAIU/1Cv3v-1PJQ8/s320/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540409023593314242" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">கவிதை எழுதவேண்டுமென<br />கை அரிக்கிறது.<br /><br />நான் எழுதிய<br />பெண்முக்கியத்துவக் கவிதைகளைப்<br />படித்து என்னைத்தவிர<br />எந்த ஆணும் மாறியதில்லை.<br /><br />புரட்சி பற்றி<br />எழுதிவந்தாலும்<br />புரட்சி செய்வதற்கான<br />வீரம் எனக்குள்ளேயே<br />இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.<br /><br />என் <br />காதல் கவிதைகளை<br />படித்த பெண்கள்<br />இதுவரை யாரும்<br />காதல் சொன்னதில்லை.<br /><br />என் <br />உறவுகள் பற்றி<br />எழுதிய கவிதைகளை<br />என் உறவினர்<br />ஒருவர்கூட படித்ததில்லை.<br /><br />இயற்கை அழகை<br />எழுதுவதால் இயற்கையும்<br />கர்வம் கொள்ளப்போவதில்லை.<br /><br />ஆனாலும் ஏனோ<br />கவிதை எழுதவேண்டுமென<br />கை அரிக்கிறது.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7645356342227634182?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-637882825320737322010-11-04T00:44:00.000-07:002011-10-06T00:15:17.784-07:00<span style="font-weight:bold;">நான் ஒரு கனவு மனிதன்.<br /><br />ஒரு பரிசல் கொண்டு கடல் கடக்கும் கனவை சாகாரா பாலைவனத்தில் கொண்டிருந்தேன்.<br /><br />இறுக்கி அடைத்த ஒரு இருட்டு அரையின் கதவிடுக்கு வழியே ஒழுகிவரும் ஒலிக்கற்றையாக என் கனவு வழிந்து வந்தது.<br /><br />அது என் கனவல்ல.. ஒரு நூற்றாண்டுக்கான கனவு.....<br /><br />என் கனவின் ஆழம் அளக்கமுயன்று நானே பல சமயம் மூழ்கி செத்திருக்கிறேன்..மீண்டும் என் கனவின் மூலமே உயிர்த்தெழுந்திருக்கிறேன்..<br /><br />கீழ்வானில் இருந்து மேல்வானம் வரை அளந்து ஓடிய நெடும் மின்னல் ஒன்றை என் கனவின் முதுகெழும்பாக கொண்டிருந்தேன்.நொடியில் தோன்றி மறைந்துவிடும் என்கிற சிலரது கேளிப் பேச்சுக்களைத் தாண்டி அதை நான் ஒரு கிழவியின் கடைசி மூச்சாக பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்தேன்.....<br /><br />எனக்கான கனவில் என் இளமை முழுக்க இழக்கத் தயாராயிருந்தேன் ஏனென்றால் என் கனவு என் முதுமையின் முடிவில் இளமையைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிடும் சக்தி படைத்தது....<br /><br />நிரைய மழைத்துளிகளால் ஆன ஒரு கார்முகிலாய் என் கனவை என்னைப் போல் வேரொருவன் கிடைத்தால் அவன் மீதும் தூவத் தயாராய் இருக்கிறேன்..<br /><br />அப்படி எவனோ தூவிவிட்டதை தான் நான் தூக்கி சுமந்து கொண்டு திரிகிறேன்.<br /><br />எங்கோ, எப்பொழுதோ தொடங்கிய கனவு இன்னும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது....<br /><br />இன்னும் இன்னும் நீளும் அது.....<br /><br />இதே கனவுடன் நீங்கள் இருந்தால் நீங்கள் தான் நான்..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-63788282532073732?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-58571563530675004742010-11-04T00:42:00.000-07:002011-10-06T00:15:31.025-07:00கவிஞன் எனும் நான்,என்னையே அறியமுற்பட்டேன்..என் கனவு தேசத்தை விட்டுவிட்டு எவனோ செய்த உலகத்தில், இலையுதிர்காலத்தின் கடைசி இலையாய் ஒட்டியும் ஒட்டாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.எனக்கு பிடித்தோ பிடிக்காமலோ என் மீது வண்ணங்களை எவனோ ஒருவன் பூசிக் கொண்டு இருக்கிறான்.எவன் மீதோ பூசுவதற்கு என் கையில் வண்ணக்கலவை திணிக்கப்பட்டிருக்கிறது..நானும் அவனது முகத்தில் வண்ணங்களை அடித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்,எப்போதாவது சுய பிரஞை பெற்று இதை எல்லாம் மாற்ற நினைத்தால் "புரட்சிக்காரன்" என்று பச்சை குத்திவிடுவார்களோ என்ற பயம் வந்து சூழ்ந்து கொள்ள ஒரு சுயநலவாதியாய் இருக்க சம்மதித்து விடுவேன்.என் போல் புரட்சிக்காரனாய் மாற நினைத்து முடியாமல் போனவர்களின் தோழமை கிடைக்கவும், அதை பிடிக்காதவர்களின் விரோதத்தை சம்பாதித்துக் கொள்ளாமல் இருக்கவும் ஒரே சமயத்தில் ஆசைப்பட்டேன்.இப்பொழுது புரட்சி ஏதும் செய்யத் துணிவில்லாமல் மற்றவர்களை புரட்சி செய் என்று சொல்லும் கோழையாய் இருக்கிறேன்.இந்த வண்ணங்களை அழிக்க தண்ணீர் கொண்டு வராமல் பெருமழை பெய்ய ஆணையிட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்.தற்செயலாய் சிறுசாரல் வந்தாலும் அதில் என்பங்கு உண்டேன்று வரலாறு சொல்லும் என்று நானே சொல்லிக் கொள்ளும் பைத்தியக்காரத்தனத்தை தான் நீங்கள் கவித்துவம் என்று சொல்கிறீர்கள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-5857156353067500474?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-78640452272864177532010-10-04T03:53:00.000-07:002011-10-06T00:15:41.995-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT1lXfL2Nstgm0btyD9pu8lBn3xFUZSYU8rgqdsR6qSTK2ogsE&t=1&usg=__DPGoF-DTJv6-t8BXWvrqdfrB5x0="><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 203px; height: 248px;" src="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT1lXfL2Nstgm0btyD9pu8lBn3xFUZSYU8rgqdsR6qSTK2ogsE&t=1&usg=__DPGoF-DTJv6-t8BXWvrqdfrB5x0=" border="0" alt="" /></a><br />நான் இறந்து போயிருந்தேன்<br />வெண்நிலவில் ஒட்டியிருக்கும்<br />கரையைப் போல்<br />ஆங்காங்கே என்வீட்டின் <br />முன் சிலர்.<br /><br />கேட்கும் போதெல்லாம்<br />கடன் தரும்<br />ஆருயிர் நண்பன்<br />ஓரமாய் நின்றிருந்தான்.<br /><br />அவனுக்கு<br />ஒரு தடவை கூட<br />கடனைத் திருப்பித்<br />தராத-நான் இறந்து போயிருந்தேன்.<br /><br />தன் <br />இரண்டாவது குழந்தையுடன்<br />என் முதல்காதலி<br />கண்ணீர் நிரப்பி<br />நின்றிருந்தாள்.<br /><br />தகுந்த நேரத்தில்<br />வேலை கிடைக்காததால்<br />அவளை இழந்த-நான்<br />இறந்து போயிருந்தேன்.<br /><br />அழுது அழுது<br />கலைத்துப் போய்<br />ஓரமாய் சாய்ந்திருந்தாள்<br />அம்மா.<br /><br />கணவன் அடகுவைத்த<br />நகையை எல்லாம் <br />மகன் திருப்பித் தருவான்<br />என்றிருந்தவளின்<br />கனவை உடைத்த-நான் <br />இறந்து போயிருந்தேன்.<br /><br />யாரும் அழாத போதினும்<br />ஒற்றையாய் அழுதுகொண்டிருந்தாள்<br />என் மனைவி.<br /><br />வளமான வாழ்வை<br />எதிர்நோக்கி வந்தவளின்<br />எதிர்பார்ப்பை வீணடித்த- நான்<br />இறந்து போயிருந்தேன்.<br /><br />இருக்கும் சுவடே<br />தெரியாமல் என் மனைவியின்<br />வயிற்றில் வளரும்<br />மூன்று மாதக்கருவும்<br />இருந்தது.<br /><br />அதற்கு<br />எந்த கனவையும்<br />வளர்க்காமலும் கலைக்காமலும்<br />நல்ல வேளை<br />நான் இறந்து போயிருந்தேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7864045227286417753?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-15142538083116156482010-10-02T06:48:00.000-07:002011-10-06T00:15:55.459-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TKc8p3QrfDI/AAAAAAAAAII/q8WnrO-1OkA/s1600/images.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 248px; height: 203px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TKc8p3QrfDI/AAAAAAAAAII/q8WnrO-1OkA/s320/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523450157899414578" /></a><br />அப்பாவின் காதலியாய்<br />இருந்த என்<br />அம்மாவுக்கு<br />பரதம் ஆடத் தெரியும்.<br />பண் பாடத் தெரியும்<br />தையற்கலை தெரியும்.<br />கவிதை செய்யவும் தெரியும்.<br />கனிணி பற்றியும் தெரியும்.<br />இலக்கியம் படிக்கத் தெரியும்.<br />இலக்கணம் நடத்த தெரியும்.<br />பாண்டி ஆடத் தெரியும்<br />பாண்டியர்கள் வரலாறும் தெரியும்.<br />இது போல் அவளுக்கு<br />பல தெரியும்கள் இருக்கின்றது.<br />எனது அம்மாவான<br />அப்பாவின் காதலிக்கு<br />இவையனைத்தும்<br />தெரியும் என்பது<br />மட்டுமே எனக்குத் தெரியும்;<br />அதுவும் யாரோ சொல்லி...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1514253808311615648?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-73979734667494210992010-09-30T01:02:00.000-07:002011-10-06T00:16:34.491-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TKRc9D_S3uI/AAAAAAAAAIA/qH_mUOIwKmI/s1600/book.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 120px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TKRc9D_S3uI/AAAAAAAAAIA/qH_mUOIwKmI/s320/book.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522641247175630562" /></a><br />சிலரது கவிதைகளில்<br />அளவுக்கு அதிகமான<br />சொற்கள் குவிந்து<br />கழுத்தை நெரிக்கின்றன.<br /><br />சிலரது கவிதைகளில்<br />தொடர்பில்லாத வார்த்தைகள்<br />வந்து அக்கவிதையை<br />யாருக்கும் புரியாத<br />பின்நவினத்துவ கவிதையாக்கும்<br />அபாயமும் இருக்கிறது. <br /><br />இலக்கணக் கவிதையை<br />உருவாக்கும் முயற்சியில்<br />சொற்கள் கத்தரிக்கப்படும்<br />சோகமும் நடக்கத்தான் செய்கிறது.<br /><br />சங்ககாலத்தில் இருந்து<br />தற்காலம் வரை<br />பல மாற்றங்களுக்கு<br />உட்பட்டு வரும்<br />கவிதையின் சொற்கள்<br />ஏனோ தான்<br />தாங்கிவரும் கருத்தில்<br />இருந்து மட்டும் <br />மாறவே இல்லை.<br /><br />சிலர் கவிதைக்கான<br />சொற்களை செய்கிறார்கள்<br />சில சொற்கள் <br />கவிதை செய்கின்றன<br />ஆனால்<br />கவிதை செய்யும் சொற்களே<br />உண்மை கவிதையாகின்றன.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7397973466749421099?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-77467867696106483142010-09-29T04:36:00.000-07:002011-10-06T00:16:47.110-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TKMq_MvUbpI/AAAAAAAAAH4/6jdYD_Tz2_4/s1600/yuighj.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 275px; height: 183px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TKMq_MvUbpI/AAAAAAAAAH4/6jdYD_Tz2_4/s320/yuighj.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522304833326182034" /></a><br />உங்கள் <br />கவிதையின் கரு <br />எதுவாகவும் இருக்கலாம்<br /> <br />அம்மா தந்த காப்பியாக இருக்கலாம்<br />அப்பா பரிசளித்த பேனாவாக இருக்கலாம்<br />காதலி கொடுத்த முத்தமாக இருக்கலாம்<br />தோழியின் செல்ல திட்டுகளாக இருக்கலாம்<br />நெருங்கிய நண்பனின் மரணமாக இருக்கலாம்<br />என்றோ பார்த்த சினிமாவாக இருக்கலாம்<br />புதிதாய் பூக்கும் பூவாக இருக்கலாம்<br />இன்னொரு கவிதையாக கூட இருக்கலாம்<br />இல்லை என்றால், <br />இக்கவிதையில் வருவது போல் சூன்யமாகவும் இருக்கலாம்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7746786769610648314?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-25410618764825842192010-09-02T00:53:00.000-07:002011-10-06T00:17:02.005-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TH9YtA2EsjI/AAAAAAAAAG4/w56dKytEmB0/s1600/888.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 160px; height: 160px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TH9YtA2EsjI/AAAAAAAAAG4/w56dKytEmB0/s320/888.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5512221999268934194" /></a><br />நான் யாருடன் <br />வெளியே செல்வது<br />என்று என் <br />தோழிக்கும் காதலிக்கும்<br />அடிக்கடி சண்டை நடக்கும்<br />ஜெய்ப்பது என்னவோ நான் தான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2541061876482584219?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-59250491975845645012010-08-31T20:35:00.000-07:002011-10-06T00:17:15.586-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TH3MiM4-ccI/AAAAAAAAAGw/i3WuP5ULgsY/s1600/doll.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 184px; height: 274px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TH3MiM4-ccI/AAAAAAAAAGw/i3WuP5ULgsY/s320/doll.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511786406919172546" /></a><br />என் தோழியின்<br />குழந்தைத்தனங்களை<br />நான் விரட்ட <br />முயலும் போதெல்லாம்<br />என்னை தன் பொம்மையாக்கி<br />கையில் வைத்துக் கொள்கிறாள்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-5925049197584564501?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-11028147082487218722010-07-28T18:07:00.001-07:002011-10-06T00:17:28.349-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TFDcFHMkozI/AAAAAAAAAGg/RpBHQ2UQnzM/s1600/sil.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 211px; height: 239px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TFDcFHMkozI/AAAAAAAAAGg/RpBHQ2UQnzM/s320/sil.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499137125408613170" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">என் <br />அம்மாவுக்கு பிடித்தது <br />மௌனம் <br /><br />மௌனத்திற்கு <br />பிடித்தது <br />என் அம்மா <br /><br />அப்பா <br />எது சொன்னாலும் <br />மௌனமே அம்மாவின் <br />பதில் <br /><br />அந்த <br />மௌனத்திற்கு அர்த்தம் <br />'சரி' என்பதே <br /><br />அப்பா<br />வசவுகளை எய்தாலும் <br />அம்மா மௌனத்தையே <br />ஏவுவாள்<br /><br />அப்பாவின் <br />கத்தல்கள் ஓய்ந்ததும் <br />மௌனம் அவளுடன் சேர்த்து <br />வீட்டையும் சுழ்ந்துகொள்ளும் <br /><br />இந்த <br />மௌனம் என் பாட்டியிடம் <br />இருந்து வந்ததாக அறிகிறேன் <br /><br />இந்த மௌனத்தை <br />தன் மகளான <br />எனக்கும் பரிசளிக்க <br />நினைத்திருக்கிறாள்<br /><br />நானும் <br />மௌனத்தை <br />ஏற்றுக் கொள்வேன் <br /><br />மௌனத்திற்கு அர்த்தம் <br />"நீ சொல்வது எதுவும் கேட்கவில்லை"<br />என்பதாகவும் இருக்கலாம்.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1102814708248721872?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-38117862266235197112010-07-21T04:34:00.001-07:002011-10-06T00:17:43.251-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TEbcPOy7toI/AAAAAAAAAFw/y9VvlEd3tXc/s1600/uii.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 86px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TEbcPOy7toI/AAAAAAAAAFw/y9VvlEd3tXc/s320/uii.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496322549480142466" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">இரவெல்லாம்<br />பெய்த மழையை<br />நான் இரசிக்காமல்<br />தூங்கியதை<br />காலையில்<br />கண்ணீருடன் உரைத்தன<br />என் ஜன்னல் கம்பிகள்.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3811786226623519711?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-11520161310053394092010-07-17T18:13:00.000-07:002011-10-06T00:18:05.409-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TEJWP60uDFI/AAAAAAAAAFo/GJ8YwSCdIRM/s1600/swan.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 94px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TEJWP60uDFI/AAAAAAAAAFo/GJ8YwSCdIRM/s320/swan.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495049326833830994" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">அன்றில் பறவைகளில்<br />ஆண் இறந்தால்<br />பெண்ணும் இறந்து விடுமாம்<br />காற்று இல்லையெனில்<br />இரண்டும் இறந்துவிடும் <br />ஆண் பறவை நான்<br />பெண் பறவை நீ<br />காற்று நம் காதல் ..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1152016131005339409?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-5656572028105881132010-07-12T04:31:00.000-07:002011-10-06T00:18:39.148-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TD7zgOXMnvI/AAAAAAAAAFg/71frJXTIjjM/s1600/robot.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 110px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TD7zgOXMnvI/AAAAAAAAAFg/71frJXTIjjM/s320/robot.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494096330375339762" /></a><br />“பெண்களை <br />ஆண்கள் பேசவிடுவதில்லை“<br />என்ற மனைவியை <br />புறநகர் பேருந்து நிலையத்திற்கு<br />அழைத்துச் சென்றேன்<br />“உங்கள் உடைமைகளை பத்திரமாக வைத்துக்கொள்ளவும்“<br />ஒரு பெண்ணின் குரல் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது.<br />இரயில் நிலையம் சென்றோம்<br />“பொதிகை எக்ஸ்பிரஸ் முதல்நடைமேடையை வந்தடையும்“<br />பெண்குரல் சொன்னது.<br />விமான நிலையம் சென்றோம்<br />“ப்ளைட் டு பாம்பே இஸ் ரெடி டு டேக் ஆஃப்“<br />இங்கேயும் பெண்குரல் தான்.<br />மனைவியை பார்த்தேன்<br />சலனமற்று சொன்னால்<br />“பெண்களை பேசவிடுகிறீர்கள்<br />ஆனால் பதிவு செய்யப்பட்டதை மட்டும்“<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-565657202810588113?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-61896856813919680812010-06-26T18:07:00.000-07:002011-10-06T00:20:04.864-07:00நண்பர்களே உங்களுக்கு சிவமுத்துமாணிக்கம் தெரியுமா? தெரிந்திருக்கும். இல்லை என்றால் சொல்கிறேன் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். அவர் ஒரு பணக்கார முற்போக்குவாதி.அவர் தன் மனைவியை கூட மரியாதையாக `வாங்க போங்க` என்றுதான் அழைப்பார்.இதற்கு மேல் அவர் பெண் அடிமைதனத்தை வெறுப்பவர் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு இருக்கமுடியாது.<br /><br />காலையில் எழுந்து கடவுளை வணங்கிய பின் தான் மற்ற காரியம் செய்வார். சிவமுத்துமாணிக்கம் நெற்றி நிறைய விபூதி ,நடுவில் வட்டமாக சந்தனப் பொட்டு, அதன் நடுவில் குங்குமம் வெள்ளை வேட்டி வெள்ளை சட்டை போட்டுக் கொண்டு கம்பீரமாக இருப்பார், என நீங்கள் நினைத்தால் ஏமாந்து போவீர்கள்.<br /><br />அவர் கருப்புச் சட்டையுடனும் வெள்ளை பேன்டுடனுனும் வலம் வருவார்.அவர் ஒரு சுத்தமான பெரியாரியவாதி.கடவுளை வணங்குகிறார் பெரியார்வாதியா? இங்கு சற்று விளக்கம் தேவை என எண்ணுகிறேன் கடவுள் என்பது அவரது தந்தையின் பெயர் விளங்கிவிட்டதா? அவரது குடும்பத்தைப் பற்றி பார்ப்போம்.அவருக்கு ஒரே மனைவி அய்யம்மாள் இரண்டு மகன்கள் முத்தவன் கதிரவன் இளையவன் சூரியன். சிவமுத்துமாணிக்கம் தன் முற்போக்கை வீட்டிலும் கடைபிடிக்கும் ஒருசிலரில் ஒருவர் ஒருநாள் அவர் மனைவி<br /><br />`பூனை குறுக்கப் போகுது பொருத்துப் போங்க` என்றார்<br /><br />அதற்கு அவர்<br /><br />`இங்க பாருங்க பூனை புலி சிறுத்தை எல்லாம் ஒரே இனம் இவை எல்லாம் குறுக்க போனவுடனே போகாது கொஞ்ச நேரம் காத்து இருந்துட்டு தான் போகும் அந்தக் காலத்துல காட்டு வழியா போரவங்களை புலி சிறுத்தைக் கிட்ட இருந்து காப்பாத்துரதுக்கு அப்படி சொன்னாங்க அதப் போய் இப்ப சொல்லிக்கிட்டு.......` என்றார்<br /><br />இவ்வளவும் சொல்லும் நான் யார்? என்று நீங்கள் கேட்கலாம் எனக்கும் இந்த குடுபத்துக்கும் என்ன சம்மந்தம் ? என்று கேட்கலாம். கேட்காது விட்டாலும் நான் சொல்கிறேன். என் பெயர் ராஜா என்னை என் தாய் இந்த வீட்டில் தங்கியிருந்தபோது என்னை பிரசவித்து விட்டு இறந்து விட்டாள்.என்னுடன் அண்ணன் ஒருவனும் பிறந்தானாம் பிறந்தவுடனே அவன் இறந்துவிட்டான் மிச்சம் நான் மட்டுமே என்னை தன் குழந்தை போல் வளர்த்தார்கள் எனக்கென தனி அறை வேற கட்டித்தந்தார். அவர் தன் மகன்களைப் போல் என்னை பாதுகாப்பார்.<br /><br />ஒருமுறை நான் மிகவும் சிறுவயதாய் இருக்கும் போது மாணிக்கம் ஐயா கொடுத்த பிஸ்கெட்டை உண்டு கொண்டிருந்தேன் அப்போது அதை கதிரவன் என்னிடம் இருந்து பிடிங்கினான் நான் என்னையே அறியாமல் கடித்து வைத்துவிட்டேன்.அழுது கொண்டே கதிரவன் தந்தையிடம் சொன்னான். என்னதான் சிறுவயது என்றாலும் பாரபட்சம் பார்க்காமல் வளர்த்தாலும் தன் மகனுக்கு ஒன்று என்றால் எல்லாத் தந்தைக்குமே கோபம் வரும் அதுவும் பல் பதியுமளவுக்கு கடித்து வைத்திருக்கிறேன்.அவ்வளவு தான் இனி இவ்வீட்டில் இடம் கிடையாது என்று நான் நினைத்தேன் ஆனால் அவரோ தன் மகனின் தவரை சுட்டிக் காட்டினார்.அதில் இருந்து மூத்த மகனுக்கு என்னை பிடிக்காது. இளையமகனும் வெறுத்தான் அதன் காரணம் சொல்லுகிறேன் கேளுங்கள்.<br /><br /> ஒரு நாள் எல்லோரும் சுற்றுலா செல்ல முடிவெடுத்தார்கள்.அவர்கள் காரில் செல்லும் போது நானும் தாவி ஏறிக் கொண்டேன்<br /><br /> `இந்த நாய் எல்லாம் நம்ம கூட வருதாக்கும் ச்சீ கீழ இறங்கு` என்று கத்தினான்.<br /><br /> `வந்தா வரட்டும் நீ பேசாம இருப்பா`என்றார்<br /><br />அதிலிருந்து அவனுக்கு என்னைப் பிடிக்காது வருடங்கள் ஓடின.சிவமுத்து மாணிக்கம் நொடிந்து போனார்.அவர் மகன்கள் கல்யாணம் முடித்து மருமகள்கள் வந்தார்களவர் ஒரு பொம்மை போல் வாழ்ந்தார்.நான் அங்கிருந்து துரத்தப் பட்டேன்.ஒரு நாள் சிவமுத்து மாணிக்கம் இறந்துவிட்டார் எனக் கேள்வி பட்டு அந்த வீட்டுப் பக்கம் போன போது பதினாறாம் நாள் கருமாதி .போனால் போகட்டும் என்று ஒரு ஓரமாக இலைல் சோறு போட்டனர்.சாப்பிடப்பிடிக்காமல் வந்து விட்டேன்.<br /><br /> `இந்த நாய்கெல்லாம் சோறு போட்டேன் பாரு.....` மூத்தமருமகள் பேசியது கேட்டும் கேட்காதது போல் வந்துவிட்டேன்.எப்பொதாவது நான் அந்த குடும்பத்தார்களை பார்ப்பேன் காரில் என்னை கண்டுகொள்ளாமல் போவார்கள்.என்னதான் இருந்தாலும் நான் நான்கு கால் நாய் தானே...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-6189685681391968081?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-78303817461316192192010-06-25T11:09:00.000-07:002011-10-06T00:20:55.308-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TCT3xjYmSLI/AAAAAAAAAE4/8W33d-mc2Vo/s1600/fly.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 103px; height: 124px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TCT3xjYmSLI/AAAAAAAAAE4/8W33d-mc2Vo/s320/fly.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486782676728170674" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">ஈக்கள் <br />எங்கிருந்து வருகின்றன <br />என தெரியவில்லை<br />தீடீரென வந்துவிடுகின்றன<br /><br />வில்லன் வேடத்தில் நடிக்கும் <br />நம்பியார் போல<br />முன்னிரு கைகளை<br />அது தேய்த்துக் கொண்டாலும்<br />அவைகளை பார்த்து<br />பயமோ அறுவருப்போ<br />வருவதில்லை<br /><br />அவை<br />விரும்பத்தக்கது அல்ல என்றாலும்<br />நம்மால் சற்று சகிப்புத்தன்மையுடன்<br />ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது<br /><br />இந்த ஈக்கள்<br />மலத்தில் மொய்க்கும்<br />இனிப்பில் மொய்க்கும்<br />ரத்தம் உரைந்த இடத்தில் மொய்க்கும்<br />பிணத்தில் மொய்க்கும்<br /><br />ஆங்கிலத்தில்<br />இந்த ஈக்களின்<br />முன்னால் `வெண்ணையை` போட்டால்<br />வண்ணத்துப் பூச்சியாகிவிடும்<br />பட்டர்ஃப்ளை<br /><br />மேற்சொன்ன<br />கவிதையில்<br />நீங்கள்<br />ஈக்களுக்கு மனிதர்களையும்<br />மலத்திற்கு இலவசங்களையும்<br />இனிப்பிற்கு லஞ்சங்களையும்<br />ரத்தம் உரைந்த இடத்திற்கு ஓட்டு காசையும்<br />பிணத்திற்கு பதவிக்கும்<br />வெண்ணைக்கு பொதுவுடைமையையும்<br />உவமை செய்து கொண்டால்<br />நான் பொறுப்பல்ல<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7830381746131619219?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-25520977836766340522010-06-24T18:46:00.012-07:002011-10-06T00:20:55.264-07:00<strong>அப்பாவை அலுவலகத்திற்கு<br />அனுப்பிவிட்டு<br />என்னை பள்ளிக்கு<br />தயார் செய்துவிட்டு<br />சமையல் வேலை<br />துணிதுவைக்கும் வேலை<br />இப்படி எல்லா வேலையையும்<br />முடிக்க அம்மாவுக்கு<br />பகல் பதினொரு மணியாகும்<br /><br />மேற்சொன்ன வேலைகளை<br />முறையே தங்கள் வீட்டில்<br />முடித்துவிட்டு-எதிர்வீட்டு<br />சாந்தி சித்தியும்-அடுத்தவீடு<br />கிருஷ்ணவேணி அத்தையும்<br />வர பதினொன்றுமுப்பது ஆகும்<br /><br />பதினொன்று நாற்பத்தைந்துக்கு<br />ஆரம்பிக்கும் அவர்களது பேச்சு<br />பல சமயம் இடைவிடாமல்<br />நான்கு மணிக்கு<br />நான் வந்தபின் தான்முடிய்ம்<br /><br />பல சமயம்<br />அவர்கள் பேசும் ஆர்வத்தில்<br />சாப்பிட மறந்திருக்கிறார்கள்<br />பகலில் பேசியதைநினைத்து <br />அம்மா பலசமயம்<br />தூக்கத்தில் சிரித்திருக்கிறாள்<br /><br />அவ்ர்கள் பேச்சில்<br />கம்பனும் காரல்மார்க்சும் இருந்ததில்லை<br />பாரதியும் ஷெல்லியும் வந்ததில்லை<br />உலக அரசியல்<br />வறுமைக்கோடு<br />பொருளாதார மந்த நிலை<br />பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீடு<br />இப்படி எதுவுமே இருந்ததில்லை<br /> <br />இன்றைய சமயல் <br />பாலிய கனவுகள்<br />புதிதாய் வந்த புடவை<br />குழந்தை செய்த குறும்பு<br />கணவன்டம் வாங்கிய திட்டு<br />நாத்தனாரின் கொடுமைகள்<br />சீரியல் கதைகள்<br />இவையே அவர்கள்<br />பேச்சின் மையம்<br /><br />இவற்றை பற்றிதான் <br />பேசுவார்கள் <br />தினம்தினம் பேசுவார்கள்<br />தீராமல் பேசுவார்கள்<br />சத்தமாக சிரிப்பார்கள்<br />செல்லமாக சணடையிடுவார்கள்<br />இது போன்ற<br />பெண்கள் கூட்டம்<br />அலுவலக நேரத்தில்<br />உங்கள் வீட்டிலும்<br />நடக்கலாம்<br /><br />இயல்பாகவே <br />பெண்களின் மூளை <br />அதிகம் பேசும் விதமாக<br />அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது<br />ஆனால் அது<br />ஆண்களுக்கு முன்னே<br />அல்ல <br /> </strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2552097783676634052?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-51363117445666700302010-06-24T07:30:00.000-07:002011-10-06T00:20:55.302-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TCN4veZ_CZI/AAAAAAAAAEw/_EEo9lW3idc/s1600/bus.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 72px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TCN4veZ_CZI/AAAAAAAAAEw/_EEo9lW3idc/s320/bus.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486361528078633362" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><br />எங்கள் <br />கிராமத்திற்கு<br />பேருந்து போவது<br />அதிசயம்<br /><br />அது <br />புதிதாய் இருக்கும்<br />என்பது மூட நம்பிக்கை<br /><br />என்<br />முதல் பேருந்துபயணம்<br />மூன்று வயதில்<br />நடந்தேறியது<br /><br />கூட்ட நெரிசலில்<br />மூச்சுவிட முடியாமல்<br />திணறிய நான்<br />`மாமா மடியில் உக்காந்துக்கோ`<br />என்று அடையாளம்<br />தெரியாதவர் மடியில்- அம்மாவால்<br />அமரவைக்கப்பட்டேன்<br /><br />அவர் கையில்<br />பச்சை குத்தப்பட்டிருந்த<br />வினோதமான படத்தைப்<br />பார்த்து நான் அழுததும்<br />என்னை சமாதானப்படுத்தும் <br />முயற்சியில் அவர் தோற்றதும்<br />நினைவில் இன்னும் பசுமையாய்<br />இருக்கிறது.<br /><br />இருபது வருடங்கள்<br />ஓடிவிட்டன<br />அதே கிராமத்திற்கு<br />அதே ஓட்டைப் பேருந்தில்<br />அதே கூட்ட நெரிசலில்<br />பயணித்துக் கொண்டிருந்தேன்<br /><br />`சார் கொஞ்சம் இடம் கொடுங்கள்`<br />என்றதும் அந்தபெறியவர் <br />விலகி உட்கார்ந்தார்<br />கிட்டதட்ட நான்<br />அவர் மடியில் அமர்ந்திருந்தேன்<br />அவர் கையில் <br />அதே வினோதமான பச்சை<br /><br />இந்த இருபது வருடம்<br />எதையுமே மாற்றவில்லை<br />பழைய கிராமம்<br />ஓட்டை பேருந்து<br />கூட்ட நெரிசல்<br />என்று எதையுமே<br />மாற்றவில்லை<br />`மாமாவை` `சார்` ஆக்கியதைத்<br />தவிர்த்து <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-5136311744566670030?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-16534202281050987562010-05-17T06:01:00.000-07:002011-10-06T00:20:55.259-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S_FEme7Cg4I/AAAAAAAAAEo/2ri4eajgeP8/s1600/imagepooos.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 123px; height: 121px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S_FEme7Cg4I/AAAAAAAAAEo/2ri4eajgeP8/s320/imagepooos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472230450158273410" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">எங்கள் வீட்டில் <br />எல்லோரிடமும் <br />செல் இருக்கிறது <br /><br />என்னுடயது <br />சோனிஎரிக்சன் <br />அண்ணனுடயது<br />நோக்கியா என்சீரியஸ்<br />அப்பாவிடம்<br />மொட்டொ ரொலொ<br />அம்மாவிடம் <br />நோக்கியா 1600<br />செகன்ட்கேன்ட் <br />இருக்கிறது<br /><br />அப்பாவின் கான்டாக்ட்ஸில் <br />கழக தோழர்களாக<br />இருப்பார்கள்<br /><br />அண்ணனுடையதில்<br />அவனது மச்சான்கள் நம்பர்கள்<br />இருக்கும்<br /><br /><br />என் செல்லின் <br />கான்டாக்ட்ஸை தோழிகளுக்கு <br />தாரை வார்த்துவிட்டேன்<br /><br />அம்மாவின் செல்லில் <br />அப்பா,அண்ணன்<br />தாத்தா, என் நம்பர் <br />தவிர்த்து வேறு<br />எதையும் பார்த்தாய்<br />நினைவு இல்லை...<br /><br />அப்பாவின் டயலர்டோன்<br />பட்டுக்கோட்டயின் பாடல்கள்<br />அண்ணனுடயது எப்பொழுதுமே<br />திருப்பாச்சி அருவாள தான்<br />என்னுடயது லேட்டஸ்ட்<br />காதல் பாடல்கள்<br />அம்மாவினுடயது <br />கிர்ர்ர்... கிர்ர்ர்...<br /><br />நான் <br />என்ன சொல்லவருகிறேன் <br />என உங்களுக்குப் <br />புரிந்திருந்தால்<br />மீதி கவிதையை நீங்களே <br />எழுதிக் கொள்ளுங்கள்</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1653420228105098756?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-40469339349120897472010-05-17T05:21:00.000-07:002011-10-06T00:20:55.276-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S_E7wgnI5DI/AAAAAAAAAEg/wCdigCfiVrk/s1600/paintind.bmp"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 206px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S_E7wgnI5DI/AAAAAAAAAEg/wCdigCfiVrk/s320/paintind.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472220726805718066" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">அலுவலகம் முடிந்து <br />வீட்டுக்கு இரவு தான் <br />வந்தேன் <br /><br />இரவு வானத்தை<br />முதன் முதலாய்<br />வெள்ளையாய்<br />இருந்தது<br /><br />மஞ்சள் பூசி<br />குளித்தது போல்<br />இருந்தது<br />நிலா<br /><br />தீக்கங்குகளாய் <br />சிவப்பாய் <br />சிதறிக்கிடந்தன<br />நட்சத்திரங்கள்<br /><br />என், <br />கை கால்கள் கூட<br />குச்சி குச்சியாய் <br />இருந்தன<br /><br />என் <br />தலை நிலாபோல்<br />உருண்டையாக <br />இருந்தது<br /><br />என் <br />மூக்கு இருக்கும் <br />இடத்தில்<br />ஒரு கருப்புக்கோடு<br />இருந்தது<br /><br />என்னைப் போலவே <br />என்கையைப் பிடித்து<br />நின்றிருந்த உருவத்துக்கு<br />மீசை போய்<br />பொட்டு இருந்தது <br />என் மனைவி<br /><br />இதை எல்லாம் <br />கற்பனை செய்து<br />பார்த்தால் <br />அகோரமாக இருக்கும்- ஆனால்<br />அகோரம் அழகானது <br />என் குழந்தையின் <br />கைவண்ணத்தில் பார்த்ததால்</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4046933934912089747?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-42966391832446175512010-04-28T08:42:00.000-07:002011-10-06T00:20:55.287-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S9hefkdQl6I/AAAAAAAAAEQ/6YEXZVXb5Hs/s1600/book.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 109px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S9hefkdQl6I/AAAAAAAAAEQ/6YEXZVXb5Hs/s320/book.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465222044269451170" /></a><br />எந்தத் தாக்கத்தையும்<br />விளைவுகளையும் ஏற்படுத்தாத<br />கவிதைகளையும்<br />எழுதிவைக்கிறேன்<br />இனிமேலாவது உருப்படியா<br />எழுத வெண்டும் என்று<br />உணர்த்துவதற்கு<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4296639183244617551?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-45912383051965661902010-04-28T08:27:00.000-07:002011-10-06T00:20:55.296-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S_EsCn6PNfI/AAAAAAAAAEY/CE7PY0I21_U/s1600/ttt.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 85px; height: 127px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S_EsCn6PNfI/AAAAAAAAAEY/CE7PY0I21_U/s320/ttt.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472203445816473074" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">கடன் தொல்லையால்<br />சாகப் போகிறவனின்<br />நிலை; என் காதலுக்கு;<br />இடைத்தேர்தலாய்<br />வந்தது உன்<br />நேசமான புன்னகை</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4591238305196566190?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-75820810023587643152010-04-28T06:36:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.853-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S9hP0n-ZV2I/AAAAAAAAAEA/8ClzZlpDEOk/s1600/picf.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 83px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S9hP0n-ZV2I/AAAAAAAAAEA/8ClzZlpDEOk/s320/picf.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465205913316579170" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">காதல் வந்தவுடன்<br />மனதுக்கு நெருக்கமான<br />தோழர்களை மறந்ததுவிட்டேன்<br />என்றார்கள்,<br />இப்போதும் நீங்கள்<br />மனதுக்கு நெருக்கமாய்<br />தான் இருக்கிறீர்கள்<br />ஆனால் மனதுதான்<br />என்னிடம் இல்லை</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7582081002358764315?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-38745932678154471472010-04-17T05:17:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.775-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S8wrjKYO4uI/AAAAAAAAADo/z3-Mj-BXgMk/s1600/babby.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 123px; height: 82px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S8wrjKYO4uI/AAAAAAAAADo/z3-Mj-BXgMk/s320/babby.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461788331174978274" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">நாம் ஒவ்வொரு முறை<br />தூங்கும் போதும்-நம்<br />உயிர் வெளியே உலாவிவிட்டு<br />வரும் என தாத்தா <br />சொல்லுவார்..<br /><br />பாட்டியின் கதையில்<br />இளவரசனை தூங்கும்போது<br />தேவதைகள் வானுக்குத்<br />தூக்கிச்சென்று சொர்க்கத்தில்<br />விளையாடுவார்கள்;<br /><br />தான் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது <br />என்னை கடவுள் <br />தன் வயிற்றில்<br />வைத்துச் சென்றதாக <br />ஐந்து வயதில் <br />அம்மா சொன்னாள்<br /><br />பிரியாவின் தாத்தா<br />தூங்கிக் கொண்டிருந்த போதே<br />இறந்து விட்டார் என<br />அன்று ஒரு நாள் <br />சொன்னாள்<br /> <br />விழித்துக் கொண்டு <br />கனவு காண்பவனை விட <br />தூங்குபவனே கனவுளகத்துக்கு <br />அரசனாகிறான்<br /><br />இப்படி அதிசயம்<br />நடக்கும் போது<br />எல்லாம் தூங்கி விடுகிறோம்<br />அல்லது- நாம்<br />தூங்கும்போது அதிசியங்கள்<br />நிகழ்ந்துவிடுகின்றன</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3874593267815447147?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-38688326518665094592010-04-10T03:03:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.768-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S8wukCc4U8I/AAAAAAAAADw/jV2c6F_R2kg/s1600/chess.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 129px; height: 91px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S8wukCc4U8I/AAAAAAAAADw/jV2c6F_R2kg/s320/chess.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461791644761740226" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">நானும் <br />என் மனைவியும்<br />சதுரங்கம் ஆடிக்கொண்டிருந்தோம்<br /><br />அவளுக்கு கருப்புகாய்கள்<br />எனக்கு வெள்ளைகாய்கள்<br /><br />அவள் ஆசை மகளும்<br />என் ஆசை மகனும்<br />அருகில் வந்தமர்ந்தனர்<br /><br />எங்களது ஆட்டத்தில்<br />வெட்டுப்பட்ட காய்கள்<br />எல்லாம் அவர்கள்<br />ஆட்டத்தில் இடம்பெற்றன<br /><br />என் மனைவியின்<br />யானையைக் கொன்றேன்<br />மகளுக்கு யாணை கிடைத்தது<br />குதிரையை கொன்றேன்<br />குதிரை கிடைத்தது<br />சிப்பாய்களைக் கொன்றேன்<br />சிப்பாய்கள் கிடைத்தார்கள்<br /><br />என்னுடைய வெட்டுப்பட்ட-சில<br />காய்கள் எல்லாம் <br />மகன்வசம் இருந்தன<br /><br />ராணியைத் தவிர<br />எல்லாக் காய்களையும்<br />இழந்துவிட்ட என் மனைவி<br /><br />ராணியை பேருக்கு <br />வைத்துக் கொண்டு<br />ஒப்பேற்றினால்<br /><br />ஆட்டம் வெகுநேரம் <br />நீடித்தது <br /><br />பொறுமை இழந்த<br />மகள் ஒரு<br />கல்லை ராஜாவாக்கிவிட்டு <br />தானே ராணியாகிவிட்டாள்<br /> <br />இப்பொழுது மகனின்<br />கோபம் எல்லாம் <br />என்மீது இருந்தன....<br /> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3868832651866509459?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-62900378667042750662010-04-10T02:40:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.837-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S8wx7uK3KsI/AAAAAAAAAD4/9dzN9GX5WeI/s1600/rrrrrrrrrrr.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 102px; height: 94px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S8wx7uK3KsI/AAAAAAAAAD4/9dzN9GX5WeI/s320/rrrrrrrrrrr.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461795350169201346" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">இரயில் நிலையத்தில்<br />சந்திக்கும் பிச்சைக்காரனுக்கு<br />ஒரு ரூபாயை பையில் தேடி<br />ஐந்து ரூபாய் சிக்கியதால்<br />வருத்தத்துடன் நகர்கிறீர்களா?<br /><br />ரோட்டில் அடிபட்டு<br />உயிருக்கு போராடும்<br />இளைஞருக்கு எவராவது <br />உதவவேண்டும் என <br />மனம் பதைக்கிறதா?<br /><br />தமிழர்களை கொன்ற<br />இரக்கமற்ற இலங்கையிடம் இந்தியா<br />கிரிக்கெட்டில் தோற்றுவிட்டால்<br />கோபம் வருகிறதா?<br /><br />விவசாயியின் தற்கொலை<br />செய்தியை படித்துவிட்டு<br />கண்ணில் வருத்தத்துடன்<br />சினிமா செய்தியை<br />நீங்கள் கவனிக்கிறீர்கள்?<br /><br />வாங்கிய காசுக்காக<br />நேர்மையாய் அச்சின்னத்துக்கே<br />ஓட்டுபோட்டு உங்கள்<br />ஜனநாயக கடமையை<br />நிரைவேற்றுகிறீர்களா?<br /><br />இப்போதெல்லாம் <br />நீங்கள்தான் நல்லவர்கள்</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-6290037866704275066?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-25926311485790098352010-03-25T06:00:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.727-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6thvxS2H9I/AAAAAAAAAB0/CT8anJDGurc/s1600/sad.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 118px; height: 170px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6thvxS2H9I/AAAAAAAAAB0/CT8anJDGurc/s320/sad.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5452559247176245202" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">நமக்குள் ஏற்பட்ட <br />சண்டையால்<br />உன் பெயர் <br />எனது sentitems ல்<br />இருந்து வெளியேறியது.<br />உனது அழைப்புகள் <br />அனைத்தையும் <br />missedcals ஆக்கினேன்.<br />சில மாதங்களுக்குப்<br />பிறகு inboxல் <br />உன் பெயர் இல்லை.<br />பின்பு ஒரு நாள்<br />contactsல் இருந்து<br />உன் பெயர் <br />காணாமல் போய்விட்டது.<br />தவறு எனதென <br />அறிந்து உன் <br />எண்களை தேடி<br />அழைத்தேன்,<br />எவளோ ஒருத்தி<br />subscriber cannot be reached<br />என்கிறாள்...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2592631148579009835?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-30837151183506048172010-03-22T03:29:00.001-07:002011-10-06T00:21:49.741-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dGh08a-9I/AAAAAAAAAAk/-jr9smFTSoU/s1600-h/rainbow.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 145px; height: 123px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dGh08a-9I/AAAAAAAAAAk/-jr9smFTSoU/s320/rainbow.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451403420916972498" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">அவள் வானவில்லில்<br />சாய்ந்திருப்பது போல்<br />ஓவியம் வரைந்தேன்<br /><br />அவளது<br />வெட்கத்துக்கு சிவப்பு வண்ணம் <br />மகிழ்ச்சிக்கு மஞ்சள் வண்ணம்<br />காதலுக்கு பச்சை வன்ணம்<br />குறும்புக்கு நீல வண்ணம்<br />தூய்மைக்கு வெண்மை<br />ரகசியத்துக்கு கருப்பு வன்ணம்<br />இப்படி எல்லா வண்ணங்களையும் <br />அவளுக்கே வரைந்துவிட்டேன்<br />வானவில்லுக்கு என்ன வணணம் வரைவது?<br />இருக்கவே இருக்கிறது <br />அவளின் நிறம்....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3083715118350604817?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-49998204140134039722010-03-22T03:22:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.814-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dFBln9n1I/AAAAAAAAAAc/61cM8_3OUDc/s1600-h/malai.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 134px; height: 140px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dFBln9n1I/AAAAAAAAAAc/61cM8_3OUDc/s320/malai.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451401767537188690" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">இன்று<br />என் ஜலதோசத்திற்கான<br />காரணத்தை நேற்று<br />உன் கனவில் <br />மழை வந்ததை<br />நீ உரைத்த போது<br />உணர்ந்தேன்...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4999820414013403972?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-44808444868702119412010-03-22T03:06:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.794-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dBKLCKkTI/AAAAAAAAAAM/5DVUG7I0fwc/s1600-h/lonely+girl.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 155px; height: 112px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dBKLCKkTI/AAAAAAAAAAM/5DVUG7I0fwc/s320/lonely+girl.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451397516971643186" /></a><br /> <br /><br /><span style="font-weight:bold;">எனக்கு தனிமைநேரம் <br />என்று எதுவும் இல்லை<br />நீ என்னுடன் இருக்கும்<br />நேரம் தான் என்<br />தனிமை நேரம்</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4480844486870211941?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-1866487539758264132010-03-22T02:28:00.001-07:002011-10-06T00:21:49.693-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dKDC6aLVI/AAAAAAAAABE/6Fz8fOUyeLM/s1600-h/funny-words.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 237px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dKDC6aLVI/AAAAAAAAABE/6Fz8fOUyeLM/s320/funny-words.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451407290137193810" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">அம்மாவிடம் பேசும்<br />எந்த உரையாடலும்<br />"சாப்பிட்டியா?" என்ற<br />வார்த்தை இல்லாமல் முடிவதில்லை<br /><br />அப்பவிடம் பேசும்போது<br />பணம் பற்றி<br />பேசாமல் இருக்கவே<br />முடியாது<br /><br />உறவினர்களுடன் இடையே<br />ஆன பேச்சு<br />நல விசாரிப்புகள் இல்லாமல்<br />இருந்ததில்லை<br /><br />முத்தம் இல்லாமல்<br />என்றுமே காதலியிடம்<br />பேசி முடிக்க<br />முடியாது<br /><br />"அப்புறம்" என்ற<br />வார்த்தை இல்லாமல்<br />நண்பர்கள் பேசியதாய்<br />வரலாறு கிடையாது<br /><br />இப்படி நிலையான<br />பல வார்த்தைகள்<br />இருந்தாலும்<br />எல்லா உரையாடல்களும்<br />மௌனத்தில் தொடங்கி<br />மௌனத்தில்தான் முடிகின்றன..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-186648753975826413?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-9207758137306104252010-03-20T20:45:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.888-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dJLAwj0DI/AAAAAAAAAA8/kN3wQMuIX6A/s1600-h/phone.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 118px; height: 155px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dJLAwj0DI/AAAAAAAAAA8/kN3wQMuIX6A/s320/phone.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451406327486337074" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">வானொலியில்<br />பிடித்த பாட்டு<br />அலைபேசியில்<br />உன் அழைப்பு<br />வானொலியை<br />நிறுத்திவிட்டு<br />அழைப்பை<br />ஏற்றேன்<br />தொடர்கிறது<br />பாட்டு </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-920775813730610425?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-3223880588459489332010-03-20T20:41:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.747-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dLDk8mQtI/AAAAAAAAABM/W7mK_KrrU6o/s1600-h/chocolate-girl-75.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dLDk8mQtI/AAAAAAAAABM/W7mK_KrrU6o/s320/chocolate-girl-75.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451408398784807634" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">நீ சர்க்கரைப் பெண்<br />என்று சொன்னதற்கு<br />நம்பமட்டேன் என்றாயே<br />இந்த நெல்லிக்கனியை <br />உண்டுவிட்டு உன் <br />உமிழ் நீரைக் குடி <br />உண்மை விளங்கும்...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-322388058845948933?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-32956385725147768332010-03-20T20:36:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.755-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dNMVcm_UI/AAAAAAAAABc/q379-3BVM08/s1600-h/girllll.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 145px; height: 145px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dNMVcm_UI/AAAAAAAAABc/q379-3BVM08/s320/girllll.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451410748266184002" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">கிறுக்கி<br />லூசு<br />அழகி<br />செல்லம்<br />எல்லாமே கவிதையாகின்றன<br />உன்னை அழைக்கப்<br />பயன்படுவதால்...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3295638572514776833?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-70941691903530428552010-03-20T20:29:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.844-07:00<span style="font-weight:bold;">மழை,நிலா எனத் தொடங்கி<br />பனித்துளி, மலர் என தொடர்ந்து<br />யானை, ரயில் என முடியும்<br />சலிக்காத விசயங்களின்<br />வரிசையில் நானும் ஒன்றா?<br />எனக் கேட்டாய் நீ<br /><br />நீ நீ என தொடங்கி<br />நீ நீ என தொடர்ந்து<br />நீ நீ என முடியும்<br />வரிசையில் வருகிறாய் <br />நீ என்றேன் நான் </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7094169190353042855?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-33562912176009744292010-03-14T21:43:00.000-07:002011-10-06T00:21:49.761-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dIMq0GrMI/AAAAAAAAAA0/KxGHe-kGzBM/s1600-h/raindrop.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 131px; height: 145px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dIMq0GrMI/AAAAAAAAAA0/KxGHe-kGzBM/s320/raindrop.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451405256443735234" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dIHaBNSHI/AAAAAAAAAAs/PlAHEvjXSVw/s1600-h/raindrop.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 131px; height: 145px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dIHaBNSHI/AAAAAAAAAAs/PlAHEvjXSVw/s320/raindrop.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451405166035945586" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">மேகம் ஒன்றில்<br />ஒட்டி நின்ற<br />மழைத்துளி வேண்டியது<br />மோட்சம் கேட்டு...<br /><br />மேகம் உடைந்ததும்<br />ஒவ்வொரு துளியாய்<br />விழுந்தன,மண்நோக்கி...<br /><br />கடலில் விழுந்து முத்தாகவேண்டும்<br />நதியில் விழுந்து நன்நீராக வேண்டும்<br />நிலத்தில் விழுந்து நெல்லாகவேண்டும்<br />கவிஞனில் விழுந்து கவிதையாகவேண்டும்<br /><br />வேண்டுதல்களுடன் பூமியை<br />தொட்டு விழுந்த இடமோ<br />சேறு<br /><br />தன் நிலையை<br />எண்ணி நொந்தது<br />மழைத்துளி<br /><br />எங்கிருந்தோ வந்த<br />வாகனம் சேற்றை<br />அவள் மேல்<br />வீசிவிட்டு போக<br />கிட்டியது மோட்சம்.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3356291217600974429?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-20530747736459314182010-01-09T03:51:00.000-08:002011-10-06T00:21:49.707-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S7M5DVso-2I/AAAAAAAAACE/u8iTET9Wo18/s1600/boy+and+girl.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 284px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S7M5DVso-2I/AAAAAAAAACE/u8iTET9Wo18/s320/boy+and+girl.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454766303202573154" /></a><br /><strong>உன் குறுஞ்செய்திக்கு<br />தாமதித்தே பதில்<br />அனுப்புகிறேன்<br />ஏனென்றால்<br />என் பதிலுக்காக<br />நீ காத்திருக்கும்<br />உன் ஒவ்வொரு <br />நொடியும் முற்றிலும்<br />எனக்கானது</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2053074773645931418?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-58408926386818793912010-01-09T03:47:00.001-08:002011-10-06T00:21:49.827-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dMH-Fh33I/AAAAAAAAABU/qa5Qzp_jEpY/s1600-h/moon.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 160px; height: 120px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6dMH-Fh33I/AAAAAAAAABU/qa5Qzp_jEpY/s320/moon.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451409573764259698" /></a><br /><strong>தன் அழகை <br />வியந்தது நிலா,<br />தான் பார்த்தது<br />கண்ணாடி அல்ல <br />அவள் முகம்<br />என்று அறியாமல்</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-5840892638681879391?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-7926398604049624882010-01-09T03:37:00.000-08:002011-10-06T00:21:49.873-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6tb_70a9VI/AAAAAAAAABk/Y8-J5x5pnN4/s1600/smile.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 139px; height: 170px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6tb_70a9VI/AAAAAAAAABk/Y8-J5x5pnN4/s320/smile.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5452552927809566034" /></a><br /><strong>நிலவுக்குள் நட்சத்திரங்கள்<br />பற்கள் தெரிய சிரித்தாள்<br />அவள்</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-792639860404962488?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-26141107761763149932010-01-09T03:31:00.000-08:002011-10-06T00:21:49.734-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S7MunPEWK3I/AAAAAAAAAB8/MOcR3Mb3--0/s1600/bty+eye.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 120px; height: 90px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S7MunPEWK3I/AAAAAAAAAB8/MOcR3Mb3--0/s320/bty+eye.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454754825270340466" /></a><br /><strong>மதுவை போதை என்பவர்களே<br />அவள் கண்களை<br />கண்டதில்லையா?</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2614110776176314993?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-13722498424550208072010-01-09T03:28:00.000-08:002011-10-06T00:21:49.679-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S7M9dyNVFDI/AAAAAAAAACM/HGPL0Mec48w/s1600/oiiy.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 118px; height: 79px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S7M9dyNVFDI/AAAAAAAAACM/HGPL0Mec48w/s320/oiiy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454771155578983474" /></a><br /><strong>சுவரெல்லாம் <br />எரும்புகள்<br />அவள் தொட்டிருபபாளோ?</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1372249842455020807?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-18759825652629937942010-01-09T03:22:00.000-08:002011-10-06T00:21:49.700-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6teCXF7LYI/AAAAAAAAABs/H14nE9qlxEw/s1600/angry.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 170px; height: 113px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S6teCXF7LYI/AAAAAAAAABs/H14nE9qlxEw/s320/angry.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5452555168513731970" /></a><br /><strong>நீ உடல்<br />நான் உயிர் <br />உனக்குத்தான் புணர்ச்சிவிதி தெரியுமே<br />ஏன் கோபப்படுகிறாய்?</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1875982565262993794?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-46239742104984691582010-01-09T03:12:00.000-08:002011-10-06T00:21:49.807-07:00சிவப்பால் தான் இருளகற்ற<br />முடியும்;சந்தேகமா?<br />காலையில் பாருங்கள்....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4623974210498469158?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-20797244469436120912010-01-09T03:05:00.000-08:002011-10-06T00:21:49.713-07:00அமெரிக்கா அத்தையை<br />இ.மெயிலில் விசாரித்தேன்.<br />சிங்கப்பூர் சித்தப்பாவிடம்<br />செல்லில் பேசினேன்.<br />மலேசியா தம்பி<br />மெஸேஜ் அனுப்பினான்.<br />உலகம் சுருங்கிவிட்டது<br />உறவுகளும் தான்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2079724446943612091?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-37160550748845848372010-01-09T03:03:00.000-08:002011-10-06T00:22:38.647-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S7M--5f2hMI/AAAAAAAAACU/QIR_iV-5HiQ/s1600/selected.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 140px; height: 104px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/S7M--5f2hMI/AAAAAAAAACU/QIR_iV-5HiQ/s320/selected.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454772823983031490" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">நான் பிறந்த பின்பே<br />என் உலகம் பிறந்தது<br />அவள் என்னைவிட இளையவள்.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3716055074884584837?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-69696699535665568492010-01-09T03:02:00.001-08:002011-10-06T00:22:38.755-07:00எப்படி கொடுக்காமல் விட்டார்கள்?<br />இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசை<br />அவள் பெற்றோருக்கு...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-6969669953566556849?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-71687392652407969812010-01-09T03:00:00.000-08:002011-10-06T00:22:38.782-07:00எங்கள் மக்களின்<br />அசையா சொத்து<br />வறுமை...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7168739265240796981?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-78864452721553303522010-01-09T02:56:00.000-08:002011-10-06T00:22:38.804-07:00எல்லா மதத்தலைவர்களும்<br />நாத்திகர்கள்தான் மழலையாய்<br />இருக்கும்போது...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7886445272155330352?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-41450633399968145922009-11-14T05:04:00.000-08:002011-10-06T00:22:38.677-07:00தாயை ருசித்த மீசை<br />மகளை ருசித்த பின்பு<br />பேத்தியையும் ருசிக்க தயாரானது<br />நரையுடன்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4145063339996814592?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-20103221793710555742009-11-14T04:52:00.001-08:002011-10-06T00:22:38.570-07:00நெஞ்சு பொறுக்குதில்லை<br />என்றான் பாரதி<br />உங்களை காணும்போதெல்லாம்<br /><br />எப்படித்தான் பொறுக்கிறீர்கள்<br />உங்களின் இந்த<br />அடிமை விலங்குகளை<br /><br />நீங்கள் உடைத்தெறிய வேண்டாம்<br />நான் உடைத்தெறிகிறேன்<br />உடன் மட்டும் வாருங்கள்...<br /><br />வைகை வற்றியதற்கு,<br />வருந்தாமல் மீன் பிடிப்பது<br />சுலபமாகிவிட்டது என்கிறீர்கள்...<br /><br />உங்கள் வியாபாரச்சந்தையில்<br />குழந்தைக்கான தாய்பாலையும்<br />விற்க்கப் பார்க்கிறீர்கள்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2010322179371055574?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-13561975831014205172009-11-14T04:34:00.000-08:002011-10-06T00:22:38.537-07:00<strong><span style="font-size:130%;">தெருவே நாற்றமெடுத்தது</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">சாக்கடையால் அல்ல</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">சாக்கடையால் வந்த சண்டையால்...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">தாமரை என்றார்</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">அல்லி என்றார்</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">தூக்கணாங்குருவிக்கூடு என்றார்</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">எனக்கு தெரியாதா</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">கண்ணீர்தேக்கும் பைகள்</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">என் மார்பகங்கள் என்று...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">வெயிலால் பனித்துளி</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">வியர்த்து இருந்தது</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">அவள் முகம்...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1356197583101420517?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-29142964791582767042009-10-11T04:00:00.000-07:002011-10-06T00:23:02.985-07:00'பெண்கள் நம் நாட்டின் கண்கள்', 'பெண்ணாய் பிறக்க மாதவம் செய்திட வேண்டும்'. இந்த முழக்கங்களை நாம் மேடைகளில் கேட்கலாம். ஏன் இந்த முழக்கங்கள்? ஏன் ஆண்களை நாட்டின் கண்கள் என சொல்லவில்லை? ஏன் பெண்ணாய் பிறக்க மாதவம் செய்தல் வேண்டும் என்கிறோம்? இம் முழக்கங்கள் பெண் இழிவானவள், அவள் ஆணுக்கு அடிமை என்றெண்ணும் சமூகத்தில் இருந்து வந்தவை.<br />ஆணும் பெண்ணும் சமமாக நடத்தப்படும் இடத்தில் இம்முழக்கங்கள் தேவையே இல்லை.<br /><div align="left"> ஒரு வீட்டில் கணவன் வெளியே சென்று பணம் ஈட்டி வருகிறான். மனைவி வீட்டுக்குள் இருந்து வீட்டையும் குழந்தைகளையும் கவனித்துக் கொள்கிறாள். இது வேலைப் பகிர்வுதானே அன்றி பெண் அடிமைத்தனம் இல்லை என்று கூறலாம். கொஞ்சம் ஆழ்ந்து பார்த்தால் பெண் எவ்வளவு அடிமைபட்டுக்கிடக்கிறாள் என்று தெரியும்.</div><div align="left"> கணவனின் வேலை நேரம் அதிகபட்சம் எட்டு மணி நேரம்.பெண்ணின் வேலை நேரம் நாள் முழுவதும் நடுவில் சில நாடகத் தொடர்கள் பார்க்கிறாள். நன்றாக கவனித்தால் பெண்கள் படங்கள் பார்ப்பதை விட தொடர்கள் பார்பதையே விரும்புகின்றனர் என்பது தெரியும். ஏன் அப்படி? </div><div align="left"> தொடர்களில் நல்லவளும் பெண், கெட்டவளும் பெண்.அதில் ஆண்கள் பொம்மை மாதிரி வந்து போவார்கள். அது அவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்து போகிறது. தான் செய்ய முடியாததை, தான் செய்ய நினைப்பதை இன்னொரு பெண் செய்கிறாள்.அவளை தன் பிரதிநிதியாக ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.அவளை தாமாகவே பாவிக்கிறார்கள். அதன் வெளிப்பாடுதான் அவர்கள் தொடர்கள் பார்த்து சிரிப்பதும் அழுவதும். அதை ஆண்கள் கேலி செய்கிறார்கள்।இதே ஆண் ஒரு படத்தில் கதாநாயகன் பத்து பேரை அடிக்கையில்,நாயகிக்கு முத்தம் கொடுக்கையில் கைத்தட்டி விசில் அடிக்கிறான். அவன் ஏன் அவ்வாறு செய்கிறான்?தான் செய்ய நினைப்பதை, முடியாததை கதாநாயகன் செய்கையில் அவனை தாமாகவே நினைக்கிறான். அதனால் அவன் கேலி செய்யப்படவில்லை. ஆண் என்பதால் அவனது செய்கை பெரிது படுத்தபடுவதில்லை. இத்தனைக்கும் அவன் பல நூறு பேரின் முன்னால் செய்கிறான். ஆனால் பெண்ணை அப்படி வெளிப்படுத்த இச்சமுகம் விடுவதில்லை. அவள் தனக்கு என விதிக்கப்பட்ட செயல்களையே தன் வீட்டுக்குள் செய்கிறாள். ஆனால் பெண் கேலி செய்யப்படுகிறாள். இதற்கு காரணம் ஆணாதிக்க மனோபாவமே.</div><div align="left"> தொடங்கியதற்கு வருவோம். வெளியில் சென்று வேலை செய்யும் பெரும்பாலான ஆண்களுக்கு இரவு நேரமும் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளும் ஓய்வு எடுக்கும் நேரம். ஆனால் பெண்களுக்கு அப்படி ஒரு நேரமோ நாளோ இருப்பது போல் எனக்குத் தெரிவதில்லை. கந்தர்வன் சொல்லுவார்</div><div align="left"> "நாளும் கிழமையும் நலிந்தோர்க்கில்லை.ஞாயிற்றுக்கிழமையும் பெண்களுக்கில்லை" என்று.</div><div align="left"> அரசாங்கமே விடுமுறை என்று அறிவித்த பொங்கல் தீபாவளி அன்று தான் அவளுக்கு இரட்டிப்பு வேலை.</div><div align="left">வேலைக்கு செல்லும் பெண்களின் நிலை இன்னும் மோசம். அவர்களின் உடல் உழைப்பு மிகவும் ஆச்சரியப்படவைக்கிறது. பெண்கள் உடல் அளவில் பலவீனமானவர்கள் என்பதை இது பொய் ஆக்குகிறது. அவர்கள் தங்களுடைய பலத்தை ஆணுக்கு எதிராக திருப்பத்தெரியாமல் இருக்கிறார்கள். அதற்கான பயிற்சி அளித்தலே இப்போதைய தேவை.</div><div align="left"> மேடைகளில் வாரப்பத்திரிக்கைகளில் ஆண்கள் வீட்டு வேலை செய்வது ஒரு நகைச்சுவையாக பேசப்படுகிறது.ஆண் மனைவியின் துணியை துவைக்கிறான் என்பது இழிவான செயலாக கருதப்படுகிறது. "உண்மைகள் எப்போதும் நகைச்சுவை ஆவதில்லை." பெண் துணி துவைக்கிறாள் என்றால் சிரிப்பு வருவதில்லை. ஏனெனில் அது உண்மை. இதில் கொடுமை என்னவென்றால் தாங்கள் அடிமைபட்டு வருவதை பெண்களும் உணராமல் அவற்றை ரசிப்பது தான்.</div><div align="left"> ஒரு ஆணை பெண் என்றால் கோபம் வருகிறது. ஆனால் ஒரு பெண்னை ஆண் என்றால் கோபம் கொள்வதில்லை.ஏனென்றால் ஆண் உயர்வானவன் என்று பெண்ணின் மனதிலே பதிக்கப்பட்டு விட்டது. இது மாற குறைந்தபட்சம் 100 ஆண்டுகள் ஆகும்.<div align="left"> </div><div align="left"> இப்போதெல்லாம் பெண்கள் முன்னேறிவிட்டார்கள்.ஆண்களுக்கு நிகராக எல்லா வேலைகளிலும் ஈடுபடுகிறார்கள் என்ற பேச்சு நிலவுகிறது.எல்லா துறைகளிலும் பெண்கள் ஈடுபடுகிறார்கள் என்பதை ஒப்புக்கொள்ளக்கூடிய விசயம் தான். ஆனால் ஆண்களுக்கு நிகராக ஈடுபடுகிறார்கள் என்பதை ஒப்புக்கொள்ள முடியாது. பைலட்,மெக்கானிக்கல் இன்ஜினியர், டிக்கெட் செக்கர் போன்ற பல வேலைகளிலும் பெண்களை காண்பது அரிது.</div><div align="left">இன்னமும் நம் நாட்டில் 33% இட ஒதுக்கீடு பெண்களுக்கு அரசியலில் வருவது என்பது எட்டாத கனவாகவே உள்ளது.இத்தனைக்கும் நமது பிரதமரை ஆட்டுவிப்பவர் பெண்தான். ஜனாதிபதி பெண்தான்,சபா நாயகரும் பெண்தான். இப்படி இருக்கையில் ஏன் இடஒதுக்கீடு வரவில்லை?</div><div align="left"> பெண்களுக்கு அவர்கள் அடிமைப் பட்டிருப்பது உணர்த்த வேண்டும்.நம் நாட்டில் குறிப்பாக தென்னிந்திய பெண்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாக உள்ளது.இதற்கு காரணம் பெண்சிசுக்கொலை.</div><div align="left"> </div><div align="left"> பெண்சிசு கொலைக்கு காரணம் பெண் அடிமைத்தனம்.பெண் அடிமைத்தனதுக்கு காரணம் பெண்சிசு கொலை.பல பெண்கள் கொல்லப்படாமல் இருந்திருந்தால் ஆணுக்கு நிகராக அல்லது ஆண்களை</div><div align="left">விட அதிகமாக பெண்கள் இருந்திருப்பார்கள்.அப்படி இருந்திருந்தால் காரல் மார்க்ஸ் சொன்ன "அளவு மாற்றம் குணம் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்"என்ற விதியின் கீழ் பெண்கள் தங்களின் அடிமை விலங்குகளை எப்போதோ தூக்கி எரிந்திருப்பார்கள்.</div><div align="left"><br /></div><div align="left"> ஒரு முதலாளி எப்படி தொழிலாளியை சுரண்டாமல் வாழமுடியாதோ அதே போல் ஒரு ஆண் ஒரு பெண்னைஸ் சுரண்டாமல் வாழவேமுடியாது.</div><div align="left">இருந்தாலும் நாம் பெண்களின் அடிமை விலங்குகளை தளர்த்த இயன்ற அளவு முயற்சிப்போம்.</div><br /></div><div align="left"><br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2914296479158276704?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-85035348806394708782009-10-11T03:15:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.815-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TIsUKgG1dwI/AAAAAAAAAHs/WqN120j-goM/s1600/images.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 96px; height: 140px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bc1X5Fpf6Xg/TIsUKgG1dwI/AAAAAAAAAHs/WqN120j-goM/s320/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515524339295155970" /></a><br /><strong>காசுகொடுத்து </strong><strong>வாங்குவதால்</strong><br /><strong>விலைமாதுதான்,</strong><br /><strong>சரஸ்வதியும் கூட...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-8503534880639470878?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-33119457052156812502009-10-11T03:14:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.633-07:00<strong>அவளுக்கு ஆறு உதடுகள்</strong><br /><strong>விழியிமைகளையும் ,</strong><br /><strong>சேர்த்து...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3311945705215681250?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-65874708070196568382009-10-11T03:11:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.749-07:00<strong>மழை பொழியும் கருப்பு</strong><br /><strong>வெள்ளை மேகங்கள்</strong><br /><strong>விதவையின் கண்கள்</strong><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-6587470807019656838?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-30984239811875749472009-10-11T03:03:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.615-07:00<strong>இறந்தவன் உயர்சாதிக்காரன்</strong><br /><strong>என தெரிந்ததால் ஓங்கியடித்தான்</strong><br /><strong>மயானத் தலைவன்</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-3098423981187574947?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-70024309170199263612009-10-11T02:59:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.760-07:00<strong>ஊனமுற்றவனாக பிறக்க ஆசை</strong><br /><strong>அந்த இல்லாத உறுப்பு</strong><br /><strong>வயிறாக இருந்தால்.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7002430917019926361?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-91665606828734671292009-10-11T02:55:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.838-07:00<strong>இறந்தபின் வாயில்</strong><br /><strong>போட்ட அரிசி</strong><br /><strong>இருந்திருந்தால் இறந்திருக்க மாட்டேன் </strong><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-9166560682873467129?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-53175622751232574742009-10-11T02:39:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.727-07:00<strong>நான் மனனம் செய்யும்</strong><br /><strong>அறிவாளியாக பிறந்திருக்க வேண்டும்-இல்லையேல்</strong><br /><strong>ஏதும் தெரியாத </strong><br /><strong>முட்டாளாக பிறந்திருக்க வேண்டும்-ஆனால்</strong><br /><strong>யோசிக்கத் தெரிந்த</strong><br /><strong>மனிதனாக பிறந்துவிட்டேன்</strong><br /><strong>இப்படி பிறந்தது </strong><br /><strong>கடவுளின் செயலே என்று</strong><br /><strong>கடவுளைத் திட்டலாம் என்று பார்த்தால்</strong><br /><strong>அதிகமாக யோசித்தால்</strong><br /><strong>கடவுள் இல்லை என்ற </strong><br /><strong>முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன் என்ன செய்வது?</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-5317562275123257474?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-65147139778268453452009-10-06T06:12:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.744-07:00<span style="font-weight: bold;">என்னுடலை விட்டுவிட்டு<br />உன்னுடலில் வாழ்வதனால்<br />நான் அகதி...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-6514713977826845345?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-86035030777622690182009-10-06T06:10:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.830-07:00<span style="font-weight: bold;">அவள் ஆடை<br />மாற்றுவதை பார்த்துவிட்டேன்<br />அதனால் தான் சிவக்கிறாள்<br />மாலை நேர வானம்...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-8603503077762269018?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-12784965235968836482009-10-06T06:09:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.529-07:00<span style="font-weight: bold;">கருப்பழகிக்கு வெள்ளை<br />திருஷ்டிபொட்டு<br />இரவில் நிலா...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1278496523596883648?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-27542540851066565262009-10-06T06:07:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.602-07:00<span style="font-weight: bold;">மலடியானாலும் முப்பது<br />பேருக்குத் தாய்<br />பள்ளி ஆசிரியை...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2754254085106656526?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-41446830663360446382009-10-06T06:05:00.001-07:002011-10-06T00:22:38.671-07:00<span style="font-weight: bold;">இறந்தே பிறந்த<br />குழந்தை புதைந்த<br />பின்னும் வளர்ந்தது<br />செடியாக...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4144683066336044638?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-42644583763360114872009-10-06T06:02:00.002-07:002011-10-06T00:22:38.684-07:00<span style="font-weight: bold;">இந்தியாவும் பாக்கிஸ்தானும்<br />சகோதர நாடுகள்<br />அதனால் தான் சண்டையிடுகிறது<br />இடத்திற்காக...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4264458376336011487?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-42747046138199495962009-10-06T05:59:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.690-07:00<span style="font-weight: bold;">நாற்பது இடங்களில் பாலம்<br />கட்டினாரா இராமர்?<br />நாற்பது இடங்களில் மணல்திட்டுகள்.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4274704613819949596?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-72548866550400799412009-10-06T05:57:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.788-07:00<span style="font-weight: bold;">விடுதலை பெற்றபின்<br />வீறிட்டழுதது<br />புதிதாய் பிறந்த குழந்தை...<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7254886655040079941?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-9970630048837089082009-10-06T05:56:00.000-07:002011-10-06T00:22:38.850-07:00<span style="font-weight: bold;">நாள் முழுவதும் உழைக்கிறது<br />ஆனாலும் இளைக்கவில்லை<br />சூரியன்...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-997063004883708908?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-55235203085515492012009-10-06T05:53:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.112-07:00<span style="font-weight: bold;">கேக் வெட்டும்போது<br />ஞாபகம் வருகிறது<br />நான் பிறக்க என் அம்மாவின்<br />வயிற்றை வெட்டியது.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-5523520308551549201?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-21869297220913467332009-10-06T05:51:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.045-07:00<span style="font-weight: bold;">நான் முதல்முதலாய்<br />அழுதநாளை கொண்டாட விரும்பவில்லை<br />இன்று என் பிறந்த நாள்.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-2186929722091346733?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-73313449288683504252009-10-06T05:48:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.146-07:00<span style="font-weight: bold;">நான் மறக்க நினைக்கிறேன்<br />ஆனாலும் நினைவில் வருகிறது<br />என் தாயை எட்டி உதைத்து பிறந்த<br />என் பிறந்தநாள்..<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7331344928868350425?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-77024449744214500592009-10-06T05:47:00.001-07:002011-10-06T00:25:03.159-07:00<span style="font-weight: bold;">வெற்றியும் கசந்தது<br />நூறு பேரின் தோல்வியில் ஏறி<br />நிற்கிறேன் என நினைத்த போது...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-7702444974421450059?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-18773981093999493422009-10-06T05:44:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.039-07:00<span style="font-weight: bold;">மலையேறும் பக்தர்கள் அறிவதில்லை<br />சிலையாய் இருக்கும் கல்லைவிட<br />படியாய் இருக்கும் கல்தான்<br />சக்தி வாய்ந்ததென்று...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1877398109399949342?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-59292360676786211862009-10-06T05:41:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.120-07:00<span style="font-weight: bold;">விழிப்புடன் இரு<br />அமெரிக்கா போர் தொடுக்கலாம்<br />உன் கண்ணில் அணுஆயுதம்<br />இருக்கிறதென்று...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-5929236067678621186?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-86911665635280046372009-10-06T05:37:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.196-07:00<span style="font-weight: bold;">காலம் காதலிக்கவில்லை<br />அதனால் தான் தெரிவதில்லை<br />காத்திருத்தலின் அருமை!!!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-8691166563528004637?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-91933720791199652582009-10-06T05:34:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.210-07:00<span style="font-weight: bold;">குற்றவாளிகள் உருவாகாமலிருப்பதற்க்கு<br />ஒரு சிறைச்சாலை<br />பள்ளிக்கூடம்...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-9193372079119965258?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-61972945755888358172009-10-06T05:31:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.126-07:00<span style="font-weight: bold;">பிரார்த்தனையில்லை ஆனாலும்<br />மக்கள் உண்ணுகிறார்கள்<br />மண்சோறு...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-6197294575588835817?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-49481969273840350732009-10-06T05:30:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.099-07:00<span style="font-weight: bold;">முட்டையை அடைகாத்தது<br />ஒரு சேவல்<br />அப்பா...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-4948196927384035073?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2282574634690130470.post-11598298756186182312009-10-06T05:01:00.000-07:002011-10-06T00:25:03.017-07:00<span style="font-weight: bold;">ஆணும் பெண்ணும்<br />சேர்ந்து வாழ்வது<br />ஓர் குடும்பம் என்றால்<br />நானும் குடும்பம் தான்<br />இப்படிக்கு திருநங்கை..<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2282574634690130470-1159829875618618231?l=parithimazhai.blogspot.com' alt='' /></div>புதிய பரிதிhttp://www.blogger.com/profile/15055582713948868578noreply@blogger.com0